Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം [ഏകലവ്യൻ]

“അങ്ങനെയല്ല മാധവേട്ടാ..”

“മ്മ്..ശെരി പോയി തുറക്ക്.. ഇവർ സാധനങ്ങൾ കൊണ്ടു വെക്കട്ടെ..”

സന്തോഷത്തോടെ മൂളി, അവൻ നടന്നു. സ്റ്റെയറിനടുത്തു നിൽക്കുകയാണ് തന്റെ സുന്ദരിയായ പെണ്ണ്. പെരു വഴിയിൽ ഇറങ്ങേണ്ടി വന്നില്ലല്ലോ എന്ന ആശ്വാസത്തോടെ അവൻ അവരെയും കൂട്ടി മുകളിൽ കയറി വാതിൽ തുറന്നു. മുൻപ് താമസിച്ചത് കൊണ്ട് സുപരിചിതമാണ് അവർക്കവിടം. അവൾ വേഗം മുറിയിൽ കയറി ലോക്ക് ചെയ്ത് കൊച്ചിന് പാല് കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി.

അവരുടെ സാധനങ്ങളൊക്ക കയറ്റി കഴിഞ്ഞ് ആ പണി അങ്ങ് തീർന്നു.

സമയം സന്ധ്യ മയങ്ങി.

ഇളയ കൊച്ചിനെ പാല് കൊടുത്ത് കിടത്തിയുറക്കി ചിന്നുവിനെ കുളിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി നോക്കുകയാണ് അശ്വതി. ശേഷം അവളും കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഒരു നേർത്ത ചുരിദാർ ടോപ്പും പാവാടയും എടുത്തിട്ടു. ബാൽക്കണിയിൽ ഇരിക്കുകയാണ് പ്രസാദ്. അവളങ്ങോട്ട് നീങ്ങി.

“ഏട്ടൻ കളിക്കുന്നില്ലേ..?”

“ഉണ്ട്.. നിന്റെ കഴിഞ്ഞോ..?”

“ഉം..”

“എങ്കി കുറച്ച് നേരം ഇവിടിരിക്ക്..”

അത് കേട്ട് അവളും അവനടുത്തായി ഇരുന്നു. എങ്ങനെയെങ്കിലും അശ്വതിയുടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് മാധവനോടുള്ള ഇഷ്ടക്കേട് മാറ്റിയെടുക്കണമെന്നായിരുന്നു പ്രസാദിന്റെ മനസ്സിൽ..

“നി ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കിയേ.. ഇവിടെ ഇടമില്ലായിരുന്നെകിൽ ഈ രാത്രി നമ്മൾ എവിടെ പോകേണ്ടി വന്നേനെ..?”

“മ്മ്..”

താല്പര്യമില്ലാത്ത രീതിയിൽ മൂളി രാത്രിയുടെ ഇരുട്ടിലേക്ക് അവളും നോക്കിയിരുന്നു.

“മാധവേട്ടൻ സഹായിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് വേറെ വഴി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല..”

അത് കേട്ട് നെറ്റി ചുളിച്ചായിരുന്നു അവളുടെ നോട്ടം.

“അപ്പോ ഇവിടെ സ്ഥിര താമസമാക്കാനാണോ പരിപാടി..?”

“കുഴപ്പമുണ്ടോ..?”

“ദേ ഏട്ടാ.. എന്നെക്കൊണ്ട് പറയേപ്പിക്കേണ്ട..നാളെ തന്നെ വേറെ സ്ഥലം നോക്കിക്കോണം. ഇവിടെ കൂടുതൽ ദിവസം നിക്കാനൊന്നും എനിക്ക് ഒക്കില്ല..”

“എത്രയെന്ന് വച്ചാടി ഇങ്ങനെ താമസം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്..”

“അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല..”

അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“മ്മ്.. നോക്കാം.. ഞാൻ പറഞ്ഞെന്നെ ഉള്ളു..”

“കഴിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കണ്ടേ..?”

“വേണം.. ഒന്നുമില്ലേ..?”

“ഇല്ല..!”

അവനവളെ നോക്കി. നിസംഗ ഭാവത്തോടെ അവളും.

“മാധവട്ടനോട് എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാലോ..?”

അവൾക്കതിന് ഉത്തരമുണ്ടായില്ല.

“ഈയൊരു നേരത്തേക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ.. മാധവനേട്ടനറിയാം ഇന്നത്തെ ദിവസം നമ്മുടെ കയ്യിൽ ഒന്നുമുണ്ടാവില്ലെന്ന്..ചോദിക്കാമല്ലേ..”

അവളെ അനുനയിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു രീതിയിൽ അവൻ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല..

“നി