Chapter Title : അമ്മയെന്ന സൗഭാഗ്യം [കരിങ്കാലൻ]

ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കി, എൻറെ കണ്ണിലെ നനവ് അമ്മ കണ്ടു കാണണം, പക്ഷേ... ഒരു ഭാവ വ്യത്യാസവും ഇല്ലാതെ അമ്മ ഒരു ചായ ഗ്ലാസ് എൻറെ മുന്നിലേക്ക് വച്ചു. മറ്റേ ചായ കുടിച്ചു കൊണ്ട് അമ്മ എനിക്ക് എതിരായി ഇരുന്നു. അമ്മയുടെ പെരുമാറ്റം എന്നിൽ അമ്പരപ്പും സങ്കടവും നിറച്ചു. അതേ ഭാവത്തോടെ ഞാൻ അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. ഒരുതവണകൂടി ചായ സിപ്പ് ചെയ്തിട്ട് എന്നെ നോക്കി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി,

കണ്ണാ….. നമ്മൾ ഇന്നലെ ചെയ്തത് എത്ര വലിയ തെറ്റാണെന്ന് നിനക്കറിയാമോ..! ഈ സമൂഹം, ബന്ധുക്കൾ എന്തിന് അച്ഛൻ പോലും അംഗീകരിക്കാത്ത ഒരു വലിയ തെറ്റാണ് നമ്മൾ ഇന്നലെ ചെയ്തത്.

അമ്മ…..അമ്മ അതാഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്…

ശരിയാണ്…. നിന്നെ പോലെ ഞാനും അത് ആഗ്രഹിച്ചതുകൊണ്ടാണ് ഇന്നലെ അങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിച്ചത്.. പക്ഷേ അതുകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവർ ഇതൊന്നും അംഗീകരിക്കണം എന്നില്ലല്ലോ..?

ആരും അറിയാതെ ഇരുന്നാൽ പോരെ…? പ്രതീക്ഷയോടെ ഞാൻ ചോദിച്ചു

മതി...പക്ഷേ നിനക്ക് ഉറപ്പു തരാൻ കഴിയുമോ...ഇതൊന്നും ആരും അറിയില്ലെന്ന്, ഒരു കാലത്തും…?

ഇതിപ്പോ നമ്മളല്ലാതെ ആരറിയാനാ…!!

കണ്ണാ….ഇത് ജീവിതമാണ്….നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് മാത്രമല്ല ഇവിടെ സംഭവിക്കുന്നത്, മറ്റുപലരും നമുക്ക് ചുറ്റുമുണ്ട്. അവരെയൊന്നും നമ്മൾക്ക് നമ്മുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ നിർത്താൻ കഴിയില്ല, അതുപോലെ അകറ്റി നിർത്താനും. അതുകൊണ്ട്…

അമ്മേ...കേവലം ഒരു രാത്രികൊണ്ട് കെട്ടടങ്ങുന്നതല്ല എനിക്ക് അമ്മയോടുള്ള ഇഷ്ടം. എൻറെ കൂടെ എന്നും അമ്മ ഉണ്ടാകണം എന്നാണ് എൻറെ ആഗ്രഹം. പ്ലീസ് അമ്മേ….ഞാൻ എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്യാം. ഇനി ഇൗ ബന്ധം തുടരാൻ ആവില്ല എന്നു മാത്രം അമ്മ പറയരുത്... പ്ലീസ്.

ഞാൻ പറയട്ടെ…..

നമ്മുടെ ഇൗ ബന്ധം തുടർന്നു കൊണ്ടുപോകാൻ നിനക്ക് താൽപര്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ നീ ഞാൻ പറയുന്ന. ചില കണ്ടിഷൻസ് സമ്മതിക്കണം...പറ്റുമോ..?

എൻറെ അമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടി എന്ത് ചെയ്യാനും ഞാൻ ഒരുക്കമാണ്..എന്റെ പ്രതീക്ഷകൾക്ക് വീണ്ടും ചിറകു മുളയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

ശരി, എങ്കിൽ ഞാൻ പറയാം..

ഒന്ന്, ഞാൻ നിന്റെ അമ്മയും നീ എന്റെ മകനും ആയിരിക്കും, എവിടെയും എപ്പോഴും..! എൻറെ അനുമതിയില്ലാതെ എന്റെ ശരീരത്തിൽ തൊടുകയോ, ഇതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്, അത്