Chapter Title : അമ്മയാണെന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് [ക്യാപ്റ്റൻ മാർവെൽ]

അവൾ തന്റെ പേര് ദീപ്തി എന്നും മോന്റെ പേര് ആര്യദേവ് എന്നും ഇട്ടു.... അപ്പു എന്നാണ് വിളിപ്പേര്....

ദീപ്തിക്ക് ബാങ്കിൽ ഒരു ജോലി കിട്ടിയതോടെ അവരുടെ ജീവിതം നല്ല രീതിയിൽ ആയി... അവൾ പഴയത് എല്ലാം മറന്നു പുതിയ ജീവിതം ആരംഭിച്ചു....

അപ്പുവും ദീപ്തിയും തമ്മിൽ ഒരു അമ്മ മകൻ ബന്ധം മാത്രം ആയിരുന്നില്ല...ഒരു ചങ്ക് കൂട്ടുക്കാരെ പോലെ ആയിരുന്നു... അമ്മ ആയിരുന്നു അപ്പുവിന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട്... അത് മാത്രം അല്ലാട്ടോ... അവന്റെ ആദ്യത്തെ ക്രഷും അമ്മ തന്നെ ആയിരുന്നു.... തനിക് ഈ ലോകത്തിൽ സ്നേഹിക്കാൻ ഇനി അപ്പു മാത്രമേ ഉള്ളു എന്നതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൾക്കും അപ്പു ജീവന്റെ ജീവൻ ആയിരുന്നു.....അവർ തമ്മിൽ എല്ലാം ഓപ്പൺ ആയി സംസാരിക്കുമായിരുന്നു.... തന്റെ അമ്മയുടെ സൗന്ദര്യം എത്രത്തോളം ആണെന്ന് അവനു നല്ല ബോധ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു.... കാരണം തന്റെ അമ്മയെ പലരും നോക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്... അതെല്ലാം അവനു ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കുമെങ്കിലും തന്റെ അമ്മയുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ അവൻ അഭിമാനിച്ചിരുന്നു... ഇടക്ക് അവൻ അതും പറഞ്ഞു അവളെ കളിയാക്കുകയും ചെയ്യും....ബാക്കി വിശേഷങ്ങൾ വരുന്ന വഴി പറയാം

ഇനി പ്രെസെന്റ് സിറ്റുവേഷൻ

അപ്പു അങ്ങോട്ട് ചെന്നപ്പോൾ കയ്യിൽ ജീൻസും പിടിച്ചു നിക്കുന്നു... അവൻ എന്താണെന്നു ചോദിച്ചു....

"അപ്പു ഈ ജീൻസ് ഒന്ന് ഊരി പിഴിയാൻ സഹായിക്കട..."

"ഒഹ്ഹ്ഹ്... പിന്നെ ഇതൊക്കെ മമ്മിയ്ക്ക് ചെയ്യാവുന്നതേ ഉള്ളു..."

"പിന്നെ ഞാൻ ആര് സ്കാർലെറ്റ് വിച്ചോ.... ഇതെല്ലാം ഒറ്റക്ക് ചെയ്യാൻ... ഒന്ന് വന്നു മമ്മിയെ ഹെല്പ് ചെയ്യടാ...."

"ആ ശക്തി ഇല്ലെങ്കിലും കാണാൻ ലുക്ക്‌ ഉണ്ടല്ലോ..."

"ലുക്ക്‌ കൊണ്ട് ഈ ജീൻസ് ഊരി പിഴിയാൻ പറ്റുവോ ഡാ...."

"പറ്റുമല്ലോ... മമ്മി ഈ വേഷത്തിൽ ആ കവല വരെ പോയാൽ മതി.... ഹെല്പിന് ഒരാൾ അല്ല.... ഈ നാട് മൊത്തം വരും അമ്മയെ സഹായിക്കാൻ.." അപ്പു അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ദീപ്തിയെ ഒന്ന് ടീസ് ചെയ്തു... എന്നിട്ട് പൊട്ടി ചിരിച്ചു.... ഇത് ഇവർക്ക് ഇടയിൽ എപ്പോഴും ഉള്ളത് ആണ്.... ദീപ്തിയുടെ അങ്കലാവണ്യം ഒന്ന് കാണാൻ എത്ര പേര് കൊതിക്കുന്നു എന്ന് അവനു നല്ല ബോധ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു....

കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികളും സോപ്പിന്റെ പാതയും അവന്റെ മേലെ കുടഞ്ഞു കൊണ്ട് മുഖത്തു ഗൗരവം വരുത്തികൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു...

"ഒന്ന് പോടാ പട്ടി.... നിന്നെ ആണല്ലോ ഞാൻ സഹായിക്കാൻ വിളിച്ചത്....എനിക്ക് വേണ്ട നിന്റെ സഹായം...."

ഇത് കേട്ടു അപ്പു