Chapter Title : അമ്മായിഅമ്മ [Benhar]

ഇനിയും പറ്റില്ല അമ്മേ.

അംബിക- മോനെ എനിക്ക് ജീവിതത്തിൽ ആഗ്രഹിച്ചത് ഒന്നും കിട്ടിയിട്ടില്ല. പിന്നെ ദൈവം എനിക്ക് മൂന്നു പിള്ളേരെ തന്നു. അതു അല്ലാതെ എനിക്ക് വേറെ ഒരു സാമ്പാദ്യവും ജീവിതത്തിൽ ഇല്ല. എനിക്ക് ജോലി ഉണ്ടായിരുന്നതു കൊണ്ടു ഞാൻ ആരുടെ മുന്നിലും കൈ നീട്ടാണ്ട് ഞാൻ അവിരെ വളർത്തി വലുതാക്കി.

കിരൺ- അമ്മേ എനിക്ക് അത്ര വെല്യ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ല. ചെറിയ ചെറിയ ആഗ്രഹങ്ങളെ ഒള്ളു അതു ആതിര വിചാരിച്ചാൽ നടത്തിയ തരാവുന്നത് ഒള്ളു പക്ഷെ അവൾക്കു എങ്ങും ഇല്ലാത്ത വാശി ആണ് എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും. ആദ്യമേ ഉണ്ട് അതു കുട്ടിആയപ്പോൾ ഒന്നുകൂടി കൂടി.

അംബിക- മോനെ അമ്മയോട് പറ കാര്യങ്ങൾ. അമ്മ ആതിരയെ പറഞ്ഞു ശെരി ആക്കാം.

കിരൺ- ഇതൊക്കെ എങനെ അമ്മയോട് പറയുക.

അംബിക- മോൻ പറഞ്ഞോ എനിക്ക് എന്റെ മക്കൾ സന്തോഷമായി ഇരിക്കുനത് കാണണം മരിക്കുന്നതു വരെ. നിങ്ങൾ തമ്മിൽ വഴക്കു കുടരുത് ഞാൻ അവളെ പറഞ്ഞു നേരെ ആക്കിക്കോളാം.

കിരൺ കുറച്ചു മടിഞ്ഞു മടിഞ്ഞു നിന്നിട്ട് അപ്പോൾ അംബിക പറ മോനെ മോനെ എന്നു നിർബന്ധം പിടിച്ചു. അവൻ കുറച്ചു മടിഞ്ഞാട്ടു പറഞ്ഞു.

കിരൺ- അതു അമ്മേ എന്റെ ആഗ്രഹം ഒന്നും നടത്തി തരുന്നില്ല.

അംബിക- മോന്റെ എന്ത് ആഗ്രഹം ആണ് ആതിര നടത്തി താരത്തെ. ഇങ്ങനെ പറഞൽ അമ്മക്ക് എങ്ങനെ മനസിലാകും.

കിരൺ- അതു ഞാൻ അമ്മയോട് എങ്ങനെ ഞാൻ പറയും അവൾ കിടക്കയിൽ എന്റെ ഒരു ആഗ്രഹവും നടത്തി തരുന്നില്ല. എനിക്ക് ഒന്നും വായിൽ പോലും എടുത്തു തരില്ല. അങ്ങനെ ഉള്ള എന്റെ പല ആഗ്രഹങ്ങളും അവൾ ചെയ്ത് തരില്ല.

ഇതു കേട്ട അംബികക്കു എന്തു പറയണം എന്നു ആയി. പെട്ടന്നു അവൾക്കു ഒരു ചിരിയും വന്നു. ഇന്നലെ ആതിര അവളോട് പറഞ്ഞത് കിരൺ തന്നെ വഴക് പറയുന്നു എന്നാണ്. പക്ഷെ കിരൺ പറഞ്ഞ കാര്യം വേറെ ആണ്. ഇതു ആയിരുന്നു എങ്കിൽ മരുമോനെ താൻ പറയാൻ നിർബന്തിക്കില്ലായിരുന്നു.

അവൾ എന്തു പറയണം എന്നു ചിന്തിച്ചു ഇരുന്നപ്പോൾ ആണ് കൊച്ചു എഴുനേറ്റു കരയാൻ തുടങ്ങിയത്. അംബിക വേഗം അവിടെ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു നേരെ ബെഡ്‌റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

ബെഡ് റൂമിലേക്ക്‌ നടക്കുന്ന അമ്മയുടെ കുണ്ടിയിൽ തന്നെ ആണ് കിരണിന്റെ കണ്ണു മുഴുവൻ. അവൻ ഇത്ര നാളും വിചാരിച്ചതു ഇത്ര നാളും അച്ഛൻ