Chapter Title : അമ്മായിയമ്മ ഹേമ [അപ്പന്‍ മേനോന്‍]

പ്രതീക്ഷീക്കണ്ടാത്ത ഞാന്‍, എന്റെ ഭാര്യയുടെ ഈ അവസ്ഥതയില്‍ അവളുടെ വീട്ടുകാരെങ്കിലും വന്നല്ലോ എന്ന ആശ്വാസത്തിലും.
ഞാന്‍ തിരുവനന്തപുരത്ത് ജോലിക്ക് വന്ന സമയത്തായിരുന്നു ഗീതയെ ആദ്യമായി ട്രെയിനില്‍ വെച്ച് കാണുന്നത്. ഒരേ സ്‌റ്റേഷനില്‍ നിന്നും കയറുന്നു. ഒരേ സ്‌റ്റേഷനില്‍ ഇറങ്ങുന്നു. അവള്‍ അന്ന് ഒരു കമ്പനിയിലെ റിസ്പ്ഷനിസ്റ്റ് ആയിരുന്നു. എന്നും കണ്ടുമുട്ടിയിരുന്ന ഞങ്ങള്‍ ഒടുവില്‍ പ്രണയത്തിലായി. കല്യാണം കഴിഞ്ഞതോടെ ആ ജോലി അവള്‍ വേണ്ടാ എന്നു വെച്ചു.
എന്റെ വീട്ടുകാര്‍ക്ക് ഞാന്‍ ഗീതയെ വിവാഹം കഴിച്ചത് തീരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല. കാരണം, അച്ചന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ടിന്റെ മകളെ ഞാന്‍ വിവാഹം കഴിക്കുന്നതായിരൂന്നു അച്ചനു ഇഷ്ടം. പക്ഷെ ആ കുട്ടിയെ ഞാന്‍ പലവട്ടം കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഒരു ചെണ്ടക്കോലിന്റെ വണ്ണം. ഇംഗ്ലീഷിലെ സംസാരിക്കൂ. ഒരു മോഡേണ്‍ ലേഡി.
അച്ചന്റെ ആ പ്രൊപ്പൊസല്‍ ഞാന്‍ നഖ:ശിഖാന്തം എതിര്‍ത്തു. അമ്മയുടെ സപ്പോര്‍ട്ട് കിട്ടുമെന്ന് വിചാരിച്ച ഞാന്‍ എന്റെ പ്ലാനും പദ്ധതിയുമായി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. ഒടുവില്‍ അമ്മയും പിന്‍വാങ്ങി.
ഞാന്‍ കെട്ടുന്നെങ്കില്‍ അത് ഗീതയെ മാത്രമായിരിക്കും, നിങ്ങള്‍ സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ അവളെ രജിസ്റ്റര്‍ മാര്യേജ് ചെയ്യും എന്ന് തീര്‍ത്ത് പറഞ്ഞതോടേ എന്റെ അച്ചനും അമ്മയും കീഴടങ്ങി എന്നു മാത്രം.
പിന്നേയും ദിവസങ്ങളും, മാസങ്ങളും കഴിഞ്ഞു. ഇപ്പോള്‍ ഗീത ആറു മാസം ഗര്‍ഭിണി. അതായത് എന്റെ അമ്മായിയച്ചനും, അമ്മായിയമ്മയും വന്നിട്ട് ഇപ്പോള്‍ മൂന്നു മാസമായി.
പിന്നേയും പല അവസരങ്ങളിലും അമ്മായിയമ്മയുടെ വെണ്ണ തുടകള്‍ കാണാനും, ഒളിഞ്ഞ് നിന്നിട്ടാണെങ്കിലും അവരുടെ പൂര്‍ കാണാനും സാധിച്ചു.
പലനാള്‍ കള്ളന്‍ ഒരുനാള്‍ വലയില്‍ എന്നു പറഞ്ഞപോലെ ഒരു ദിവസം സന്ധ്യക്ക് അവര്‍ മേലുകഴുകി വസ്ര്തം മാറുന്നത് ഞാന്‍ ഒളിഞ്ഞ് നോക്കുന്നത് അവര്‍ കണ്ടു. അന്ന് രാത്രി, എന്റെ ബെഡ്‌റൂമില്‍ ഒരു മൊന്തയില്‍ കുറച്ച് വെള്ളം കൊണ്ടു വന്ന അവര്‍ പതുക്കെ എന്നോട് ചോദിച്ചു.
നീ എന്താ മോനെ എന്നെ ഒളിഞ്ഞ് നോക്കിയത്. ഞാനും നിന്റെ അമ്മയല്ലെ്‌ള. മറ്റേ കണ്ണുകൊണ്ട് എന്നെ കാണരുത്. ഇപ്പോള്‍ ഗീതക്ക് ചില ഏനക്കേട് ഉണ്ടന്നെല്ലാതെ ഇനി അവളൂടെ പ്രസവം കഴിയുന്നതുവരെ നിനക്ക് ക്ഷമിച്ചുകൂടെ. കല്യാണം കഴിക്കുന്നതുവരെ നീ എങ്ങിനെയാണോ ഇവിടെ കഴിഞ്ഞത് അതു പോലെ കഴിഞ്ഞു കൂടെ. വേണ്ടാത്ത വിചാരമൊക്കെ മനസ്സില്‍ നിന്നും കളഞ്ഞ് രാത്രി എന്തെങ്കിലും നല്ല പുസ്തകങ്ങളൊക്കെ വായിച്ച് കിടന്നാല്‍ വേണ്ടാത്ത വിചാരമൊക്കെ പോകും......എന്നിട്ട് അവര്‍ പതുക്കെ മുറിയില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയി.
ആകെ ഞാനൊന്ന് ചമ്മി. ഇനി അവരുടെ