Chapter Title : അമ്മായിയമ്മ ഹേമ [അപ്പന്‍ മേനോന്‍]

ആശ്വാസം അവള്‍ കക്കില്ല. അതു മാത്രം. അല്ലാ മനു.....ഒന്ന് ചോദിക്കാന്‍ വിട്ടു പോയി......നിന്റെ അമ്മായിയമ്മ എങ്ങിനെ. ഗീതക്ക് വയ്യാതിരിക്കുമ്പോള്‍ നിന്റെ മറ്റേ വല്ല ആവശ്യങ്ങളും നടത്തി തരുമോ.......
ഛെ......ഞാന്‍ അങ്ങിനെയൊന്നും മനസ്സില്‍ പോലും വിചാരിച്ചിട്ടില്ലാ ഡോക്ടറെ.......
മുട്ടുവിന്‍ തുറക്കപ്പെടുമെന്നല്ലെ.......ആപ്ത വാക്യം. നീ ഒന്ന് മുട്ടിനോക്ക്......ചിലപ്പോള്‍ നടന്നാലോ.........
എന്നാലും ഡോക്ടറെ.......അത് ശരിയാകുമോ.......
എന്ത് കൊണ്ട് ശരിയാകില്ലാ........ഇപ്പോള്‍ എന്റെ കാര്യം തന്നെ എടുക്കാം. എന്റെ ഭര്‍ത്താവ് വാസുവേട്ടന്‍ ഗള്‍ഫിലാ. പോയിട്ട് വര്‍ഷം ഒന്ന് കഴിഞ്ഞു. രാവിലെ ഡോക്ടര്‍ മാത്യൂസ് എന്നോട് ഇന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വരട്ടെ എന്ന് ചോദിക്കുന്നതുവരേയും എന്റെ മനസ്സില്‍ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ അവന്‍ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ എനിക്ക് നോ പറയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. ഒരു പക്ഷെ എന്റെ മനസ്സ് അവന്റെ സാമിപ്യംആഗ്രഹിച്ചുകാണും. കാണുമെന്നല്ലാ.....ആ ആഗ്രഹം ഇപ്പോഴും ഉണ്ട്.
അതുപോലെ നീ നിന്റെ ആഗ്രഹം അമ്മായിയമ്മയോട് പറ.......അവര്‍ അത് ആരും അറിയാതെ നടത്തി തരും. അത് ഉറപ്പ്. പിന്നെ അവര്‍ക്ക് എന്ത് പ്രായം കാണും.
ഒരു 45 - 46 വയസ്സ്.
വികാരമുള്ള ഒരു സ്ര്തീക്ക് അതൊന്നും ഒരു വയസ്സല്ല.
അതിനിടയില്‍ അവര്‍ ഓരോന്നു കൂടി ഒഴിച്ചു. അതും ഞങ്ങള്‍ അകത്താക്കി..... അതോടുകൂടി അവര്‍ ശരിക്കും ഫിറ്റായി.
അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.....ഡോക്ടറെ.......ഞാന്‍ ഡോക്ടര്‍ക്ക് തരാന്‍ രണ്ടു മൂന്ന് ചെറിയ ഗിഫ്റ്റുകള്‍കൊണ്ടു വന്നിട്ടുണ്ട്. ഇത് കൈക്കൂലി ഒന്നും അല്ലാ ഡോക്ടറെ. ഗീതയെചികിത്സിക്കുന്നതിനു എന്റെ വക ഒരു സന്തോഷത്തിനു തരികയാ. ഡോക്ടറേ പോലെ കൈപുണ്ണ്യമുള്ള ഒരാളെ കിട്ടിയത് എന്റെ ഭാഗ്യം. ഡോക്ടറുടെ കൈപുണ്ണ്യം അത്രക്കും ഉണ്ട്. അല്ലെങ്കില്‍ കുന്നുമ്മലെ നാസര്‍ ഡോക്ടര്‍ക്ക് ഒരു ഫുള്‍