?അല്ലി ചേച്ചി ?[കൊമ്പൻ] [Updated]

“നിന്നോട് സംസാരിക്കാൻ ഞാനില്ല അപ്പൂ….” “ചേച്ചിക്ക് മോഹമില്ലേ ? അപ്പൊ?” ഞാൻ ചേച്ചിയെ വിടാതെ ഓരോന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പൂർണ്ണമായും ചേച്ചിയുടെ മനസിന്റെ സമ്മതം കിട്ടിയെങ്കിൽ….. പക്ഷെ മുഖത്തൊരു നാണം മാത്രമേ എനിക്ക് അതിനുത്തരമായി ചേച്ചി തന്നുള്ളൂ. പിന്നെയൊരു ചിരിയും. “കഴിക്കണ്ടേ മക്കളെ….” അമ്മ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ ചാരി നിന്നുകൊണ്ട്, ചോദിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ പറഞ്ഞു “ദേ വരുവാ അമ്മെ..” ഞാനൊരു ഷർട്ടും മുണ്ടും ഉടുതുകൊണ്ട് ചേച്ചിയുടെ തോളിൽ കയ്യിട്ടു അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. കറികൾ എടുത്തു വെക്കാൻ ചേച്ചിയെ സഹായിച്ചു. അമ്മ ഉണക്കമീൻ വറുത്തിട്ടുണ്ട്, പാൽ സ്രാവാണ് തോനുന്നു, കാണുമ്പോഴേ കൊതിയൂറുന്നുണ്ട്… അച്ഛൻ കടയിലെ കണക്കെഴുതുന്ന തിരക്കാണ്, ഞാനച്ഛനെയും വിളിച്ചുകൊണ്ട് മേശയിലാദ്യം ഇടം പിടിച്ചു. “നാളെ നിനക്ക് ക്‌ളാസ്സില്ലെ ?” “ഉണ്ട് അച്ഛാ….” “ഇക്കൊല്ലം നിന്റെ കോഴ്സ് കഴിഞ്ഞാൽ, പിന്നെ ടൗണിലെ നമ്മടെ ശങ്കരമ്മാവന്റെ ബിസിനെസ്സിൽ നീ ജോയ്ൻ ചെയ്യാൻ താല്പര്യമുണ്ടോ? ഞാൻ നിന്റെ അഭിപ്രായം അറിഞ്ഞിട്ട് വിളിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു.” “അതൊരു അതൊരു ബോട്ടിൽ ഫാക്ടറി അല്ലെ അവിടെ എന്താണ് എനിക്ക് കാര്യം?” “നീ മാത്‍സ് അല്ലെ ? അവിടെ മാനേജർ ആയിട്ടായിരിക്കും” “അതെങ്ങനെ ?” “ശങ്കരമ്മാവന്‌ ഒറ്റ മോൾ അല്ലെ, അതായിരിക്കും.” അച്ഛനാദ്യമായിട്ടായിരുന്നു അങ്ങനെ ഒരു കാര്യം എന്റെ മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്, മനസ്സിൽ പിള്ളേരെ പോലെ ആണെങ്കിലും എനിക്കും വിവാഹപ്രായമായത് അച്ഛൻ പറയാതെ പറഞ്ഞതാണോ? “എന്താണിവിടെ ഒരു കല്യാണ കാര്യം?” അമ്മയാണ് അതും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അടുത്തേക്ക് വന്നത്. “ശങ്കരന്റെ മോളുടെ കാര്യം! നിനക്കറിയാവുന്നതല്ലേ ?” “നിക്കട്ടെ, ആ മറ്റാരോടോ അടുപ്പമുണ്ടെന്നൊക്കെ പറയുന്നത് കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...സംഗതി സത്യമാണോ എന്നറിയില്ല, എന്തായാലും തീയില്ലാതെ പുകയുണ്ടാകില്ലലോ...” അമ്മയുടെ അഭിപ്രായത്തോട് ഞാൻ തലയാട്ടി യോജിക്കുമ്പോ, ചേച്ചിയുടെ മുഖത്തേക്ക് ഞാനൊന്നു നോക്കി. കല്യാണ കാര്യം പറയുന്നത് കേൾക്കുമ്പോ ചേച്ചി, സ്വയം അവളുടെ ജീവിതത്തെ കുറിച്ചോർക്കുന്നുണ്ടാകണം എന്ന് ഞാൻ മനസിലാക്കി. ഇവിടെ വന്നിട്ടിപ്പോ ഒരു മാസത്തിലേറെ ആയി, ഭർത്താവിന്റെ ഒരന്വേഷണവുമില്ല. ഇങ്ങനെയുമുണ്ടോ ആൾക്കാർ?