Chapter Title : അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം [ഏകലവ്യൻ]

വച്ചു.

“അടിക്കാലോ..”

“കൊച്ചിന്റെ യൂണിഫോം പിന്നെ ഇവൾക്ക് ബ്ലൗസ്..”

സിന്ധു വീണ്ടും അശ്വതിയെ നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ കവിൾത്തടങ്ങൾ ചുവന്നിരുന്നു. മാധവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി അശ്വതി കാണാതെ ഒരാക്കിയ ചിരി ചിരിച്ച് സിന്ധു മകളെ വിളിച്ചു.

“ശാലു കൊച്ചിന്റെ അളവെടുക്ക്..”

മെഷീനിനിലിരുന്ന് സ്റ്റിച് ചെയ്യുന്ന ഇരുപതു കാരിയായ പാവാടയും ടോപ്പുമിട്ട മെലിഞ്ഞ പെണ്ണ്. സിന്ധുവിന്റെ മകൾ ശാലിനി.

വളർന്നു വന്ന കാലത്തിനിടയിൽ ശാലിനിക്കറിയാം മാധവൻ ആരാണെന്ന്. എത്രയോ രാത്രികളിൽ അമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് ഒളിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ കണ്ട പരിചയമായ മുഖം. മുതിർന്നതിനു ശേഷം അമ്മയെ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ അവൾക്ക് തോന്നിയിരുന്നില്ല. തോന്നിയെങ്കിൽ മൂന്നു നേരവും ആത്മാഭിമാനം തിന്ന് ചാവാം..!

മാധവനെ നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ച്, ശാലിനി ചിന്നുവിനെ മുന്നിലേക്ക് പിടിച്ച് നിർത്തി അളവെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. മാധവൻ പുറകിലെ സോഫയിലേക്ക് ചാർരുന്നു.

“അശ്വതി ഇരിക്ക്..”

അത് കേട്ട് അവളും പുറകിലേക്ക് കാലെടുത്ത് വച്ച് മാധവനുമായി കൃത്യമായ അകലം പാലിച്ചിരുന്നു. വേറെ നിവർത്തിയില്ല.

ശാലിനി കൊച്ചിന്റെ അളവുകൾ എടുത്ത് സിന്ധുവിന് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. എല്ലാം നോട്ടിൽ കുറിച്ച് വച്ചു.

“മോളെ ഇവൾക്കും വേണം..”

മാധവൻ ശാലിനിയോട് പറഞ്ഞു.

“ചേച്ചിക്കും അളവെടുക്കണ്ടേ..?”

“പിന്നെ വേണ്ടാതെ... ചെല്ല് അശ്വതി.”

മാധവന്റെ സ്വരം കേട്ട് അൽപം മടിയോടെ അവൾ എഴുന്നേറ്റു.

“കൊച്ചിനെ ഇങ്ങ് താ..”

ആൾക്കാരുടെ മുന്നിലെ സംസാരമായത് കൊണ്ടും മാധവന്റെ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിലും അവൾ അനിഷ്ടത്തോടെ കൊച്ചിനെ അയാളുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു. ബലിഷ്ടമായ കൈത്തണ്ടയിൽ മുല ഉരസിയ നിമിഷം അവൾ വേഗം നിവർന്നു മുഖം കനപ്പിച്ചു കൊണ്ട്.

സ്പർശനം അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും അയാളാ ഭാവം പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല. അവളെ നോക്കിയതുമില്ല. പക്ഷെ മാധവന്റെ നെഞ്ചിൽ കോറിയിട്ടിരുന്നു അവളുടെ ഓമന മുലകളിലൊന്നിന്റെ മാർദ്ദവം..!

ആദ്യമായാണ് അശ്വതിയുമായി അത്തരത്തിൽ ഒരനുഭവം..!

ആ നിമിഷം അത്യധികം അനിഷ്ടം തോന്നിയ അശ്വതി ശാലിനിയുടെ മുന്നിലെത്തി ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

“സാരി മാറ്റിക്കെ ചേച്ചി..”

ശാലിനി പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവൾ ഉള്ളാലെ ഉരുകി. മടിയോടെ ഇടം കണ്ണിൽ മാധവനെ നോക്കി. അയാളുടെ നോട്ടവും മറിച്ചായിരുന്നില്ല. മാധവൻ വേഗം നോട്ടം തെറ്റിച്ച് കൈകളിൽ ഇരിക്കുന്ന കൊച്ചിന്റെ മുഖത്തേക്കാക്കി. ആ നിമിഷങ്ങൾ