Chapter Title : അമ്മക്കുട്ടി 4 [Zilla]

നന്നായി ജീവിക്കാൻപറ്റുന്നുണ്ടെങ്കി പിന്നെ എന്തിനാടാ ഞാനായിട്ട് വട്ടം നിക്കണേ, അങ്ങ് മാറിക്കൊടുത്തേക്കാം അത്ര തന്നെ.
അത് കേട്ടതും അവനവളോട് സഹതാപവും സ്നേഹോം എല്ലാം കൂടി. അവൻ നേരെച്ചെന്ന് അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരയാൻ തുടങ്ങി.
സൗമ്യ :അയ്യേ ഈ ചെക്കൻ, എനിക്ക് വെഷമൊന്നും ഇല്ലടാ, നീ ഇങ്ങനെ കരയല്ലേ.എനിക്ക് നീയില്ലെ അതുമതി അതുമാത്രം.
എന്നിട്ടവൾ അവനെ ഇറുക്കിപ്പുണർന്നു.
മിഥുൻ :അമ്മുസ്സിനിനി ഞാനുണ്ട്, ഞാൻ എന്റെ അമ്മുസിനെ ഇനി രാജകുമാരിനെ പോലെ നോക്കും.
അത് കേട്ടതും ഉള്ളിലെ സങ്കടം പുറത്തുകാണിക്കാതെ അവൾ അവൻറെ മുടിയിൽ തലോടി. എന്നിട്ടവനെ അവള്ടെ മടിയിലേക്ക് കിടത്തി.
സൗമ്യ :ഇനി നീയും കുറച്ചു കഴിയുമ്പോ അമ്മേനെ കളഞ്ഞിട്ട് പോവാ.
അവൾ അവന്റെ മൂഡ് മാറ്റാനായി തമാശക്ക് ചോദിച്ചു.
അതിനു മറുപടി അവള്ടെ കവിളത്തൊരു കടി ആര്ന്നു.അവൾ അവനെ ഒന്നുടെ ഇറുക്കി അവളിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു
സൗമ്യ :മോൻ ഒരിക്കലും അച്ഛനെ പോലെ ആവരുതട്ടോ, കെട്ടണ പെണ്ണിനെ പൊന്നുപോലെ നോക്കണം, അവള്ടെ മനസ് വെഷമിക്കാൻ അനുവദിക്കരുത്, കേട്ടോ.
മിഥുൻ :ഹ്മ്മ്..
സൗമ്യ :നീ എന്താടാ മൂങ്ങയാണോ, എന്ത് പറഞ്ഞാലും ഇങ്ങനെ മൂളാൻ.
മിഥുൻ :എന്തിനാ അമ്മുസേ ഇങ്ങനെ സങ്കടം മറച്ചുവെച് എന്റെ മുന്നിൽ അഭിനയിക്കുന്നെ.അമ്മുസിനെന്തുമാത്രം സങ്കടം ഉണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം.
സൗമ്യ :ദേ ചെക്കാ ഒന്ന് ചുമ്മാതിരിക്കാട്ടോ, ഒന്ന് ആശ്വാസം ആവാനാ നിന്റൊപ്പം ഇരുന്നേ, അപ്പൊ നീ പിന്നേം പിന്നേം അതുതന്നെ പറയണ്, ഞാൻ പോകുവ...
അതും പറഞ്ഞവൾ കാട്ടിലേന്ന് എണീറ്റക്കാൻ തുടങ്ങിയതും, മിഥുൻ അവളെ പിടിച്ചൊറ്റ വലി വലിച്ചു. അവൾ നേരെ ചെന്നവന്റെ മെത്തോട്ട് വീണു,പിന്നേം എണീറ്റു പോവാൻ തുടങ്ങിയ അവളെ അവൻ സമ്മതിച്ചില്ല. അവൻ നേരെ കട്ടിലിൽ ചാരി ഇരുന്നിട്ട് അവളെ അവന്റെ മടിയിൽ അവന് അഭിമുകമായി നിർത്തി, രണ്ടുകൈകൊണ്ടും അവളെ വട്ടം പിടിച്ചു.
സൗമ്യ ഒരു കള്ള പരിഭവത്തോടെ അവനെ നോക്കികൊണ്ടിരിന്നു.
മിഥുൻ :എന്താ അമ്മുസേ.
സൗമ്യ :ഞാനാരാടാ നിന്റെ കെട്ട്യോളോ, നമ്മളിങ്ങനെ ഇരിക്കണത് ആരേലും കണ്ട എന്താ വിചാരിക്കുവെന്ന് അറിയോ.
മിഥുൻ :എന്ത് വിചാരിക്കാൻ, ഞാനെന്റെ അമ്മുസിന്റടുത്തല്ലേ.
സൗമ്യ :ഈ ചെക്കൻ.
മിഥുൻ :എന്താ അമ്മുസിന്