Chapter Title : അമ്മക്കുട്ടി 2 [Zilla]
:അതെന്താ ഇത്ര ഉറപ്പ് നീ ഒന്ന് അമ്മുമ്മേനെ വിളിച്ചു ചോയ്ക്ക് എവിടാന്ന്.
അവൻ പറഞ്ഞപോലെ മിഥുൻ അപ്പോൾ അമ്മുമ്മേനെ വിളിച്ചു
അമ്മുമ്മ :എന്താ മോനെ
മിഥുൻ :അമ്മുമ്മ എവിടാ ഇപ്പൊ
അമ്മുമ്മ :ഞാൻ തറവാട്ടിൽ ആട കുഞ്ഞേ
മിഥുൻ :അപ്പൊ അമ്മ വിളിച്ചില്ലാരുന്നോ
അമ്മുമ്മ :ഏയ് ഇല്ലടാ... എന്താ വിശേഷിച്ചു?
മിഥുൻ :ഒന്നുമില്ല അമ്മമ്മേ ഞാൻ ചുമ്മ വിളിച്ചതാ.. ശെരി എന്നാ.
അവൻ ഫോൺ കട്ടാക്കി പ്രവീണേ നോക്കി. അവന്നപ്പോൾ മിഥുന്റടുത്തേക്ക് ചെന്ന് പറഞ്ഞു
പ്രവീൺ :ഡാ നീ തന്നെ അല്ലെ എപ്പോളും പറയാറ് നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വല്യ ഭാഗ്യമാണ് നിന്റെ അമ്മക്കുട്ടി എന്നൊക്കെ... എന്നിട്ട് ഇപ്പൊ എന്താ ഇങ്ങനെ.
മിഥുൻ :എടാ അന്നെനിക്ക് എന്തുമാത്രം വിഷമിയിന്ന് അറിയോ.
പ്രവീൺ :നീ ആന്റി അങ്ങനെ പറഞ്ഞെന് ഇങ്ങനെ പിണങ്ങി നടക്കാതെ കാര്യം എന്താണ് എന്ന ചോതിച്ചു മനസിലാക്ക്. ഒരു സിനിമക്ക് വരാൻ പറ്റില്ലാന്ന് പറഞ്ഞതോണോ ഇത്ര വല്യ കാര്യം.
മിഥുൻ :എടാ നിനക്ക് അതു പറഞ്ഞ മനസിലാവില്ല.
പ്രവീൺ :നീ എന്തായാലും ഇന്ന് തിരിച്ചു പോണം.
മിഥുൻ :ഹ്മ്മ് ഞാൻ പോവാം
അങ്ങനെ അവർ രണ്ടു പേരും ഓരോന്ന് മിണ്ടീം പറഞ്ഞും ഇരുന്നു. വൈകുന്നേരം ആയപ്പോൾ അവനോട് യാത്ര പറഞ്ഞു മിഥുൻ അവിടിന്ന് ഇറങ്ങി.പോകുന്നവഴിക് പ്രവീണിന്റെ വാക്കുകളായിരുന്നു അവന്റെ മനസ്സിൽ. ഇത്ര വാശി കാണിക്കാൻ മാത്രം അമ്മ എന്ത് തെറ്റാ ചെയ്തേ. അമ്മക്ക് താല്പര്യം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ലേ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്... പാവം എന്റെ അമ്മക്കുട്ടി എന്തുമാത്രം സങ്കടപെട്ട് കാണും ഞാനിങ്ങനെ ഒഴിവാക്കിയപ്പോ. പിന്നെ അവനു എത്രേം പെട്ടന്ന് അമ്മേടെ അടുത്തെത്തിയ മിതിയെന്നായി..രാത്രി ഒരു 7 മണി ആയപ്പോ അവൻ വീടെത്തി.
വീട് കണ്ടപ്പോ അവൻ സംശയിച്ചു' ഇനി അമ്മ ഇവിടില്ലേ ' കാരണം ഉമ്മറത്തെ ലൈറ്റ്റൊന്നും ഇട്ടിട്ടില്ല.. അകത്തും ലൈറ്റില്ല. അവൻ നേരെ ചെന്ന് കതക് തുറന്ന് അകത്തു കേറി. ആദ്യം ചെന്നത് അമ്മേടെ മുറിയിലോട്ടായിരിന്നു,എന്നാൽ അവിടെ അവളില്ലാരുന്നു.അവൻ അവിടുന്ന് നേരെ അവന്റെ റൂമിൽ ചെന്നു, ലൈറ്റ് ഓൺ ആക്കിയതും തന്റെ ബെഡിൽ ഒരു വശത്തു ചുരുണ്ടു കിടക്കുന്ന
💬 Comments
View all comments