Chapter Title : അമ്മ കുഞ്ഞ് [അമവാസി]

ഏട്ടാ ഇത്രയും കാലം ഒരു മോൾക്ക്‌ കൊടുക്കുന്ന സ്നേഹവും പരിചരണവും എനിക്ക് അമ്മന്റെ തന്നു ഇനി അതു തിരിച്ചു എന്റെ തീരാ വിഷമത്തിന് കാരണം ആയ ഒരു കുഞ്ഞി കാൽ അതും ഇപ്പൊ തീരുന്നു ഞാൻ inde ഏട്ടാ കൃഷ്ണൻ: നിങ്ങൾക് ആർക്ക് പറ്റിയില്ലെഗിലും ഒരു കുത്തു വാക്കിനു വിട്ടു കൊടുക്കാതെ നോക്കും അവളെ കിരൺ: എല്ലാർക്കും അമ്മ എന്നൊരു ആളെ ഇണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ഇപ്പൊ ആ പാവത്തിന് നമ്മൾ മാത്രമേ ഉണ്ടാവു

ഡിസ്ചാർജ് എഴുതി എന്നിട്ട് ഡോക്ടർ കിരണിനെയും ഫാമിലി മൊത്തം ആയി ഡോക്ടറുടെ കേബിനിൽ കൊണ്ട് പോയി

ഡോക്ടർ: ഇതിപ്പോ നിങ്ങൾ ഫാമിലി മൊത്തം ആയിട്ട് ഇണ്ടല്ലോ അപ്പൊ ഞാൻ ഒരാളോട് പറഞു അതു ഏതു രീതിയിൽ അയാൾ നിങ്ങളോട് പറയും എന്ന് അറിയില്ല. ഈ രോഗി എന്ന് പറയുന്നത് തന്നെ physically അബ്ലേഡ് അല്ലാത്ത കൊണ്ട് ആണ് അല്ലേ.... നിങ്ങളുടെ പഴയ രാധമ്മ അല്ല ഇപ്പൊ അവർ അതു ഫസ്റ്റ് മനസ്സിലാക്കണം അവർ ചിലപ്പോ ഒരു പിഞ്ചു കുഞ്ഞിനെ പോലെ കരയും.. To ബി ഫ്രാങ്ക് ആയി പറയാം നിങ്ങളുടെ രാധമ്മ ചെലപ്പോ തുണി ഇടാതെ ആയിരിക്കും ഉണ്ടാവുക അതൊന്നും അവരുടെയൊക്കെ നിങ്ങളുടെയോ കുഴപ്പം അല്ല... കിരൺ : കുട്ടികൾ ഇല്ലാത്ത വിഷമത്തിൽ കഴിയുന്ന ആളുകൾ ആണ് sir ഞാനും എന്റെ ഭാര്യയും അപ്പൊ ഞങ്ങൾക്ക് ദൈവം ആയി തന്നതാ എന്റെ അമ്മയെ ഒരു പിഞ്ചു കുഞ്ഞിനെ നോക്കുന്ന പോലെ നോക്കിക്കോളാം ഞങ്ങൾ ഡോക്ടർ: എല്ലാം ഒരു നിമിത്തം ആയി കണ്ട മതി.. അപ്പൊ