Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 12 [Kumbhakarnan]

തലയിൽ ഏറ്റാൻ രാഹുൽ സഹായിച്ചു. ഗോപിക്ക് പിന്നാലെ രേവതിയും പോയപ്പോൾ മൊബൈലുമായി അവൻ വീണ്ടും  അവിടെയിരുന്നു. മടങ്ങി വരാനുള്ള സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും അവരെ കാണാത്തതുകൊണ്ട് രാഹുൽ തേങ്ങാക്കൂട് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. വെളിയിൽ ആരെയും കണ്ടില്ല. വാതിൽ ചാരിയിരിക്കുന്നു. അവന് എന്തോ പന്തികേട് തോന്നി. ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ നേരെ ചുവരിലുള്ള ഇഷ്ടിക വിടവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. വിടവിലേക്ക് കണ്ണുകൾ ചേർത്തു ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി. ഒന്നു രണ്ടു നിമിഷങ്ങളെടുത്തു അകത്തെ കാഴ്ചകൾ മങ്ങിതെളിയാൻ .

"ഗോപീ...വേണ്ട...വിടൂ...അപ്പുറത്ത് രാഹുലുണ്ട്... നീ വിടൂ..."
അമ്മയുടെ ശബ്ദം.

"പ്ലീസ് ചേച്ചീ....ഒരിക്കൽ മാത്രം മതി...ഞാൻ പിന്നെ ചോദിക്കില്ല..."

ഗോപി അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. അമ്മ അയാളെ തള്ളി മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ നല്ല കരുത്തനായ അയാളെ തടയുക അത്ര എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. അവളെ ബലിഷ്ഠമായ കൈകൾ കൊണ്ട് വരിഞ്ഞു മുറുക്കി ആ മാറിലേക്ക് അയാൾ മുഖം അമർത്തി. അൽപ്പം മുൻപ് ഇളനീർവെള്ളം വീണൊഴുകിയ മാറിൽ അയാളുടെ നാവ് ഇഴഞ്ഞു നടന്നു. ആ പരുക്കൻ കൈകളിൽ അവളുടെ മുലകൾ ഞെരിഞ്ഞമർന്നപ്പോൾ അവൾ ശക്തിയായി കിതച്ചു.
"ഓ..ഗ്..ഹ്...വിടൂ.... ഞാൻ ഒച്ച വയ്ക്കും....വിടാൻ....എടാ ...പട്ടീ...."
അവൾ സർവ ശക്തിയിലും അയാളെ പിടിച്ചു തള്ളി. പിടിവിട്ട് അയാൾ പിന്നിലേക്ക് വേച്ചു പോയി. ആ സമയം കൊണ്ട് നിലത്തു വീണ തോർത്ത് കൈകളിലെടുത്തു അവൾ പുറത്തേക്കോടി. രാഹുൽ നിൽക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടില്ല.

ഓടി വീട്ടിലെത്തി  കുളിമുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ചു. ഹോ...ഇപ്പോഴും നെഞ്ചിലെ പിടപ്പ് അടങ്ങിയില്ല. എന്ത് കരുത്താണ് അവന്. കെട്ടിപിടിച്ചപ്പോൾ എല്ലുകൾ പൊടിയുന്നപോലെ തോന്നി. അവൻ ജെട്ടിക്കുള്ളിൽ നിന്നും വലിച്ചെടുത്തു തന്റെ തുടയിടുക്കിൽ തിരുകാൻ ശ്രമിച്ച