Chapter Title : അമ്മക്കുട്ടി 4 [Zilla]

സ്നേഹം വാത്സല്യോം എനിക്ക് ചെറിയമ്മേടെന്ന് കിട്ടുന്നുണ്ട്...
സൗമ്യ :ഓഹ് അപ്പൊ ഒരു ദിവസം ചെറിയമ്മേടെ ഒപ്പം നിന്നപ്പോ എന്റെ മോൻ എന്നെ മറന്നല്ലേ...
മിഥുൻ :ഞാൻ അങ്ങനാണോ അമ്മുസേ പറഞ്ഞെ... വെറുതെ എഴുതാപ്പൊറം വായിക്കല്ലേട്ടാ.
സൗമ്യ :ഞാൻ പറഞ്ഞേലെന്താ തെറ്റ്. അല്ലാത്തപ്പോ അമ്മുസേ അമ്മുസെന്ന് വിളിച് പുറകെ നടക്കണ നീ ഇവിടെ വന്നേ പിന്നെ എന്നോടൊന്ന് മര്യാദക്ക് മിണ്ടീട്ടെങ്കിലും ഉണ്ടോ, ഏത് നേരോം അവള്ടെ പുറകെ അല്ലെ.
മിഥുൻ :എന്താ ഈ പറയണേ അമ്മുസേ... ഞാൻ വല്ലപ്പോഴും അല്ലെ ചെറിയമ്മേനെ കാണാറുള്ളു അത്കൊണ്ടല്ലേ എപ്പോഴു ചെറിയമ്മേടെ ഒപ്പം നിന്നത്,അയിനിങ്ങനൊക്കെ ചിന്തിക്കണോ, അമ്മുസിനറിയില്ലേ എനിക്ക് എന്റെ അമ്മുസ് കഴിഞ്ഞേ ഈ ലോകത്ത് വേറാരും ഒള്ളു എന്ന് പിന്നെന്തിനാ ഇങ്ങനെ.
സൗമ്യ :ശെരി സമ്മതിച്ചു നീ റെഡി ആവാൻ നോക്ക്.
അവള്ടെ മറുപടി അവന് തൃപ്തി നെൽകിയിരുന്നില്ല, എന്നാലും അവൻ പോകാൻ വേണ്ടി റെഡി ആയി. അങ്ങനെ അവർ രണ്ടും പേരും റെഡി ആയി പുറത്തിറങ്ങി. എല്ലാരും അവരെ യാത്രക്കാൻ പുറത്തുനിക്കുന്നുണ്ട്.
അമ്മുമ്മ :മോനെ ഇടക്കൊക്കെ ഇങ്ങനെ അമ്മേനെ കൂട്ടി ഇങ്ങ് വന്നോട്ടോ.
മിഥുൻ :എന്തായാലും വരും അമ്മുമ്മേ
അങ്ങനെ എല്ലാരോടും യാത്ര പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അനുശ്രീ ഈ സമയം അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ നോക്കുമ്പോ എല്ലാം അവൾ മുഖം മാറ്റി കൊണ്ടിരിന്നു, എന്തോ അവനെ നോക്കാൻ അവൾക്കൊരു വല്ലായ്മ തോന്നി, നേരത്തെ അങ്ങനെ ചെയ്തത് കൊണ്ടായിരിക്കും. എന്നാൽ പാവം മിഥുന് അത് നല്ല വിഷമം ആയി അവള്ടെ ഒരു നോട്ടം കിട്ടാൻ വേണ്ടി കൊതിച്ചു.. എന്നാൽ ഒരു രക്ഷയില്ല അനുശ്രീ സൗമ്യേനോട് എന്തോ സംസാരിക്കുവാണ്.
അമ്മുമ്മ :അല്ല ചെറിയമ്മേം മോനും തമ്മിൽ വഴക്കിട്ടോ, രണ്ടാളും ഒന്ന് യാത്ര പോലും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.
അത് കേട്ടപ്പോളാണ് അനുശ്രീ അവനെ ഒന്ന് നോക്കുന്നത്. ആ കണ്ണുകളിൽ അലയടിക്കുന്ന സങ്കടം അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ചെറിയമ്മ കരച്ചിലിന്റെ വക്കിലാണ് നിക്കുന്നതെന്ന് അവന് മനസിലായി.
സ്വാതി :ശെരിയാണല്ലോ... സ്നേഹിച്ചു സ്നേഹിച്ചു അവസാനം രണ്ടും വഴക്കായോ?
മിഥുൻ :പോടി പെണ്ണെ...ഞങ്ങൾ നേരത്തെ യാത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞതാ... പിന്നെ ഇത്രേം നേരം