അമ്മയുടെ 96 നൊസ്റ്റാൾജിയ

Ammayude 96 Nostalgia | Author : Vaisakh Murali

(ഇത് അമ്മയുടെ പ്രണയത്തിനു കൂട്ടുനിൽക്കുന്ന ഒരു മകന്റെ കഥയാണ്.....)

വർഷം 2018. വലിയ ആ വീടിന്റെ വരാന്തയിൽ വൈകുന്നേരത്തെ വെളിച്ചം പതിയെ മങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അച്ഛൻ മാധവൻ വിദേശത്താണ്. ആറുമാസത്തിലൊരിക്കൽ മാത്രം വന്നുപോകുന്ന വിരുന്നുകാരനായി അച്ഛൻ മാറിയപ്പോൾ, ഈ വലിയ വീട്ടിൽ ഞാനും അമ്മയും മാത്രമായി.

​അമ്മ യാമിനി, 48 വയസ്സുണ്ടെങ്കിലും കണ്ടാൽ അത്രയൊന്നും ആരും പറയില്ല. നീളൻ മുടിയും വശ്യമായ മുഖവുമുള്ള അമ്മയെ കാണാൻ രതിനിർവേദത്തിലെ ശ്വേത മേനോനെപ്പോലെ തോന്നും. 19-കാരനായ ഞാനും അമ്മയും നല്ല സൗഹൃദത്തിലായിരുന്നു.

​"സഞ്ജൂ, നമുക്കൊന്ന് സിനിമയ്ക്ക് പോയാലോ?" അമ്മ ചോദിച്ചു.

​ഞാൻ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി. "അമ്മയ്ക്കോ? ഈ വൈകുന്നേരത്തോ? ഏതാ പടം?"

​"ആ തമിഴ് സിനിമ, '96'. വിജയ് സേതുപതിയുടെ."

​"അതെന്താ പെട്ടെന്ന് ഒരു തമിഴ് സിനിമ? താല്പര്യം?" ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

​"എന്റെ ഫ്രണ്ട് കാർത്തിക കണ്ടിരുന്നു. അവൾ പറഞ്ഞു അത് കാണുമ്പോൾ പഴയ സ്കൂൾ കാലമൊക്കെ ഓർമ്മ വരും, നല്ല നൊസ്റ്റാൾജിയ ആണെന്ന്. എനിക്കൊന്ന് കാണണം."

​സിനിമ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ പലതവണ ബോറടിച്ച് ഫോണിലേക്ക് നോക്കി. റാം എന്ന നായകനും ജാനു എന്ന നായികയും തമ്മിലുള്ള ആ പഴയ പ്രണയം എനിക്ക് അത്രയ്ക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്നാൽ എന്റെ അരികിലിരുന്ന അമ്മയുടെ മുഖം ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഇടയ്ക്കിടെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സ്ക്രീനിലെ വെളിച്ചത്തിൽ അമ്മയുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾ ഞാൻ കണ്ടു.

​തിരികെ വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ കാറിൽ ഞാനാണ് ഡ്രൈവ് ചെയ്തിരുന്നത്.

​"അമ്മേ, ആ സിനിമ ഇത്രയ്ക്ക് സെന്റി അടിക്കാൻ മാത്രമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. എനിക്ക് ശരിക്കും ബോറടിച്ചു," ഞാൻ കാഷ്വലായി പറഞ്ഞു.

​അമ്മ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. അമ്മ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞ് സാവധാനം പറഞ്ഞു,

"നിനക്കത് ഇപ്പോൾ മനസ്സിലാവില്ല സഞ്ജൂ. പ്രായമാകുമ്പോൾ, ഓർമ്മകൾക്ക് ഭാരം കൂടുമ്പോൾ നീ ഇതൊക്കെ മനസ്സിലാക്കും."

​അമ്മയുടെ ശബ്ദത്തിലെ ഗൗരവം എന്നെ ചിന്തിപ്പിച്ചു. വീട്ടിലെത്തിയിട്ടും അമ്മയുടെ മൗനം മാറിയിരുന്നില്ല. വരാന്തയിലെ ഊഞ്ഞാലിൽ ഇരിക്കുന്ന അമ്മയുടെ അരികിൽ ഞാൻ പോയി ഇരുന്നു.

​"അമ്മേ... എന്താ പറ്റിയത്? സിനിമ കണ്ടിട്ട് അമ്മ ശരിക്കും മൂഡ് ഓഫ് ആയല്ലോ? എന്തിനാ അത്ര ഇമോഷണൽ ആയത്?"

​അമ്മ ആദ്യം ഒഴിഞ്ഞുമാറി. പക്ഷെ ഞാൻ വിട്ടില്ല. "നമ്മൾ തമ്മിൽ എല്ലാം പറയാറില്ലേ? പറ അമ്മേ..."

​അമ്മ ആഴത്തിൽ ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടു. എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അമ്മ പതിയെ പറഞ്ഞു, "ആ സിനിമ കണ്ടപ്പോൾ... എനിക്ക് മുകേഷിനെ കാണണം എന്ന് തോന്നി. അവനെ ഒരുപാട് മിസ്സ് ചെയ്യുന്നു."

​ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. "മുകേഷോ? അതാരാ?"

​"അത്... എന്റെ പഴയ കാമുകനായിരുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ തിരക്കിൽ എവിടെയോ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ഒരാൾ."

​അമ്മയുടെ വാക്കുകളിൽ പടർന്ന ആ വേദന എന്നെ തളർത്തിയില്ല, പകരം എനിക്ക് അവളോട് സഹതാപവും സ്നേഹവും തോന്നി. ആ വലിയ വീടിന്റെ നിശബ്ദതയിൽ, അച്ഛൻ ഇല്ലാത്ത ആ വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ അമ്മ അനുഭവിച്ച ഏകാന്തത എനിക്ക്