Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം [ഏകലവ്യൻ]

വന്നു. വീണ്ടും ശ്രമിച്ചെങ്കിലും കിട്ടിയില്ല. പണിയെല്ലാം തീർന്നത് കൊണ്ട് ഒന്ന് മയങ്ങി.

കോളിങ് ബെല്ലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഉറക്കം ഞെട്ടുന്നത്. ഭാഗ്യത്തിന് മക്കളുടെ ഉറക്കം ഞെട്ടിയില്ല.

ഏട്ടനാവും..!

അവൾ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് മുടി വാരി കെട്ടി ഡോർ തുറക്കാൻ നടന്നു. വീണ്ടും കോളിങ് ബെൽ മുഴങ്ങി.

“ദാ വരുന്നു ഏട്ടാ....”

തത്തി തുള്ളിക്കൊണ്ട് വാതിൽ തുറന്നു. നോക്കുമ്പോൾ മാധവൻ...! അടി വയറ്റിൽ നിന്നൊരു ആന്തൽ പടർന്ന അവസ്ഥ. അയാളുടെ തുറിച്ച കണ്ണുകൾ..! അവൾ വേഗം മുല ഭാഗങ്ങളെ സാരി വച്ച് മറച്ചു.

“ഉറങ്ങുവാണോ..നി..?”

അയാളുടെ പൗരുഷമായ ശബ്ദത്തിന് മറുപടി കൊടുക്കാൻ തന്നെ അവൾക്ക് പേടി തോന്നി. അയാളും അത് മനസിലാക്കി.

“വാ പിള്ളേരെ..”

പുതിയ എസി യും താങ്ങി പിടിച്ച് സ്റ്റെയറിൽ നിൽക്കുന്ന പയ്യന്മാരോട് അയാൾ പറഞ്ഞു. അവൾക്കത് മനസിലായില്ല. മാധവൻ ഉള്ളിലേക്ക് നടക്കാൻ തുനിഞ്ഞപ്പോൾ പേടിയോടെ അവൾ പുറകിലേക്ക് മാറി. പെണ്ണിന്റെ മണം അയാളുടെ നാസാരന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി. ഓർമ വന്നത് ബസ്സിൽ വെച്ച് അവളുടെ പൊക്കിളിച്ചുഴിയുടെ ആഴമളന്നപ്പോൾ മൂക്കിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറിയ മേനി ഗന്ധമാണ്.

എസിയും താങ്ങി പിടിച്ചു നടന്ന പയ്യന്മാരും അവളുടെ മുന്നിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.

അത് കണ്ട് അശ്വതി വാ പൊളിച്ചു പോയി. എസി യൊക്കെ എന്തിനാണ്.. ആര് ആവിശ്യപ്പെട്ടിട്ടാണെന്നാണ് അവളുടെ ഭാവം.

“അശ്വതി ഈ മുറിയിലല്ലേ കിടത്തം.?”

മാധവൻ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചപ്പോൾ മക്കൾ അവിടെ കിടക്കുന്നതും കണ്ടു.

“ആ ഇത് തന്നെ.. ഇവിടെ ഫിറ്റ്‌ ചെയ്തോ.”

മാധവൻ പയ്യന്മാർക്ക് ആഗ്ജ്ഞ നൽകി. അവർ ഏസിയും എടുത്ത് മുറിയിലേക്ക് കടന്നു.

“എന്താ അശ്വതി പന്തം കണ്ടത് പോലെ നിൽക്കുന്നത്.. നല്ല ചൂടല്ലേ.. അതാ എസി വാങ്ങിയത്.. താമസക്കാർ വരുമ്പോ ചെയ്യാമെന്ന് വിചാരിച്ചതാ.. ഇപ്പോ നിങ്ങൾ വന്നില്ലേ..”

അയാൾ പറഞ്ഞു തീർത്തു. അശ്വതിക്ക് എന്തു പറയണമെന്ന് ഒരു പിടിയുമില്ല.

“നി ചായ വെക്ക്.. എനിക്ക് കോഫീ മതി കേട്ടോ..”

അയാളുടെ അധികാരത്തോടെയുള്ള സംസാരം അവൾക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. പക്ഷെ പണിയെടുക്കാൻ വന്ന പിള്ളേർ എന്ത് കരുതുമെന്ന് വിചാരിച്ച് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. കുറച്ച് നേരമെങ്കിലും