Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 15 [Kumbhakarnan]

തന്റെ പൂറ്റിൽ കയറി തനിക്ക് വയറ്റിലുണ്ടാക്കി തന്നാൽ....ഹോ...! ഓർത്തപ്പോഴേ പൂറ് തരിക്കുന്നു. അവന്റെ ആ ഉലക്ക ,തന്റെ പൂറ് പൊളിച്ചു കയറി തന്നെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉയർത്തിയത് ഓർമ്മയിൽ തെളിഞ്ഞപ്പോൾ കന്ത് ഒന്നു പിടഞ്ഞു. മുതുപൂറ്റിൽ നിന്നും രണ്ടുതുള്ളി കാട്ടുതേൻ ഒഴുകി നിലത്തു വീണു.
"ഹോ.. "
കൈയിൽ ചക്ക അമർന്നു ഞെരിഞ്ഞു. കഴച്ചു പൊട്ടുകയാണ്. വല്ലതും കുത്തിക്കയറ്റി കഴപ്പ് തതീർത്താലോ....!!

"തമ്പ്രാട്ടീ.... അടിയൻ വന്നു കേട്ടോ..."
മുറ്റത്തുനിന്നും ഒരു വിളി കേട്ടാണ് ശാരദ ചക്കയിലെ പിടി അയച്ചത്. മുൻ വാതിൽ തുറന്നു.

"ആഹാ...നീ എത്തിയോ...താമസിച്ചപ്പോൾ നീ വരില്ലെന്ന് വിചാരിച്ചു... "
നാരായണൻ ചിരിച്ചു. ബീഡിക്കറ പറ്റി മഞ്ഞിച്ച പല്ലുകാട്ടി അവൻ ചിരിച്ചു.

"അടുക്കളപ്പുറത്തേക്ക് വന്നോളൂട്ടോ.. അവിടെയാണ്.."
ശാരദ  വർക്കേറിയയിൽ നിന്ന് കോടാലിയുമെടുത്ത് അടുക്കളമുറ്റത്തേക്ക് ചെന്നപ്പോഴേക്കും നാരായണൻ ഇളിച്ചുകൊണ്ട് അവിടെ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

"ദേ... ആ കിടക്കുന്ന പുളി മുട്ടമാണ്. അതു മുഴുവൻ കീറണം. അടുപ്പിൽ വയ്ക്കാൻ പാകത്തിൽ ചെറുതായിട്ട് വേണം കീറാൻ..മനസ്സിലായോ.. ?"
കോടാലി അവന്റെ മുന്നിൽ വച്ചുകൊണ്ട് ശാരദ പറഞ്ഞു.
അപ്പോഴും അവൻ ചിരിച്ചു.

പൊട്ടൻ നാരായണൻ. അങ്ങനെയാണ് നാട്ടുകാർ അവനെ വിളിക്കുന്നത്. എന്തു ജോലി കൊടുത്താലും മാടിനെപ്പോലെ ചെയ്തോളും. തീറ്റയും മാടിനെപ്പോലെ തന്നെ. മിക്കവീടുകളിലും വിറക് കീറാനാണ് അവനെ വിളിക്കാറുള്ളത്. അതാണ് അവന് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട ജോലിയും. ഏത് ഉണങ്ങിയ തടിയും അവൻ വെട്ടിക്കീറും. കൂലി എന്തുകൊടുത്താലും വാങ്ങും. ഒരു പരാതിയുമില്ല. വയറു നിറയെ ഭക്ഷണം. അത് നിർബന്ധം. ബന്ധുക്കളായി ഒരു മുത്തശ്ശി മാത്രമാണ് അവനുള്ളത്. താമസം അവരോടൊപ്പമാണ്. വയസ്സ് പത്തു നാൽപ്പത് കാണും.

കോടാലി മുന്നിൽ വച്ചുകൊടുത്തിട്ടും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഒരേ നിൽപ്പുതന്നെ.

"ഡാ.... പറഞ്ഞ കേട്ടില്ലേ...? "
അവൻ അപ്പോഴും അതേ ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്നതല്ലാതെ അനങ്ങിയില്ല.

"നിനക്ക് ചോറ് വേണോ... ? "
"ഉം..."
അവൻ തലയാട്ടി.

ഒരു വലിയ പാത്രം നിറയെ ചോറും കറിയും വിളമ്പി വർക്കേറിയയിൽവച്ചിട്ട് ശാരദ അവനെ വിളിച്ചു.
വിളിക്കാത്ത താമസം ,അവൻ വന്ന് പാത്രത്തിന്‌ മുന്നിൽ കുത്തിയിരുന്നു. കൈപൊലും കഴുകാതെ വാരി വാരി തിന്നുന്ന അവനെ അവർ അതിശയത്തോടെ നോക്കി.