Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 15 [Kumbhakarnan]

മണി..
എന്തുപറ്റി...! ഇന്ന് അമ്മ വന്നു വിളിച്ചില്ലല്ലോ. അവൻ പ്രഭാത കൃത്യങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുന്ന ആളെ കണ്ട് അവൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. പുറം തിരിഞ്ഞാണ് നിൽക്കുന്നത്. മുടി പിന്നിയിട്ടിരിക്കുന്നു. ലെഗ്ഗിൻസും ടോപ്പുമാണ് വേഷം. അവൻ ഒന്നു ചുമച്ചു. അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. നെറ്റിയിൽ വലിയൊരു കുങ്കുമപ്പൊട്ട്. സീമന്തരേഖയിൽ കുങ്കുമം തൊട്ടിരിക്കുന്നു. പുരികവും കണ്ണും നന്നായി മഷിയെഴുതിയിരിക്കുന്നു.  കൈകളിൽ ചുവപ്പും പച്ചയും നിറങ്ങളിൽ കുപ്പിവളകൾ ...
എന്തൊരു മാറ്റം...!!!! ഒരു പത്തു വയസ്സ് കുറഞ്ഞതുപോലെ...

"എന്താ കണ്ണാ...ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്...? "

"അല്ല....അമ്മ വീട്ടിൽ....ഈ വേഷത്തിൽ..."

"ങാഹാ...പിന്നെ എന്നും മുണ്ടും ബ്ലൗസും മാത്രമായി കഴിയാൻ എനിക്ക് മനസ്സില്ല. ഞാനും മോഡേണാവാൻ തീരുമാനിച്ചു. എന്റെ ഭർത്താവ് ഒരു ചുള്ളൻ പയ്യനല്ലേ... അവനോടൊപ്പം പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ ...."

അതു പറഞ്ഞിട്ട് അവന്റെ നേരെ നോക്കി ഒന്നു നാക്ക് കടിച്ചു കാണിച്ചു. അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ അവൻ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു. അവൾ കൈയുയർത്തി തടഞ്ഞു.

"മോന് അമ്മയൊരു ജോലി തന്നിരുന്നല്ലോ... ആദ്യം അത് ചെയ്തിട്ട് വാ...ബാക്കിയൊക്കെ പിന്നീട്.."

മുറ്റത്ത് വലിച്ചെറിഞ്ഞ തുണികളെ പറ്റി അപ്പോഴാണ് അവൻ ഓർത്തത്. വെട്ടുകത്തിയുമായി വടക്കേ മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. ചാഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന ഒരു മാങ്കൊമ്പ് വെട്ടിയെടുത്തു. അത് ചെറിയ കഷണങ്ങളാക്കി മുറിച്ചു കീറിയെടുത്തു. അതുമായി കിഴക്കേ മുറ്റത്ത് എത്തുമ്പോഴേക്കും അമ്മ ഇറങ്ങിവന്നു. മുറ്റത്തു നിന്ന് തുണികൾ വാരിയെടുത്തു ചുരുട്ടി ഒരു കെട്ടാക്കി മാവിന്റെ വിറക് ഒരു കൈയിലും മറുകൈയിൽ തുണിയുമായി അവൻ തെക്കേ പുരയിടത്തിലേക്ക് നടന്നു. പിന്നാലെ അവളും.

തുണികളും വിറകും കൂട്ടിവച്ചിട്ട് അവൻ നിവർന്നു. കൈയിൽ കരുതിയിരുന്ന