Chapter Title : അമ്മക്കുട്ടി 4 [Zilla]

:അതേടാ മോനെ... ഇനിം നിന്നോടിത് മറച്ചു വെച്ചാ ശെരിയാവില്ല, നീ എന്റെ മനസി കേറിക്കൂടിട്ട് ഇപ്പൊ നാൾ കൊറേയായി. എനിക് നിന്റെ മാത്രമായി ജീവിക്കണം എന്റെ ശരീരോം മനസും എല്ലാം ഇനി നിനക്കുള്ളതാ, തെറ്റാണെന്നറിയാം എന്നാലും നിനക്ക് എന്നോടുള്ള സ്നേഹോം ഉത്തരവാതവോം ഒക്കെ കണ്ടപ്പോ എപ്പഴോ എന്റെ പിടി വിട്ട് പോയി...കേൾക്കുമ്പോ എനിക്ക് പ്രാന്തന്നൊക്കെ തോന്നും, അല്ല പ്രാന്ത് തന്നെയാ നീ എന്ന വെച്ചാ പ്രാന്താ എനിക്ക് അത്രക്ക് ഇഷ്ടവാ എന്റെ മുത്തിനെ എനിക്ക്.അമ്മേനെ ഇഷ്ടവല്ലന്ന് മാത്രം പറയല്ലേടാ...
എന്നിട്ടവൾ അവന്റെ കാലിൽ വീണ് കരഞ്ഞു. എല്ലാം കേട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോ മിഥുൻ ആകെ വല്ലാതായി, അവന്റെ തല കറങ്ങാനൊക്ക തുടങ്ങി... പെട്ടെന്ന് അവൻ അവളെ എണീപ്പിച്ചവന്റെ നേരെ നിർത്തി. അവൾ അപ്പോഴും കരയുവായിരിന്നു.
മിഥുൻ :അമ്മുസേ എന്നാലും.... അമ്മുസിനെന്നോട്.
അവൻ പറഞ്ഞു മുഴുവിക്കാൻ പറ്റിയില്ല.
സൗമ്യ :പറ്റിപ്പോയി മോനെ... എന്നെ വെറുക്കല്ലേ.
മിഥുൻ :എന്താ അമ്മുസേ... എനിക്ക് നിന്നെ അങ്ങനെ വെറുക്കാൻ പറ്റുവോ. എന്തിനാ എന്നോടിത് ഇത്രേം നാൾ മറച്ചുവെച്ചത്.
അവൻ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചോണ്ട് ചോദിച്ചു.
സൗമ്യ :പേടിയാർന്നെടാ എനിക്ക്... ഒരുപക്ഷെ നീ എന്നെ ഒഴിക്കിയാലോന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാൻ. നിനക്കറിയോ നിന്റൊപ്പം ഒള്ള ഓരോ നിമിഷവും ഞാൻ എന്ത്മാത്രം സന്തോഷിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന്... നിന്നെ പിരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷോം എനിക്ക് ഓരോ യുഗങ്ങളായിരിന്നു.... നീ ആട എന്റെ എല്ലാം.ഇനി നിനക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടവല്ലെങ്കി ഞാൻ ഇവിടെ ഒരു അടുക്കളകാരിയെപ്പോലെ കഴിഞ്ഞോളം, പക്ഷെ എന്നോട് പോവാൻ മാത്രം പറയരുത് നിന്നെ കണ്ടില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ചത്തു പോവും.
മിഥുൻ :അതിനു ഞാൻ വിട്ടിട്ട് വേണ്ടേ, അമ്മുസിനി എന്റെ പെണ്ണാ, എന്റെ പിള്ളേരുടെ അമ്മയാവാൻ പോണവൾ... നിന്നെ ഞാനിനി ആർക്കും വിട്ടകൊടുക്കൂല.
അതു കേട്ടപ്പോ അവള്ടെ മുഖം സന്തോഷം കൊണ്ട് തിളങ്ങി..
സൗമ്യ :സത്യാണോ.
മിഥുൻ :അതേടി കള്ളിപ്പെണ്ണേ.
സൗമ്യ :എന്നാ ഇപ്പൊ പറഞ്ഞത് ഒന്നുടെ പറയുവോ.
മിഥുൻ എന്ത്??
സൗമ്യ :പിള്ളേരുടെ.....
മിഥുൻ:ഓഹ് അതോ...എന്റെ പിള്ളേരെ പ്രസവിക്കാൻ ഈ സുന്ദരിക്കൊതക്ക് സമ്മതവാണോന്ന്.
അതുകേട്ടു സൗമ്യ നാണിച്ചു അവള്ടെ തല അവന്റെ നെഞ്ചിലേക് ചായ്ച്ചു.