Chapter Title : അമ്മക്കുട്ടി 2 [Zilla]

തന്റെ അമ്മാകുട്ടിയെ ആണ് അവന് കണ്ടത്. അവൻ അന്നേരം എന്തെന്നില്ലാത്ത സങ്കടവും കുറ്റബോധവും തോന്നി.. അവൻ അവള്ടെ അടുത്തോട്ടു ചെന്നു.
മിഥുൻ :അമ്മുസേ...
സൗമ്യ :മ്മ്
അവൾ അവനെ നോക്കാതെ മൂളി
മിഥുൻ :എന്നെ ഒന്ന് നോക്കുവെങ്കിലും ചെയ്യ് അമ്മുസേ.
സൗമ്യ : നിനക്ക് നിന്റെ വാശി അല്ലെ വലുത്... ഞാനാരാ
മിഥുൻ :അങ്ങനെ പറയല്ലേ അമ്മ ഞാൻ അപ്പോൾത്തെ സങ്കടോം ദേഷ്യോം കൊണ്ടാ അങ്ങനെ...സോറി അമ്മുസേ ഇനി ഞാൻ ഇങ്ങനെ ചെയ്യില്ല..എന്നെ നോക്ക് അമ്മുസേ.
അവളന്നേരം എഴുന്നേറ്റ് അവന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞിരുന്നു. അവള്ടെ കോലം കണ്ട് അവൻ ആകെ ഞെട്ടി പോയി... ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ അതെ വേഷം.. മുടി എല്ലാം അലങ്കോലമായി കണ്ണൊക്കെ ചുവന്നു കലങ്ങി ഇരിക്കുന്നു. അവൾ മെല്ലെ അവന്റെ രണ്ടു കയ്യിലും പിടിച്ചു
സൗമ്യ :എന്തിനാ മോനെ നിനക്കിത്ര വാശി വേറെആരും അല്ലല്ലോ ഞാനല്ലേ നിന്നെ വഴക്ക് പറഞ്ഞെ.. അപ്പോ അതിനൊള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം പോലും ഇല്ലേ...
അവൾ പറഞ്ഞു തീരുന്നതിനു മുമ്പ് അവൻ അവള്ടെ വാ പൊത്തി..
മിഥുൻ :വേറാരെലും ആണെങ്കി ഞാൻ പോട്ടെന്നു വെച്ചേനെ.. പക്ഷെ അമ്മക്കുട്ടി വഴക്ക് പറഞ്ഞ മാത്രം എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല, അത്രക്ക് ഇഷ്ടാ എനിക്ക് നിങ്ങളെ.
അതും പറഞ്ഞവൻ അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞു എന്നിട്ട് കുറേ സോറീം പറഞ്ഞു.
അവൾ അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി അവനെ തലോടിക്കൊണ്ടിരിന്നു.
മിഥുൻ :എന്നോടൊള്ള പിണക്കം മാറിയോ അമ്മുസേ
സൗമ്യ :നിന്നോടെനിക്കങ്ങനെ പിണങ്ങാൻ പറ്റുവോടാ..
അവൻ അവളെ മൊത്തത്തിൽ ഒന്നും നോക്കി.
മിഥുൻ :ഇത് എന്ത് കോലവ അമ്മേ.. അമ്മ ഇന്ന് കുളിച്ചൊന്നും ഇല്ലേ.
സൗമ്യ :ഇല്ലടാ നീ പോയ്കഴിഞ്ഞു നേരെ വന്നു കിടന്നതാ, പിന്നെ ഇപ്പഴാ എണീക്കണേ.
മിഥുൻ :സോറി അമ്മുസേ...
അതും പറഞ്ഞവൻ വീണ്ടും അവളെ തന്നോട് ഇറുക്കി പിടിച്ചു.
മിഥുൻ :അമ്മുസേ..
സൗമ്യ :എന്താടാ
മിഥുൻ :ഇന്ന് എന്റെ ഒപ്പം കിടക്കുവോ
സൗമ്യ :അതിനെന്താടാ കള്ളാ, ഞാനിന്നെന്റെ മുത്തിന്റൊപ്പം കിടന്നോളാം.. പോരെ.
മിഥുൻ :എനിക്ക് നല്ല വിശപ്പുണ്ട്.
സൗമ്യ :നീ വാ ഞാൻ കഴിക്കാൻ എടുക്കാം.
എന്നിട്ടവർ