Chapter Title : അമ്മിഞ്ഞ പോരാ.. [വിടൻ]

ശരിയല്ല... മറിച്ചു... കെട്ടാൻ പോകുന്ന  ചെക്കന്  മുള്ളാനും വേണ്ടി ഉള്ള സുനയെ  ഉള്ളൂ... അതിത്ര കാര്യമാക്കാൻ  ഉണ്ടോ..? എന്ന്  ചോദിച്ചാൽ... നമ്മുടെ  മനോഭാവം എന്താവും... എന്ന്  കൂടി ആലോചിച്ചാൽ  കിഷോറിനെ  കുറ്റം പറയാനേ  കഴിയില്ല... "

കിഷോറിനെ  അതിന്റെ  പേരിൽ  കുറ്റപ്പെടുത്താതിരിക്കാൻ ചന്ദ്രിക ആവുന്നത്  ശ്രമിച്ചു...

തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ അവർ ഇരുവരും ഒന്നും  തന്നെ ഉരിയാടിയില്ല...

വീട്ടുകാർ  വലിയ  പ്രതീക്ഷയിൽ ആയിരുന്നു..

" ഇതെന്തായാലും നടക്കും.. "

എന്ന  ഉറച്ച  വിശ്വാസം അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു...

നിറഞ്ഞ പ്രതീക്ഷയൊടെ  ആയിരുന്നു, ഇരുവരെയും  വീട്ടുകാർ  എതിരെറ്റത്...

" എന്തായി... മോളെ...? "

അമ്മ  ചോദിച്ചു...

മൗനം  ആയിരുന്നു,  മറുപടി..

" നീ  കേട്ടില്ലേ... ഞാൻ  ചോദിച്ചത്...? "

വീണ്ടും സുനന്ദ ചോദിച്ചു..

" എന്താവാനാ...? നടക്കില്ല... "

ലേശം കലിപ്പോടെ ചന്ദ്രിക പറഞ്ഞു..

" കാര്യം....? "

സാരി  വലിച്ചൂരി, പാവാടയും ബ്ലൗസ്സുമായി നിൽക്കുന്ന ചന്ദ്രികയുടെ മുലകൾ  നിശ്വാസത്തിൽ ഉയർന്നു താഴുന്ന കാഴ്ച നോക്കി  നിന്ന് സുനന്ദ ചോദിച്ചു...

വീണ്ടും  ചന്ദ്രിക മൗനത്തിലാണ്ടു..

" നീ  കിടന്നു  കലിച്ചു  തുള്ളാതെ തെളിച്ചു പറ പെണ്ണെ... "

അരിശത്തോടെ സുനന്ദ ചോദിച്ചു...

" പെണ്ണിന് മൊല പോരെന്ന്... "

ചുറ്റും  നോക്കി പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ  ചന്ദ്രിക  മൊഴിഞ്ഞു...

" എന്നവൻ... പറഞ്ഞോ... നിന്നോട്....? "

" എന്തിനാ.. പറേന്നത്..?  വാല് പൊക്കുമ്പോൾ അറിയില്ലേ..?  പെണ്ണിനെ ഒന്നേ  നോക്കിയുള്ളു... പിന്നെ നോക്കിയത് എന്റെ  നെഞ്ചത്തോട്ടാ... ചൂളിപ്പോയി,  ഞാൻ... "

" ഹമ്... അവനെ കുറ്റം പറയേണ്ട....! അവൻ കണ്ടു വളർന്നത് നമ്മുടെ കണ്ടല്ലേ...? "

ആകെ ഉള്ള  ആൺ തരിയെ  കുറ്റപ്പെടുത്താൻ  അമ്മ  പോയില്ല...

വിശേഷം അറിയാൻ ഓടി പിടച്ചു  വന്ന ചേച്ചി കാര്യം അറിഞ്ഞപ്പോൾ... അനിയത്തിയോട്  പറഞ്ഞു,

" ഇത്  പോലെ... നോക്കിയെടി,  ഒരിക്കൽ, എന്നെയും..!"

അതേ  പിന്നെ ചേട്ടത്തി അനിയത്തിമാർ കൂട്ട് പോകുന്നത് നിർത്തി..

*********

അന്ന്  രാത്രി... പതിവ് ഭോഗ നേരത്ത്  ചക്ക മൊല കയ്യിലിട്ട്  കളിക്കുമ്പോൾ...  കെട്ടിയോനോട്  സുനന്ദ മൊഴിഞ്ഞു..,

" അതേ... നിങ്ങൾ  അറിഞ്ഞോ...?  നിങ്ങളുടെ കയ്യിൽ