Chapter Title : അമ്മയുടെ 96 നൊസ്റ്റാൾജിയ [Vaisakh Murali]

നന്ദിയും സ്നേഹവും നിറഞ്ഞ ചിരിയായിരുന്നു.

​മുകേഷ് അങ്കിൾ എന്റെ അരികിൽ വന്നു. എന്റെ തോളിൽ തട്ടി അദ്ദേഹം പതുക്കെ പറഞ്ഞു, "സഞ്ജൂ... നന്ദി. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വപ്നമാണ് നീ ഇന്ന് യാഥാർത്ഥ്യമാക്കിയത്.

നിന്റെ അമ്മ... അവൾ ഒരു അത്ഭുതമാണ്."

​ഞങ്ങൾ കാറിലേക്ക് നടന്നു.

മുകേഷ് അങ്കിൾ ദൂരെ നിന്ന് കൈവീശി കാണിക്കുന്നത് കാറിന്റെ സൈഡ് മിററിലൂടെ ഞാൻ കണ്ടു. മടക്കയാത്രയിൽ അമ്മ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു.

അമ്മ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, പക്ഷേ അമ്മയുടെ വിരലുകൾ താളത്തിൽ ചലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു—ഏതോ പഴയ പ്രണയഗാനം അമ്മ ഉള്ളിൽ മൂളുകയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.

​വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ വലിയ ആ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് അമ്മ ഒന്ന് നിന്നു. പിന്നെ എന്റെ അരികിൽ വന്ന് എന്റെ നെറ്റിയിൽ ഉമ്മ വെച്ചു. "സഞ്ജൂ... നീ ഇന്ന് എനിക്ക് തന്നത് എന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ വസന്തമാണ്.

അച്ഛൻ വന്നാലും ... ഈ രഹസ്യം നമുക്കിടയിൽ മാത്രം മതി."

​ഞാൻ തലയാട്ടി. ആ വലിയ വീട്ടിലെ ഏകാന്തതയിൽ നിന്ന് അമ്മ മോചിതയായിരിക്കുന്നു. 2018-ലെ ആ രാത്രി ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ രഹസ്യമായി മാറി...

നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളും ഇഷ്ട്ടവും കമന്റും ലൈകും ആയി അറിയിക്കുക...