Chapter Title : അമ്മിഞ്ഞ പോരാ.. [വിടൻ]

വരെ പെങ്ങന്മാർ പെണ്ണ്  കാണാൻ കിഷോറിന്  കൂട്ട് പോയിരുന്നു  എന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ..?

ഇപ്പോൾ അവർ  ആ പണി  അങ്ങ് നിർത്തി...

എന്താ കാര്യം  എന്നല്ലേ..?

തെക്ക് ഒരു  ദേശത്ത്  ചന്ദ്രിക ഒന്നിച്ചു കിഷോർ  പെണ്ണ്  കാണാൻ പോയി...

വീട്ടുകാർ  ആദ്യം കണ്ടു  ബോധിച്ചാണ് ചെക്കനേം  പെങ്ങളേം വലിയ പ്രതീക്ഷയോടെ  പറഞ്ഞയച്ചത്...

അറിയപ്പെടുന്ന തറവാട്.... കൊള്ളാവുന്ന ബന്ധുക്കൾ... ഐശ്വര്യമുള്ള  കൊച്ച്....

പെണ്ണിനെ നോക്കി... അടുത്ത  നിമിഷം കിഷോർ നോക്കിയത് പെങ്ങൾ ചന്ദ്രികയുടെ മുലക്കുന്നിൽ...!

നാണക്കേട് മൂലം  ചന്ദ്രിക ചൂളി പ്പോയിരുന്നു...

ആർത്തി പൂണ്ടു പെങ്ങളുടെ മുലയിൽ നോക്കിയ  ആങ്ങളയുടെ  തൊണ്ടക്കുഴി  അനങ്ങിയത് കണ്ട് പെങ്ങൾ വല്ലാതായി...

ചന്ദ്രിക മാറിൽ സാരി  വലിച്ചിട്ടു...

കിഷോറിന്റെ മനസ്സിലിരിപ്പ് ചന്ദ്രിക മനസ്സിലാക്കി..

" പെണ്ണിന് അമ്മിഞ്ഞ കുറഞ്ഞതാ  പ്രശ്നം...!"

" മറ്റെല്ലാം ഒത്ത്  വന്നപ്പോൾ... മുല  ഇത്തിരി കുറഞ്ഞത് അത്ര കാര്യാക്കണോ...? "

എന്ന് ചോദിക്കുന്നത് എങ്ങനെ..?

" ഓരോരുത്തർക്കും  ഓരോ  ചോയ്സ്  ഉണ്ട്... അതിൽ  ഇടപെടുന്നത്  ശരിയല്ല... മറിച്ചു... കെട്ടാൻ പോകുന്ന  ചെക്കന്  മുള്ളാനും വേണ്ടി ഉള്ള സുനയെ  ഉള്ളൂ... അതിത്ര കാര്യമാക്കാൻ  ഉണ്ടോ..? എന്ന്  ചോദിച്ചാൽ... നമ്മുടെ  മനോഭാവം എന്താവും... എന്ന്  കൂടി ആലോചിച്ചാൽ  കിഷോറിനെ  കുറ്റം പറയാനേ  കഴിയില്ല... "

കിഷോറിനെ  അതിന്റെ  പേരിൽ  കുറ്റപ്പെടുത്താതിരിക്കാൻ ചന്ദ്രിക ആവുന്നത്  ശ്രമിച്ചു...

തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ അവർ ഇരുവരും ഒന്നും  തന്നെ ഉരിയാടിയില്ല...

വീട്ടുകാർ  വലിയ  പ്രതീക്ഷയിൽ ആയിരുന്നു..

" ഇതെന്തായാലും നടക്കും.. "

എന്ന  ഉറച്ച  വിശ്വാസം അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു...

നിറഞ്ഞ പ്രതീക്ഷയൊടെ  ആയിരുന്നു, ഇരുവരെയും  വീട്ടുകാർ  എതിരെറ്റത്...

"