Chapter Title : അമ്മായിഅമ്മ [Benhar]

എങ്കിൽ ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം എന്നു.

ഈ കാര്യം കിരണിനോട് സംസാരിച്ച ആതിര. എന്നിട്ട് കിരനോട് ചോദിച്ചു വീട്ടിൽ വന്നു നിൽക്കമോ അമ്മയെ കൊണ്ട് ഒറ്റയ്ക്ക് മോനെ നോക്കിക്കുന്നത് ശെരി അല്ല. കിരൺ അവസാനം അതു സമ്മതിച്ചു.

അങ്ങനെ അവൾ ജോലിക്കു പോയി തുടങ്ങി. അവൾ അഴിച്ചയിൽ ഒരിക്കൽ വരും വീട്ടിൽ. വരുന്നു ദിവസം കിരൺ ആ ആഴ്ചതെ മുഴുവൻ അവളിൽ തീർക്കാൻ നോക്കും. പക്ഷെ തെറി വിളിക്കുമ്പോൾ ഇപ്പോളും ആതിര കരയും..

അങ്ങനെ ഉച്ചസമയത്തു കളിച്ചു കൊണ്ട് ഇരുന്നപ്പോൾ കിരൺ വീണ്ടും തെറി വിളിച്ചു അവളെ. അവൾ കരഞ്ഞു കൊണ്ടു പുറത്തേക്കു പോയി പെട്ടത് അമ്മയുടെ മുൻപിൽ ആണ്.

അമ്മ അവളോട് കാര്യം ചോതിച്ചു. അവൾ ആ വിഷമത്തിൽ അമ്മയോട് കിരൺ ചീത്ത വിളിച്ചു എന്നു പറഞ്ഞു. അമ്മ അവളെ ആശ്വാസിപ്പിച്ചു.

പിറ്റേ ദിവസം ആതിര തിരിച്ചു ജോലിക്ക് പോയി. അന്നു ഉച്ചക്ക് അംബിക കിരണും ആയിട്ട് സംസാരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു ആതിര പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച്.

അംബികക്കു പേടി ആയിരുന്നു ഇവിരു രണ്ടുo വല്ല ഡിവോഴ്സ് ആകുമോ ഇങ്ങനാ പോയാൽ എന്നു.

ഉച്ചക്ക് ചോറ് തിന്നു കെട്ടിയോൻ കിടക്കാൻ പോയ സമയം നോക്കി അംബിക കിരണുമായി സംസാരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

ഹാളിൽ ടീവി കണ്ടു കൊണ്ടിരുന്ന കിരണിന്റെ അടുത്തു ചെന്നു അംബിക. അംബിക- മോനും ആതിരയുo തമ്മിൽ എന്താ പ്രശ്നം.

നിങ്ങൾ എന്തിനാ വഴക്ക് കൂടുന്നത്. അവൾ ആഴ്ചയിൽ ഒരിക്കൽ എല്ലേ വരു അപ്പോളും നിങ്ങൾ വഴക്കിട്ട എങ്ങനെയാ ശെരി ആകുന്നതു.

കിരൺ- അതു ഒന്നും ഇല്ല അമ്മേ ചെറിയ ഒരു സ്വന്ദര്യ പ്രശ്നം മാത്രം ആണ്.

അംബിക – അവൾ ഇന്നലെ കുറച്ചു ഒകെ എന്നോട് പറഞ്ഞു. എനിക്ക് മോന്റെ ഭാഗം കൂടി കേൾക്കണം. എന്നിട്ടു അവളോട്‌ കൂടി സംസാരിക്കാണം.

കിരൺ പരമാവധി ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ നോക്കി അംബികക്കു ഇവിരു അടിച്ചു പിരിയുമോ എന്ന പേടി കൊണ്ടു വിടുന്നന്നില്ല

അംബിക- മോൻ എന്തായാലും ഈ അമ്മയോട് തുറന്നു പറ.

കിരൺ- അമ്മക്കു വേണ്ടത് എല്ലാം ജീവിതത്തിൽ കിട്ടുന്നുണ്ട്. എനിക്ക് വേണ്ടത് കിട്ടുന്നില്ല അതു മാത്രം ഒള്ളു.

അംബിക- മോനെ ജീവിതത്തിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എല്ലാം നമുക്ക് കിട്ടണം എന്നു ഇല്ല. ഉള്ളത് കൊണ്ടു നമ്മൾ ജീവിക്കണം.

കിരൺ- അമ്മക്കു അതു പറയാം. അമ്മക്കു അതു കിട്ടണ്ട് ആകുമ്പോൾ അറിയും അതിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട്.. എനിക്ക്