Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 13 [Kumbhakarnan]

കടൽ പോലെ ഇരച്ചു കയറി.

അമ്മൂമ്മയെ ഒന്നു വിളിച്ചാലോ. ചിലപ്പോൾ അമ്മൂമ്മയ്ക്ക് വല്ലതും അറിയാൻ കഴിഞ്ഞേക്കും. അവൻ മൊബൈൽ എടുത്തു അമ്മൂമ്മയുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു. നാലാമത്തെ റിങ്ങിൽ ഫോൺ എടുത്തു.
"അമ്മൂട്ടീ....."
"ഹായ്...മോനൂ...എവിടെയാ നീ...?"
"ഞാൻ ഇവിടെ വെറുതേയിരിക്കുന്നു അമ്മൂട്ടീ..."
"എവിടെ ?"
"നമ്മുടെ ശിവന്റമ്പലമില്ലേ... അതിന്റെ കടവിൽ.."
"അതെന്താ അവിടെ ?"
"ഓ...വെറുതെ..."
"നിന്റമ്മ എവിടെ ?"
"വീട്ടിൽ കാണും. "
"വീട്ടിൽ കാണുമെന്നോ ? അതെന്താ അങ്ങനെ ? നീ വീട്ടിൽ നിന്നല്ലേ വന്നത് ?"
"ഞാൻ കുറെ നേരമായി ഇറങ്ങീട്ട്..."
"നീയെന്താ അവളുമായി വഴക്കുണ്ടാക്കിയോ ?"
"ഇല്ല..."
"പിന്നെ...?"
"അമ്മൂട്ടീ....അമ്മൂട്ടിക്ക് ഗായത്രിയാന്റിയുടെ ഭർത്താവിനെ അറിയാമോ ?"
"ഏത് ഗായത്രി ?"
"അന്ന് ഞങ്ങൾ തറവാട്ടിൽ വന്നപ്പോ അമ്മ പോയില്ലേ, ഒരു കൂട്ടുകാരിയെ കാണാൻ... ആ ഗായത്രിയാന്റിയുടെ ഭർത്താവിനെ അറിയാമോ എന്നാണ് ചോദിച്ചത്.."
ഒരു നിമിഷം മറുതലക്കൽ നിറയുന്ന നിശ്ശബ്ദ.
"അമ്മൂട്ടീ... ഞാൻ ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ...?"
"കേട്ടു മോനെ..."
"പിന്നെന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്...?"
"അത് നീ നിന്റെ അമ്മയോടുതന്നെ ചോദിക്ക്..."
അതുപറഞ്ഞിട്ട് ശാരദ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

അവന് ആകെ ദേഷ്യം തോന്നി. ഫോൺ പോക്കറ്റിലിടാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് അത് റിങ് ആയത്. സ്‌ക്രീനിൽ തെളിയുന്ന അമ്മയുടെ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖം. എടുക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് ഒരുനിമിഷം ആലോചിച്ചു. ഒടുവിൽ എടുക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.
"കണ്ണാ...നീ എവിടെയാ ? "
അമ്മയുടെ ശബ്ദം അടഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കരയുകയായിരുന്നു എന്നു തോന്നുന്നു.
"ഉം...എവിടെയായാലെന്താ ..?"
"എന്താ മോനെ നീ ഇങ്ങനെ...? ഞാൻ എന്ത് തെറ്റാ ചെയ്തത്..?"
"അത് സ്വന്തം