Chapter Title : അമ്മുവെന്ന ഞാൻ [ദേവജിത്ത്]

നീക്കി. അധികം വിരിയാത്ത തന്റെ മദനചെപ്പ് അവൾ വിരലിനാൽ തഴുകി. ആഹ്..അവളിൽ നിന്നും ശീലക്കാരം ഉയർന്നു. അവളിലേക്ക് ഒരു കാന്തിക പ്രവാഹം ഇരച്ചുകയറി. വിരലുകൾ അവിടെ നിറഞ്ഞ വെളുത്ത പാടയിലേക്ക് കൂപ്പുകുത്തി . അവളറിയാതെ അവളുടെ ശരീരം കട്ടിലിലേക്ക് മറിഞ്ഞു വീണു.ഇടത്തെ കൈ വിരൽ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഊഴഞ്ഞിറങ്ങാൻ പൊത്തു തേടിയലഞ്ഞു.അവൾ വിരലിൽ പതിഞ്ഞ രസം വിരലിനാൽ തേച്ചെടുത്തു.

കൈ വിരൽ തന്റെ വായിലേക്ക് ഇറക്കി വെച്ചു കൊണ്ട് നാവിനാൽ നക്കി വലിച്ചു. ഹോ, നാവിലേക്ക് പടർന്നു കയറിയ ഉപ്പുരസം അവളുടെ രക്തത്തെ തിളപ്പിച്ചു.നാവുകൊണ്ട് വിരൽ നക്കി നക്കി വലിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഇതേ സമയം അവളുടെ മദനപുഷ്പം തേൻ ഊറി ഇറങ്ങുന്നത് അവളുടെ ചിന്തകളെ ഉണർത്തി .

തന്റെ കാലുകൾ കട്ടിലിനു താഴേക്ക് ഇറക്കി വെച്ചുകൊണ്ട് വിടർത്തി. വായിൽ നിന്നും ഇറക്കിയ വിരൽ തന്റെ പൂവിന്റെ ദ്വാരത്തിലേക്ക് പതിയെ കുത്തിയിറക്കി. ആഹ്... അമ്മേ അവളുടെ ചരിച്ചു വെച്ച വായിൽ നിന്നും ഉതിർന്നു വീണു. അവളുടെ വിരലുകൾ കുഴിയിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്ന മണ്ണിരയെ പോലെ നനവോടെ ഇറങ്ങി പോവുന്നത് അവൾക്ക് മുന്നിലെ കണ്ണാടിയിലൂടെ കാണാമായിരുന്നു. വിരലിന്റെ പ്രയോഗം വേഗതയോടെ അമ്മു തുടർന്നു . നനവ് ചെറു ചാലായി താഴേക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങി തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവൾ തന്റെ ഒറ്റവിരൽ പ്രയോഗം തുടർന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു.

സാധാരണ ഒരു പെണ്ണിന്റെ വിരലിടൽ പോലെ ചിന്തകളുടെ വേലിയേറ്റം ഒന്നും തന്നെ അമ്മുവിന് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. സുഖം അതാണ് ഒരേ ഒരു ലക്ഷ്യം. തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കൽ മറ്റൊരാൾ തരുന്ന അനുഭൂതിയുടെ ഒരു ചെറിയ പങ്ക് അറിയുക. അതാണ് ഇക്കാലമത്രയും