Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 13 [Kumbhakarnan]

മനഃസാക്ഷിയോട് ചോദിച്ചു നോക്ക്.."
"മോനേ..."
"ഉം...എന്താ...? ഞാൻ എത്രതവണ ചോദിച്ചു എന്താ പറ്റിയതെന്ന് . എന്നിട്ട്...എനിക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട് കേട്ടോ..."
"കണ്ണാ..."
"ഫോൺ വയ്ക്ക്...ഞാൻ വരുന്നു..."
അവൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

വണ്ടിയുമെടുത്ത് വീട്ടിലെത്തി. പൂമുഖത്തു തന്നെ വഴിക്കണ്ണുമായി അരഭിത്തിയിൽ അമ്മയിരിക്കുന്നു.
കരഞ്ഞ് കണ്ണും മുഖവും ചുവന്ന് കടുത്തിട്ടുണ്ട്. അത് കണ്ടതും അവന്റെ ദേഷ്യമൊക്കെ പറപറന്നു. അവൻ അമ്മയുടെ അടുത്തെത്തി. ആ തോളിൽ കൈവച്ചു.
"രേവൂട്ടീ...."
അവൻ മെല്ലെ വിളിച്ചു.
ആ ഒരു വിളിക്ക് കാത്തിരുന്നിട്ടെന്നപോലെ അവൾ  അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നെഞ്ചിൽ മുഖമമർത്തി . തേങ്ങലിൽ അവളുടെ ദേഹമുലഞ്ഞു. അവളുടെ മൂർദ്ധാവിൽ അവൻ മുഖം ചേർത്തു.
"എന്തിനാ ...കണ്ണാ...നീ....അമ്മയെ...ഇങ്ങനെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത് ?"
തേങ്ങലിനിടയിൽ അവൾ ചോദിച്ചു.
"അമ്മക്കെന്തു പറ്റി എന്ന് ഞാൻ എത്ര തവണ ചോദിച്ചു. മറുപടി പറഞ്ഞോ..ഒന്നുമില്ല...ഒന്നുമില്ല...എന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞു. എന്തോ ഉണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം. അമ്മ അത് എന്നിൽ നിന്ന് ഒളിക്കുകയാണ്. അതോർത്തപ്പോൾ എനിക്ക് ദേഷ്യം തോന്നി.. "

അവൾ മുഖമുയർത്തി അവനെ നോക്കി. ആ ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പുന്നത്‌ കണ്ടപ്പോൾ അവനു നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല.  ചുണ്ടുകളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു.
"ശ്ശോ... വിടെടാ...ആരേലും കാണും.."
ഒറ്റ ചുംബനത്തിൽ അമ്മയുടെ സങ്കടമൊക്കെ അലിഞ്ഞു പോയത് അവൻ കണ്ടു.
"പിന്നേ.... ഇവിടിപ്പോൾ ആര് വരാനാ... ന്റെ രേവൂട്ടി ഒന്നടങ്ങിയിരുന്നെ...ന്റെ പെണ്ണിനെ ഞാൻ വേദനിപ്പിച്ചു. എനിക്ക് അതിനു പരിഹാരം ചെയ്യണം. ഇവിടെ വച്ചു ചെയ്യണം.."
"ഉം...ഹും.... വേണ്ട...കണ്ണാ...അകത്തുപോകാം..."
അവൾ ചിണുങ്ങി.
അവൻ അതു കേട്ട ഭാവം നടിച്ചില്ല. അവളുടെ കാമത്തിന്റെ സ്വിച്ചിൽ തന്നെ അവൻ പിടികൂടി. മാറിൽ നിന്ന് തോർത്ത് വലിച്ചു മാറ്റി