Chapter Title : അമ്മയെന്ന സൗഭാഗ്യം [കരിങ്കാലൻ]

വസ്ത്രം അമ്മയുടെ നിതംബത്തിൽ മുഴുപ്പ് എടുത്തു കാണിക്കുന്നുണ്ട്. ഇന്നലെ ഞാൻ പൂർണമായി കാണുകയും അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്ത അമ്മയുടെ ചന്തിക്കുടങ്ങളുടെ കാഴ്ച എന്നിൽ നിന്നും മറയ്‌ക്കാൻ ആ സ്ഥരങ്ങൾക്കു ഒരിക്കലും കഴിയുമായിരുന്നില്ല. ഇന്നലത്തെ ആ ഓർമ്മകൾ മതിയായിരുന്നു എൻറെ കുട്ടൻ ഉണർന്നെഴുന്നേൽക്കാൻ. ഞാൻ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ പുറകിലൂടെ ചെന്ന്, എൻറെ കുട്ടനെ ആ ചന്തിവിടവുകൾക്കിടയിലായി വച്ചു കൊണ്ട് അമ്മയെ മുറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. പക്ഷേ അപ്രതീക്ഷിതമായി സംഭവിച്ചതിന്റെ ഭയപ്പെടലോ പ്രതികരണങ്ങളോ അമ്മയുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഉണ്ടായില്ല. എൻറെ നാസികയിലെ ചുടുനിശ്വാസം അമ്മയുടെ കഴുത്തിൽ ഇക്കിളി ആകുന്ന രീതിയിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു,

ഗുഡ് മോണിംഗ്….. അമ്മേ…!

അമ്മയിൽ നിന്ന് മറുപടിയൊന്നും കിട്ടിയില്ല, എന്തെ എന്നറിയാൻ തല ഉയർത്തി നോക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാനറിഞ്ഞു, അമ്മയുടെ കൈകൾ അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന എൻറെ കൈകൾ ശക്തമായി വിടുവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്‌…!

അമ്മേ….?

കണ്ണാ...വിട്….എന്നെ വിടാൻ…!!

യാതൊരു മയവുമില്ലാത്ത അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ എന്നെ അമ്പരപ്പിച്ചു. ഇന്നലെ നടന്നത് സ്വപ്നമായിരുന്നോ എന്നുപോലും ആ ഒരു നിമിഷത്തിൽ എനിക്ക് തോന്നിപ്പോയി. അമ്പരപ്പിൽ തളർന്നുപോയ എൻറെ കൈകൾ  വിടുവിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മ എനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു,

നീ അപ്പുറത്ത് പോയി ഇരിക്ക്, ഞാൻ ചായ കൊണ്ടുവരാം…. എനിക്ക് നിന്നോട് കുറച്ചു സംസാരിക്കാനുണ്ട്….!!

അമ്മയുടെ വാക്കുകളിലെ ആ കാർക്കശ്യം മറുത്തൊന്നും പറയാനാകാതെ എന്നെ തിരിച്ചു നടത്തിച്ചു, ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് തകർന്നടിഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങൾ ഈറനണിയിച്ച കണ്ണുമായി ഡൈനിംഗ് റൂമിലെ കസേരയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ എൻറെ മനസ്സ് ഇന്നലെത്തെ ഓർമ്മകളിലൂടെ ഓടി നടന്നു. മകൻറെ ആഗ്രഹം സാധിച്ചുകൊടുക്കാൻ അമ്മ, അമ്മയുടെ ഒരു ദിവസം മാറ്റിവയ്ക്കുക മാത്രമാണോ ഇന്നലെ ഉണ്ടായത്…! അമ്മയുടെ വാക്കുകളിൽ നിന്നോ പ്രവർത്തിയിൽ നിന്നോ അങ്ങനെയൊന്നും  എനിക്ക് തോന്നിയില്ലല്ലോ..? പിന്നെ ഇപ്പോൾ അമ്മയ്ക്ക് എന്തുപറ്റി…? ചെയ്തത് തെറ്റായി എന്ന കുറ്റബോധം തോന്നിയോ..?...

ഇല്ല…. ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് തീർന്നു പോകുന്ന ആവേശം അല്ല എനിക്ക് അമ്മയോടുള്ളത്‌.. ഒരായുസ്സ് മുഴുവൻ ആ തുടയിടുക്കിൽ കഴിഞ്ഞാലും  എനിക്ക് അമ്മയോടുള്ള ആവേശം അവസാനിക്കില്ല.. എന്ത് വില കൊടുത്തും അതു ഞാൻ നേടിയിരിക്കും…!!

എൻറെ ചിന്തകൾ കാടുകയറുന്നതിനിടയിൽ രണ്ട് ഗ്ലാസ് ചായയുമായി അമ്മ അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നു.