Chapter Title : അംബികാന്റിയുടെ സ്വന്തം അപ്പൂസ് [ദേവ് MAX 7]

ഒന്നുകിൽ മൗനം അല്ലെങ്കിൽ വഴക്ക് അതായിരുന്നു അവരുടെ ജീവിതം...

സത്യത്തിൽ ഡോക്ടർ സൂസൻ പറഞ്ഞത് അംബികയുടെയും രാജേഷിനെയും ആകെ ഉലച്ചു കളഞ്ഞു .രാത്രി കിടക്കും നേരം രാജേഷ് അവളോട് ചോദിച്ചു...

"നിനക്ക് വേറെ ഒരാളിൽ നിന്നും ഒരു വാവയെ വേണോ?"...

"എനിക്ക് വേണം...."  അംബിക വല്ലാത്ത വൈകാരികതയിൽ പറഞ്ഞു...എനിക്ക് വയസ്സ് 36 ആയി...മടുത്തിരിക്കുന്നു ഒപ്പം ഉള്ളവർക്കൊക്കെ മക്കളായി ഞാൻ മാത്രം ഇന്നും വേദനിച്ചു ജീവിക്കുന്നു .എനിക്ക് ഒരു മോളെ വേണം ഏട്ടാ അല്ലങ്കിൽ എന്നെ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് വിടൂ...അവൾ പെട്ടെന്നു കരഞ്ഞു..

വിഷമിക്കേണ്ട ഞാൻ സമ്മതിക്കാം...പക്ഷെ ആരെയാണ് ഞാൻ നിന്നെ ഏൽപ്പിക്കുക?.

വിഷമിക്കേണ്ട അതിനു വഴി ഉണ്ടാകും.അംബിക എന്തോ ഒരു ധൈര്യത്തിൽ അയാളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.അന്ന് രാത്രി അവൾ രാജേഷിൽ നിന്നും രതി ആഗ്രഹിച്ചു എന്തോ മെൻസസ് ആകാറാകുമ്പോൾ അവൾക്കു വല്ലാതെ വികാരം വരും. ഒരു തരം ഉന്മാദം...തീവ്ര രതിയിൽ അലിഞ്ഞു തീരാൻ അവൾ കൊതിക്കും എന്തോ മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് പോലെ.ഉള്ളത് പറഞ്ഞാൽ അംബിക ഇന്നും വളരെ കുസൃതിയുള്ള ഒരു കുട്ടിയാണ് മനസ്സിൽ .അവൾക്കു രതിയെന്നാൽ ലാളനയും പ്രകടനവും ഒരു തരം ആഘോഷമാണ്...മറ്റൊരു പുരുഷനുമായും ബന്ധം ഇല്ലെങ്കിലും  സെക്സിൽ ലിബറലാണ് അംബിക പക്ഷെ രാജേഷ് ആകട്ടെ നല്ലൊരു വ്യക്തി ആയിരുന്നുവെങ്കിലും അംബികയുടെ നേരെ തിരിച്ചായിരുന്നു സെക്‌സിലും ജീവിതത്തിലും.വളരെ സുന്ദരിയായ അബികയെ വിവാഹം ചെയ്യുമ്പോൾ അയാൾ പ്രതീക്ഷിച്ചതു വളരെ പക്വതയുള്ള ഒരു സാധാരണ നായർ സ്ത്രീയെയായിരുന്നു.പക്ഷെ അവൾ ഇന്നും ഒരു ടീനേജർ ആണ് മനസ്സ് കൊണ്ട്.അവിടെയാണ് അവർ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നം തുടങ്ങിയത്..ഉള്ളത് പറഞ്ഞാൽ
ഒരു കുഞ്ഞിനായി  വേണ്ടി മാത്രം യാന്ത്രികമായി