Chapter Title : അമ്മയുടെ 96 നൊസ്റ്റാൾജിയ [Vaisakh Murali]

ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും പവിത്രമായ നിമിഷമായിരുന്നു അത്."

​അദ്ദേഹം ഒരു നിമിഷം നിർത്തി, ഒരു ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു. "സഞ്ജൂ, എന്റെ ഫേസ്ബുക്ക് ഫോട്ടോ കണ്ട് അവൾ പേടിക്കണ്ട. എനിക്കൊരു കുടുംബമുണ്ട്, ശരിയാണ്. പക്ഷേ യാമിനി എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഒരു കോണിൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു മനോഹരമായ സ്വപ്നം പോലെ. ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കണ്ടുമുട്ടിയാൽ ഒന്നും തകരില്ല. മറിച്ച്, വർഷങ്ങളായി ശ്വാസം മുട്ടി നിൽക്കുന്ന രണ്ട് ആത്മാക്കൾക്ക് അതൊരു ആശ്വാസമാകും.

ആ പഴയ കോളേജ് ഇടനാഴികളിലെ ചിരിയും, ഒളിച്ചോട്ടങ്ങളും, പരസ്പരം കൈകോർത്ത് നടന്ന നിമിഷങ്ങളും... അതൊന്നും എനിക്ക് മറക്കാൻ കഴിയില്ല."

​അദ്ദേഹം തന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ തീവ്രത ഓരോ വാക്കിലും നിറച്ചു. 50 വയസ്സായ ഒരു മനുഷ്യൻ തന്റെ 19-കാരനായ മകനോട് സംസാരിക്കുന്ന ഗൗരവമല്ലായിരുന്നു അത്; മറിച്ച് ഒരു കാമുകൻ തന്റെ പ്രണയിനിയെക്കുറിച്ച് ആവേശത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നത് പോലെയായിരുന്നു.

​"അവളോട് പറയണം സഞ്ജൂ... മുകേഷ് ഇപ്പോഴും ആ പഴയ പുസ്തകങ്ങൾ സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന്. അവൾ തന്ന ആ വാടിയ വാകപ്പൂവ് ഇന്നും എന്റെ ഡയറിയിലുണ്ട്. എനിക്ക് അവളെ ഒന്ന് കാണണം. സംസാരിക്കണം."

ആ ഫോൺ സംഭാഷണം അവസാനിച്ചില്ല. മുകേഷ് അങ്കിളിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞ ആവേശം എന്നെയും വല്ലാതെ സ്വാധീനിച്ചു.

എന്റെ അമ്മയെക്കുറിച്ച്, ഞാൻ ഇതുവരെ കാണാത്ത ആ പഴയ പെൺകുട്ടിയെക്കുറിച്ച്, ഒരാൾ ഇത്രയും തീവ്രമായി സംസാരിക്കുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു കൗതുകം തോന്നി. ഒരു മകനെന്ന നിലയിലല്ല, മറിച്ച് രണ്ട് മനുഷ്യരുടെ ഗാഢമായ ബന്ധത്തിന്റെ സാക്ഷിയായി ഞാൻ മാറി.

​"അങ്കിൾ... നിർത്തില്ലേ. അമ്മയെക്കുറിച്ച് ഇത്രയും ഓർമ്മകൾ ഇപ്പോഴും അങ്കിളിന്റെ ഉള്ളിലുണ്ടല്ലോ. എനിക്ക് ഇനിയും