Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 15 [Kumbhakarnan]

വീട്ടിലേക്ക് കയറി. അമ്മ എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് അവനു മനസ്സിലായില്ല.  പൂമുഖത്തു കയറിനിന്ന് ഉടുത്തിരുന്ന ബ്ലൗസും മുണ്ടും അഴിച്ചു മുറ്റത്തേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. പൂർണ്ണ നഗ്നയായി പൂമുഖത്തെ ട്യൂബ് ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവൾ നിന്നു.
കഴിഞ്ഞു...എല്ലാം. ..അയാൾ നശിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞ ഇത്രയും കാലത്തെ ജീവിതമാണ് ആ മുറ്റത്തു കിടക്കുന്നത്. ഇനി അയാൾ എന്റെ ജീവിതത്തിലില്ല. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. മകനെ ഒന്നു നോക്കിയിട്ട് അവൾ സ്വന്തം മുറിയിലേക്ക് കയറി. കട്ടിലിൽ നിന്ന് അയാൾ ഉപയോഗിച്ച ബെഡ് ഷീറ്റുകളും പില്ലോ കവറുകളും ഊരിയെടുത്തു. അതും പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു മുറ്റത്തേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു.

"കണ്ണാ...അതെല്ലാം കൂടി രാവിലെ തെക്കേ പുരയിടത്തിൽ കൂട്ടിയിട്ട് കത്തിക്കണം. വടക്കേ മുറ്റത്തെ മാവിന്റെ ഒരു കൊമ്പ് വെട്ടി വേണം അത് കത്തിക്കാൻ.. നീയെന്താ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്...? അമ്മയ്ക്ക് ഭ്രാന്തു പിടിച്ചോ എന്നാണോ ? "

അവൻ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അൽപ്പനേരം അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി നിന്നിട്ട് അവൾ മുറിക്കുള്ളിൽ കയറി വാതിലടച്ചു.

നേരം പുലരാൻ ഇനിയും സമയമുണ്ട്. കട്ടിലിൽ കിടക്കുമ്പോൾ അവൻ ആലോചിച്ചത് കുറച്ചു മുൻപുവരെ ഈ വീട്ടിൽ നടന്ന കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. അച്ഛൻ എന്നേക്കുമായി ഈ പടിയിറങ്ങി പോയിക്കഴിഞ്ഞു. അത് ഈ വീട്ടിൽ നിന്ന് മാത്രമല്ലല്ലോ...തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നുകൂടിയല്ലേ.. ? തനിക്കതിൽ സങ്കടമുണ്ടോ ...? അവൻ സ്വയം ചോദിച്ചു. ഒരു തരിമ്പും ഇല്ല. ഒരിക്കലെങ്കിലും ഒരു മകൻ എന്ന നിലയിൽ ഒരുതരി സ്നേഹം തനിക്ക് ആ മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചിട്ടില്ല.
അമ്മയായിരുന്നു തനിക്ക് എല്ലാം. ഇപ്പോഴും അത്  അങ്ങനെതന്നെ.

ആലോചിച്ചു കിടന്ന് എപ്പോഴോ ഉറങ്ങിപ്പോയി. ഉണർന്നപ്പോൾ ഒൻപതു