Chapter Title : അമ്മക്കുട്ടി 4 [Zilla]

പൊരുത്തപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അവരുടെ കല്യാണം പോലും അവന്റെ ഇഷ്ടം നോക്കാതെയാ നിന്റപ്പാപ്പൻ നടത്തിയേ.അങ്ങനെ മറ്റുള്ളവരുടെ ഇഷ്ടത്തിന് അനുസരിച്ച ഇത്രേം നാളവൻ കഴിഞ്ഞത്.. പക്ഷെ ദിവ്യായിട്ട് അടുത്തുകഴിഞ്ഞപ്പഓ അവന്....
ബാക്കി പറയാൻ അയാൾ മടിച്ചു..
മിഥുൻ :ഓഹ് എന്റെ അമ്മ അപ്പൊ മാറിക്കൊടുക്കണന്നാണോ...അതാണോ അച്ഛൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നെ.
സന്തോഷ്‌ : ഹ്മ്മ് അതേ.... അവൻ ഇപ്പൊ ഡിവോഴ്സ് ആകണമെന്നാണ് പറയുന്നേ.
മിഥുൻ :ഓഹ് അത്രേയൊക്കെ ആയോ.
സന്തോഷ്‌ :മ്മ്മ് നിന്റച്ഛൻ ഇപ്പൊ ഇത് അമ്മയോടും വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും.
അതുകേട്ടപ്പോ അവനൊന്നമ്പരന്നു.
മിഥുൻ :ഇനി അമ്മ വല്ല കടുങ്കൈയും ചെയ്യോ..
സന്തോഷ്‌ :ഏയ് നിന്റമ്മ അങ്ങനൊന്നും ചെയ്യില്ല...ഡിവോഴ്സ് കിട്ടിയാപിന്നെ ആ സ്ത്രീയുടെ ഒപ്പം ബാംഗ്ലൂർ താമസിക്കാനാ നിന്റച്ഛൻ തീരുമാനിച്ചേക്കണേ.പക്ഷെ ഇപ്പൊ ഒള്ള വീട് നിങ്ങക്ക് അവൻ തരും.
മിഥുൻ :ഓ ത്രാസ് തുല്യമാക്കിതായിരിക്കും.
അവൻ പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു.
സന്തോഷ്‌ :നീ എന്തായാലും വീട്ടിലോട്ട് ചെല്ല്, അമ്മ അവിടെ ഒറ്റക്കല്ലേ. അവള്ടെ തീരുമാനം എന്താന്ന് ചോയ്ക്ക്, കഴിവതും രണ്ടാൾക്കും ഗുണമായിട്ടുള്ള ഒരു തീരുമാനമെടുക്കാൻ പറയ്.
അവൻ മറുപടിയൊന്നും ചെയ്യാതെ നേരെ വീട്ടിലോട്ട് വിട്ടു... 'എന്നാലും അച്ഛൻ ഇത് എങ്ങനെ മനസ് വന്നു ഞങ്ങളോടിത് ചെയ്യാൻ... ഒന്നുവില്ലെങ്കി ഇത്രേം പ്രായം ആയില്ലേ, എന്തിനാ ദൈവമേ എന്റമ്മേനെ ഇങ്ങനെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നെ 'അങ്ങനെ ആസ്വസ്തമായ മനസുംകൊണ്ട് അവൻ വീട്ടിൽ എത്തി. നേരെ ചെന്നത് അമ്മേടെ റൂമിലേക്കാണ്... സൗമ്യ അന്നേരം അവിടെ ഒരു ബുക്ക്‌ വായിച്ചു കട്ടിലിൽ ഇരിക്കുവാർന്നു.
മിഥുൻ :അമ്മേ.
സൗമ്യ :മ്മ് എന്തെ?
മിഥുൻ :അച്ഛൻ.... അച്ഛൻ വിളിച്ചുരുന്നോ.
സൗമ്യ :മ്മ് വിളിച്ചു.
മിഥുൻ :അമ്മക്ക് വിഷമം ഇല്ലേ.
അവൻ അവള്ടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
സൗമ്യ :എന്തിനു, അയാൾ എന്നെ ഇതുവരെ ഒരു ഭാര്യ ആയി കണ്ടിട്ടില്ല... സ്നേഹത്തോടെ ഒന്ന് സംസാരിച്ചിട്ട് പോലുമില്ല. ഇപ്പൊ ഏതോ ഒരുത്തിയെ കണ്ട് അവള്ടെ പുറകെ പോയി, അതിനെനിക്കെന്താ.
മിഥുൻ :അപ്പൊ അമ്മക്ക് ഒരു സങ്കടോം ഇല്ലേ.
സൗമ്യ :ഞാൻ പോയി ആത്മഹത്യാ ചെയ്യാനൊന്നും നിക്കില്ല അതോർത്തു നീ പേടിക്കണ്ട. അങ്ങേരോള്ളതും ഇല്ലാത്തതും ഏതാണ്ട് ഒരുപോലെ തന്നെയല്ലേ, എന്നെ പിരിഞ്ഞാലേ അങ്ങേർക്ക്