Chapter Title : അമ്മച്ചിയുടെ കവക്കൂട്ടിലെ മദഗന്ധം [Kambi Mahan]

ഇത് എങ്ങനെ എങ്ങനെ അമ്മച്ചിയോട് നമുക്ക് പോകാം അമ്മച്ചി അവിടെ അവർ

എന്താടാ നീ കാര്യം എന്താന്ന് വച്ചാൽ പറയു

എനിക്ക് വയ്യ അമ്മച്ചി ഞാൻ പറയില്ലേ ഞാൻ നോക്കട്ടെ എന്നാൽ

വേണ്ട അമ്മച്ചി അമ്മച്ചി പോണ്ട അങ്ങോട്ട് ഞാൻ അത് പറയുമ്പോളേക്കും അമ്മച്ചി വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു

അമ്മച്ചിയുടെ പിന്നാലെ ഞാനും അമ്മച്ചി മിനിയുടെ റൂമിന്റെ ജനാലകൾ എത്തി ഞാൻ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ നോക്കി

അമ്മച്ചിയും ഒന്നേ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കിയുള്ളൂ പെട്ടെന്ന് അമ്മച്ചി എന്തോ പറയാൻ പോയപോളെക്കും ഞാൻ വായ പൊതി

അമ്മച്ചിയെ വലിച്ചുകൊണ്ടു മതിലിനു പുറത്തേക്ക് പൊന്നു മതിലിനു പുറത്തു എത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ അമ്മച്ചിയുടെ പൊതിയ വായ വിട്ടു അപ്പോൾ അമ്മച്ചി ആക്രോശിച്ചു

കൊല്ലും ഞാൻ രണ്ടിനേം

അപ്പോളേക്കും ഞാൻ പിന്നെയും വാ പൊതി അമ്മച്ചി ഒന്ന് സമാധാനിക്കു

എന്ത് സമാധാനിക്കാൻ ആണ് നീ പറയുന്നത് നമുക്ക് സംസാരിക്കാം അവരോട്

എന്താ സംസാരിക്കാൻ ആണെടാ

നീ കണ്ടില്ലേ രണ്ടാളും അയ്യേ കേൾക്കുമ്പോൾ നാണക്കേട് ആകുന്നു

എന്തിനും ഒരു സമാധാനം ഇല്ലേ അമ്മച്ചി കൊല്ലണം രണ്ടിനേം എന്നിട്ട് ജയിലിൽ പോണം

ഞാൻ അമ്മച്ചിയു ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു സമാധാനിപ്പിച്ചു റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങി

അമ്മച്ചിയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്നു

അമ്മച്ചി ഇപ്പോൾ നമുക്ക് പോകാം എന്നിട്ട് വന്നിട്ട് സംസാരിക്കാം

ഞാൻ ഇല്ല ഇനി ഇങ്ങോട്ടും ഇതിനു ഒരു സമാധാനം ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് ഞാൻ ഇനി വരുന്നുള്ളു എന്ന അമ്മച്ചി പോയ് സമാധാനം ഉണ്ടാക്കു

എന്റെ പൊന്നു അമ്മച്ചി

അമ്മച്ചി ഇപ്പോൾ പോയാൽ അവിടെ ഒച്ചയും ബഹളവും ഉണ്ടാകും

ഇല്ലേ

അത് നാട്ടുകാർ അറിയും

മിനിയുടെ വീട്ടുകാർ അറിയും

അവളുടെ ഭർത്താവ് ചിലപ്പോൾ അവളെ ഉപേക്ഷിക്കും അവളുടെ കുട്ടികൾ അറിയും

അവർ എന്ത് പിഴച്ചു അതൊക്കെ എന്താ അമ്മച്ചി ആലോചിക്കാത്ത

ഞാൻ ഇത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മച്ചി എന്നെ നോക്കി ഡാ പിന്നെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും

അതിനൊക്കെ വഴി ഉണ്ട് ഇളക്കും മുള്ളിനും കേടില്ലാതെ നോക്കണം

അമ്മച്ചി ഇങ്ങോട്ട് വാ നമുക്ക് ഇപ്പോൾ പോയിട്ട് വരാം

പിന്നെ ഞങ്ങൾ ബന്ധു വീട്ടിലേക്ക് പോയി

ബന്ധു വീട്ടിൽ നിന്നും ഞങ്ങൾ തിരികെ വരുന്നു അപ്പോൾ മഴ ശക്തിയായി പെയ്യുന്നു

നമുക്ക് ഇവിടെ കേറി നിൽക്കാം അമ്മച്ചി മഴ ശമിക്കുന്ന ലക്ഷണം ഒന്നും കണ്ടില്ല. ഞങ്ങൾ ഇരുവരും പരസ്പരം നോക്കുകയോ സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല. അങ്ങനൊരു മൂകത ഞങ്ങൾ ക്കിടയിൽ