Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം [ഏകലവ്യൻ]

ശബ്ദം. അടിച്ചു വാരിക്കൊണ്ടിരുന്ന അശ്വതി വാതിൽ തുറക്കാൻ നടന്നു. വിയർപ്പ് കണികകൾ ഉരുണ്ടോഴുകുന്ന ശരീരത്തോടെ, സാരിയുടെ പല്ലു നീങ്ങി വിയർപ്പിൽ ബ്ലൗസ് ഒട്ടിപിടിച്ച മുല മാംസളതയുടെ ചാലും മുന്താണി തിരുകി വച്ച കൊഴുത്ത ഇടുപ്പഴകും അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല.. മുടിയുടെ കുത്തഴിഞ്ഞ് ഇളകി നിൽക്കുന്നുണ്ട്.

വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ മാധവനെ കണ്ട് അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി. കയ്യിൽ നാലഞ്ച് സഞ്ചികളും.

കണ്ട വേളയിൽ തന്നെ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് ചൂഴ്ന്നു കയറി. ആ നോട്ടത്തിന്റെ ഭീതിയിൽ സാരി ഭാഗങ്ങൾ നേരെയിടാൻ അവൾ പാടു പെട്ടു. അയാളുടെ നോട്ടം ഇഷ്ടപെടാത്ത രീതിയിൽ മുഖം കനപ്പിച്ചു.

അതിനിടയിൽ അശ്വതി കാണാതെ നാവ് നുണഞ്ഞിറക്കിയിരുന്നു മാധവൻ. കഴുത്തിലൂടെ ബ്ലൗസ്സിനുള്ളിലേക്ക് പോകുന്ന വിയർപ്പ് തുള്ളിയെ നോക്കി.

ക്ഷണിക്കില്ലെന്ന് അറിയാം.. എങ്കിലും അവളുടെ ക്ഷണന്തിനു കാത്തു നിൽക്കാതെ അയാൾ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. വാതിലിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് പേടിയോടെ അവൾ ഒതുങ്ങി നിന്നു.

ഇരുപതിയെട്ട്കാരിയുടെ ചൂടുള്ള ചൂര് നിറഞ്ഞിരുന്നു അവിടെയാകെ. സിരകളെ ഉണർത്തുന്ന വശ്യമായ മദഗന്ധം. അയാളൊന്ന് കണ്ണടച്ച് തുറന്ന് അവളുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.

“അശ്വതി ഇത് വാങ്ങു..”

“വേണ്ട..” അവൾ മുഖം നോക്കാതെ പറഞ്ഞു.

“വാശി മാറിയില്ലേ നിന്റെ..?

മൗനം തന്നെയായിരുന്നു പ്രതികരണം.

“മ്മ് ശെരി..”

കവറുകൾ അയാൾ മേശപ്പുറത്തു വച്ചു.

“നിനക്ക് മാത്രമല്ല ചിന്നുമോൾക്കുമുണ്ട്. വയസ്സ് പറഞ് വാങ്ങിയതാ..”

മുഖം താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്നതല്ലാതെ അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“അശ്വതി പ്ലീസ്.. എന്റെ സമ്മാനങ്ങൾ ഇങ്ങനെ നിരസിക്കുന്നത് നല്ലതല്ല. ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഇവിടെ നിൽക്കുന്നതിന്റെ വാടക പോലും ചോദിക്കില്ല.. കാരണമെന്താ...? ഞാൻ നിങ്ങളെയൊക്കെ സ്വന്തമായി കാണുന്നു. തിരിച്ചും എന്നെ അങ്ങനെ കാണണമെന്നല്ലേ ഞാൻ പറയുന്നുള്ളു..”

സംസാരങ്ങൾ കേട്ട് ചിന്നു മോൾ പുറത്തേക്കോടി വന്നു.

“ഹായ്..അങ്കിൾ..”

“മോളിങ്ങു വാ..”

അടുത്തേക്ക് വന്ന ചിന്നുമോളെ അയാൾ എടുത്തുയർത്തി പോക്കെറ്റിൽ നിന്നും ചോക്ലേറ്റ് പൊതി എടുത്തു കൊടുത്തു.

സന്തോഷം വന്നു നിറഞ്ഞിരുന്നു കൊച്ചു നിഷ്കളങ്ക മുഖം..!

“അങ്കിൾ മോൾക്ക് ഡ്രസ്സ്‌ കൊണ്ടു വന്നിട്ടുണ്ട്. അമ്മയോട് എടുത്തു തരാൻ പറയണം കേട്ടോ..”

“ഉം..”

ചോക്ലേറ്റ് രുചിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൾ മൂളി. കൊച്ചിന്റെ തലയിൽ ഒരു മുത്തം നൽകി