Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 6 [ഏകലവ്യൻ] [Climax]

അവന്റെ മുന്നിലേക്ക്‌ വന്ന് ഇടം കാലിലൂന്നിയിരുന്നു.

“എന്നെ കൊല്ലല്ലേ...”

അവൻ കേണു കരയുകയാണ്.

“എന്റെ.. പെണ്ണിനെ...,എന്റെ പെണ്ണിനെ കയറി പിടിക്കാനും മാത്രം...!”

വീണ്ടും അതു തന്നെ ആവർത്തിച്ചാവർത്തിച്ചു പറഞ്ഞ്, നീചമായൊരു ഒരു ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കിക്കൊണ്ടായാൾ എണീറ്റു.

“മാധവേട്ടാ... എന്നെ കൊല്ലല്ലേ..അയ്യോ..!”

കത്തിക്കാൻ എടുത്തു വച്ച കയ്യിലെ സിഗരറ്റ് കുറ്റി കളഞ്ഞു കൊണ്ട് മാധവൻ കാറിൽ കയറാൻ നടന്നു.

“മാധവേട്ടാ.. പ്രസാദ്.. പ്രസാദിനറിയാം..”

അവൻ വിളിച്ചു കൂവി.

ഒരു നിമിഷം നിന്ന മാധവൻ അതെന്താണെന്ന് മനസിലാവാതെ അവനെ രൂക്ഷമായി നോക്കി.

“എന്നെ കൊല്ലല്ലേ..”

ലോറെൻസ് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും മാധവനോട് പറഞ്ഞു. അയാൾക്ക് ദേഷ്യം ഇരട്ടിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.

“ആ പോങ്ങൻ തോറ്റെന്നു കരുതിയാണോ നിനക്കെന്റെ വീട്ടിൽ കയറാൻ ധൈര്യം വന്നത്..? ഇത്രക്ക് വിഡ്ഢിയാണോ ലോറെൻസേ നീ..??  വിശ്വസിച്ചല്ലേ നിന്നെ ഞാൻ കൂടെ നിർത്തിയത്...?”

“അബദ്ധം പറ്റിപ്പോയി.. എന്നോട് ക്ഷമിക്ക്...”

അവൻ തല കുമ്പിട്ടു കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ജീവന് വേണ്ടി യാചിച്ചു.

മാധവൻ കാറ് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്യുമ്പോൾ ലോറെൻസിന്റെ മുഖം, മരണം അടുത്തു കണ്ടത് പോലെ ഭയന്നു വിറച്ചു. ഉമിനീരില്ലാതെ ശബ്ദം പുറത്ത് വരാത്ത അവസ്ഥ.

കാറ് മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നതോടനുസരിച്ച് ലോറെൻസിന്റെ തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങിയ കയറുമായി അവൻ മുകളിലേക്കുയരുവാൻ തുടങ്ങി.

കൃത്യമായി അവൻ ജീവ വായുവിന് വേണ്ടി പിടയുന്നത് മിററിലൂടെ നോക്കുകയാണ് മാധവൻ. വില്ലത്തരം വന്ന മനുഷ്യന്റെ അത്യാസന്നമായ ക്രൂരഭാവം..!

നിമിഷങ്ങളോളം അവൻ ശ്വാസത്തിനു വേണ്ടി പിടയുന്നത് കണ്ടിരുന്ന് പതിയെ അയാൾ കാറ്‌ പുറകിലേക്കെടുത്തു.

ലോറെൻസിന്റെ കാലുകൾ തറയിൽ കുത്തിയതും മുന്നിലേക്ക് വീണു പിടഞ്ഞു കൊണ്ട് അണക്കുകയാണെവൻ ഒരു നായയെ പോലെ. അൽപ നിമിഷം കൂടി വായുവിൽ നിർത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവന്റെ ജീവൻ പിടഞ്ഞു തീരുന്ന നിമിഷം..!

മാധവൻ അവനെ കൊന്നില്ല...!!

സമയം അർധരാത്രിയിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ പ്രസാദിന്റെ റൂമിൽ അവൻ ഉറങ്ങാതെ ഇരിക്കുകയാണ്. മാധവന്റെ മുറിയിൽ അശ്വതിയും. അയാളെ കാത്തു കിടക്കുന്നതാണെങ്കിലും ക്ഷീണവും തളർച്ചയും കൊണ്ട് അവശതയോടെ കിടന്നു. പ്രസാദിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകാൻ തോന്നിയില്ല.

ആലോചിച്ചും പിറു പിറുപിറുത്തും ഉറക്കം കിട്ടാത്ത മനസ്സുമായി പ്രസാദ് പതിയെ എഴുന്നേറ്റു. അശ്വതി ഇനിയും റൂമിലേക്ക് വന്നില്ല.