Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 14 [Kumbhakarnan]

ബിസിനസ്..കോപം സഹിക്കാതെ അവൾ പല്ലുകൾ ചേർത്തമർത്തി കടിച്ചു. ആർക്കും അറിയില്ലെന്നാണ് അങ്ങേരുടെ വിചാരം.

പിന്നിൽ കാൽപെരുമാറ്റം. അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. മകൻ.
"എന്താ കണ്ണാ...? "

"ഇല്ല.,..അമ്മ ഇവിടേക്ക് നടക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു... അതാണ് പിറകെ വന്നത്..."
"അന്നത്തെപ്പോലെ ആറ്റിൽ ചാടി ചാകാനാണെന്നു കരുതിയോ...?"

"ഭയക്കണമല്ലോ... കെട്ട്യോനൊക്കെ വന്ന ദിവസമല്ലേ...?"
അവളോട് ചേർന്നിരുന്നുകൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു .
"കെട്ട്യോൻ ... വരാനോ..? എവിടെനിന്ന്...? എന്റെ കെട്ട്യോനല്ലേ ഈ ഇരിക്കുന്നത്...!!"
അവന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ മന്ത്രിച്ചു.

"രേവൂട്ടീ.... ഈ പടവുകൾ...ഓർമ്മയുണ്ടോ...?"
"മറക്കണമെങ്കിൽ മരിക്കണം കണ്ണാ...ഈ പടവുകളിൽ വച്ചല്ലേ നീയെനിക്കെന്റെ സ്ത്രീത്വം നേടിത്തന്നത്. .. ? "

" എന്നെ വിട്ടു പോകുമോ രേവൂട്ടീ...?"
"എവിടേക്ക്...?"
"അറിയില്ല...എനിക്കങ്ങനെ തോന്നുന്നു ..."

"അച്ഛൻ വന്നതുകൊണ്ടാണോ...? "
"ഉം...ആരും എന്റമ്മയെ അധികാരത്തോടെ ഒന്നു നോക്കുന്നത് പോലും എനിക്കിഷ്ടമല്ല..."

"ആ മനുഷ്യൻ എന്റെ ഭർത്തവല്ലേ കണ്ണാ...നിന്റെ അച്ഛൻ...? "
"എനിക്കറിയണ്ട അതൊന്നും...എനിക്ക്...എനിക്ക് എന്റെ രേവൂട്ടിയില്ലാത്ത ജീവിതം ...എനിക്കോർക്കാൻ കൂടി വയ്യ ..."

"കണ്ണാ....നീ എന്തിനാ മോനേ ഇങ്ങനെ സങ്കടപ്പെടുന്നത്...?
"എനിക്കറിയില്ല..."
അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.
"എന്റെ കണ്ണാ..."
അവന്റെ സങ്കടം കണ്ട് അവൾക്ക് സഹിച്ചില്ല.

അവന്റെ മുഖം തന്റെ നേരെ തിരിച്ച്  ചുണ്ടുകളിൽ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്ത് ഗാഢമായി ചുംബിച്ചു.
"എന്റെ ...പൊന്നേ....ന്റെ...രേവൂട്ടീ..."
ഈ ഒരു നിമിഷത്തിന് കാത്തിരുന്നിട്ടെന്നവണ്ണം അവൻ പെറ്റമ്മയെ മാറോട് ചേർത്ത് അമർത്തി പുണർന്നു.
"എന്റെ ....എന്റെ...ചെക്കാ...."
അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി അവൾ മന്ത്രിച്ചു...

അമ്മയുടെ കീഴ്ചുണ്ട് ചപ്പിവലിച്ചുകൊണ്ട് ബ്ലൗസിന് മുകളിലൂടെ രണ്ടു മുലക്കണ്ണുകളും ഒന്ന് പിടിച്ചു തിരുമ്മിയുടച്ചപ്പോഴേക്കും പതിവുപോലെ രേവതി