Chapter Title : അംല 4 [ദൃതങ്കൻ]
അതും അഞ്ചോ പത്തോ മിനിറ്റ് മാത്രം…
അല്ലെങ്കിലും അത് മതി.. കൂടുതൽ പെയ്താൽ വെള്ളപൊക്കം ഉണ്ടാവാൻ അത് മതി…
ടാ… ഹാഷിം വിളിച്ചിരുന്നോ…
അവൻ ഒരു വട്ടം വിളിച്ചു…
അവൾ അവന്റെ അടുത്ത് എത്താൻ ആയിട്ടുണ്ടെന്നും പറഞ്…
രാത്രി വിളിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്…
അല്ല ആ മൊയ്ല്യാരും പെണ്ണുങ്ങളും അവിടെ നിന്നും പോയോ…
ഇല്ലടാ…
ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ അവൾ പ്രസവിക്കാൻ വീട്ടിൽ പോയതാണ്…
ഒന്ന് പ്രസവിച്ചു ഒന്നര വർഷം കൊണ്ടല്ലേ അടുത്തതിനെ പള്ളയിൽ ഉണ്ടാക്കിയത്…
അപ്പോൾ ആയാൾക്ക് ഇതറിയില്ലേ…
പിന്നെ ഇത് അയാൾ അറിഞ്ഞാൽ അവന്റെ മയ്യത് ഇപ്പോൾ പള്ളി കാട്ടിൽ ആയിരിക്കും..
അയാൾ കൊല്ലത്തല്ലേ ജോലി ചെയ്യുന്നത്…
ആഴ്ചയിൽ ഒരു ദിവസം വരും…
എങ്ങനെ അവൻ അവളെ വീഴത്തിയത്…
അതൊക്കെ ഒരു കഥയാണ് മോനെ...
അങ്ങനെ ഓരോന്ന് സംസാരിച്ച് കൊണ്ട് ജാനിഷും മൻസൂറും തന്റെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി ആ കാർ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു….
▪️▪️▪️
ഞാൻ വീണ്ടും എന്റെ പഴയ കാലം ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി…
അന്ന് മഞ്ജു എന്നെ നോക്കി ഒരു പുഞ്ചിരി നൽകി…
ആദ്യമായാണ് ഒരു പെൺകുട്ടി എന്നെ നോക്കി ഇഷ്ട്ടത്തോടെ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന പോലെ എനിക്ക് തോന്നുന്നത്…
ടാ..മൻസൂർ നിന്റെ പെർഫോമൻസ് ഏറ്റു മോനെ…
ഇതിൽ മിക്കവാറും അവൾ വീഴും…
നിന്റെ പത്താം ക്ലാസ്സ് എന്തായാലും ആവിശ്മരണീയം ആയിരിക്കും…
എന്നെ സിറാജ് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന പോലെ പറഞ്ഞു…
ഉച്ചക്ക് കാന്റീൻ പോയത് ഞാനും മഞ്ജു വും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു…
അതിന് മുമ്പേ തന്നെ മറ്റേ കുട്ടിയേയും ( സുകന്യ ) കൂട്ടി സിറാജ് ക്യാന്റീനിൽ പോയിരുന്നു…
ഞാൻ നിനക്ക്
💬 Comments
View all comments