Chapter Title : അമ്മയാണെ സത്യം 5 [Kumbhakarnan]

വിളിച്ചുകൊണ്ട് അവനോടി. കുളിക്കടവിലെ പടികൾക്ക് മുകളിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും അവൾ പുഴയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയിരുന്നു.
" രേവൂട്ടീ ....."
അവൻ നിലവിളിച്ചു. അവന്റെ ശബ്ദം പുഴക്കക്കരെ എത്തി പ്രതിധ്വനിച്ചു  .
അവൾ അവസാനം എന്നപോലെ തന്റെ മകനെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.വിതുമ്പുന്ന ചുണ്ടുകൾ മന്ത്രിച്ചു.
"മോനേ... മാപ്പ്"
എന്നിട്ട് മുഖം തിരിച്ച്  പുഴയിലേക്ക് നോക്കി. എല്ലാം ഇവിടെ അവസാനിക്കുകയാണ്. തന്റെ മകന് തന്നെ വേണ്ടാ. താലികെട്ടിയ പുരുഷൻ എന്നോ മനസ്സുകൊണ്ട് തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചുകഴിഞ്ഞു.ഇപ്പോൾ ദേ മകനും... ഇനി ആർക്കുവേണ്ടി താൻ ജീവിക്കണം ?.ഒരു നിമിഷം കൈകൾ കൂപ്പി അവൾ പ്രാർത്ഥിച്ചു, തന്റെ മകനെ കാക്കണമേ എന്ന്‌. അവൻ പടിക്കെട്ടുകൾ ഓടിയിറങ്ങി. തൊട്ടു പിന്നിൽ എത്തിയപ്പോഴേക്കും അവൾ പുഴയിലേക്ക് ചാടി.

ഒപ്പം കുതിച്ച അവന്റെ കൈവിരലുകൾക്കിടയിൽ അവളുടെ മുടി കുടുങ്ങി.അതിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചു. കുഴഞ്ഞുപോയ ശരീരം ചേർത്തു പിടിച്ചുകൊണ്ട് കരയിലേക്ക് നീന്തി. ആദ്യ പടിക്കെട്ടിലേക്ക് അവളെ കിടത്തി. മൊത്തത്തിൽ അനുഭവിച്ച ആഘാതം കൊണ്ടാകാം. അവളുടെ ബോധം മറഞ്ഞിരുന്നു.
അമ്മയുടെ തല തന്റെ മടിയിലേക്ക് എടുത്തുവച്ചുകൊണ്ട് അവൻ നിലവിളിച്ചു.

അവന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും അടർന്നു വീണ കണ്ണീര് മഴവെള്ളത്തിൽ ചേർന്ന് അമ്മയുടെ മുഖത്തു പതിച്ചു.
"അമ്മേ..കണ്ണു തുറക്കമ്മേ..."
അമ്മയുടെ മുഖമാകെ തലോടിക്കൊണ്ട് അവൻ അമ്മയെ കുലുക്കി വിളിച്ചു..
"അമ്മേ...എന്നോട്...എന്നോട് ക്ഷമിക്കമ്മേ.."
അവൾ മെല്ലെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.
മകന്റെ മുഖത്തേക്ക് അവൾ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.
ആ ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പുന്നത്‌ കണ്ടപ്പോൾ അവനു സഹിച്ചില്ല.
"എന്റെ രേവൂട്ടീ...."
അവൻ മെല്ലെ കുനിഞ്ഞു ആ വിതുമ്പുന്ന ചുണ്ടുകളിൽ ചുണ്ടമർത്തി. തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യ ചുംബനം. അതും തന്റെ അമ്മയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ. തന്റെ  രേവൂട്ടിയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ...

അവളുടെ രണ്ടു കവിളുകളിലും കൈപ്പത്തികൾ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അവളുടെ കീഴ്ചുണ്ട് തന്റെ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലാക്കി നുണഞ്ഞു.
ആ നിമിഷത്തിന് കാത്തിരുന്ന പോലെ അവൾ കൈകൾ ഉയർത്തി മകന്റെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് തെരുതെരെ ചുംബിച്ചു. അവർ സ്വയം മറന്നു.... ഈ ലോകം മറന്നു....

ഈ ഭൂമിയും ആകാശവും അഷ്ടദിക്കുകളും തങ്ങൾക്ക്  ചുറ്റിനുമായി ചുരുങ്ങിയതായി അവർക്ക് തോന്നി.  പുണ്യവും പാപവും സ്വർഗ്ഗവും നരകവും എല്ലാം