Chapter Title : അമ്മയുടെ 96 നൊസ്റ്റാൾജിയ [Vaisakh Murali]

മകനെന്ന നിലയിലല്ല, മറിച്ച് രണ്ട് മനുഷ്യരുടെ ഗാഢമായ ബന്ധത്തിന്റെ സാക്ഷിയായി ഞാൻ മാറി.

​"അങ്കിൾ... നിർത്തില്ലേ. അമ്മയെക്കുറിച്ച് ഇത്രയും ഓർമ്മകൾ ഇപ്പോഴും അങ്കിളിന്റെ ഉള്ളിലുണ്ടല്ലോ. എനിക്ക് ഇനിയും കേൾക്കണം. നിങ്ങൾക്കിടയിൽ ആ പ്രണയം എത്രത്തോളം ആഴത്തിലായിരുന്നു?" ഞാൻ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.

​യാമിനി തന്റെ മകനോട് എല്ലാം തുറന്നുപറഞ്ഞുവെന്ന അറിവ് മുകേഷിനും ഒരു വലിയ സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകി. അദ്ദേഹം തന്റെ വാക്കുകളിലെ നിയന്ത്രണം അഴിച്ചുവിട്ടു.

​"സഞ്ജൂ... അവളൊരു ലഹരിയായിരുന്നു," മുകേഷ് ഒരു ദീർഘശ്വാസത്തോടെ തുടർന്നു. "കോളേജിലെ ആ പഴയ ഓഡിറ്റോറിയത്തിന്റെ പിന്നിലെ ഇരുട്ടിൽ ഞങ്ങൾ തനിച്ചായ നിമിഷങ്ങൾ... അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് ഇന്നും എന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടുന്നതുപോലെ തോന്നും. നീല ബോർഡറുള്ള ആ വെള്ളസാരിയിൽ അവൾ വരുമ്പോൾ, ആ സാരിയുടെ ഒരോ മടക്കിലും എന്റെ വിരലുകൾ ഉടക്കി നിൽക്കുമായിരുന്നു. ആ കാലത്ത് ഒരു സ്പർശനം പോലും എത്രയോ വലുതായിരുന്നു!"

​അദ്ദേഹം കൂടുതൽ ആവേശത്തോടെ വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി:

"ലൈബ്രറിയുടെ ഏറ്റവും പിന്നിലെ റാക്കുകൾക്കിടയിൽ ആരും കാണാതെ ഞങ്ങൾ ചേർന്നു നിൽക്കുമായിരുന്നു. അവളുടെ മുടിയിലെ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധവും, ആ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളും... ആദ്യമായി അവളെ ചുംബിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ ദേഹം മുഴുവൻ ഒന്ന് വിറച്ചു. ആ തണുപ്പുള്ള കൈകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു. അവളുടെ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധം പോലും എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു.

കോളേജ് വിനോദയാത്രയ്ക്ക് പോയപ്പോൾ ബസ്സിലെ അവസാന സീറ്റിലിരുന്ന് അവൾ എന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചുറങ്ങിയ ആ രാത്രി... ആ ഇരുട്ടിൽ ഞങ്ങൾ കൈകോർത്ത് പിടിച്ചിരുന്നപ്പോൾ കൈപ്പത്തികൾക്കിടയിൽ ഉണ്ടായ ആ വിയർപ്പും ചൂടും... അതൊക്കെയാണ് സഞ്ജൂ ഇന്നും എന്നെ ജീവിപ്പിക്കുന്നത്."

​അമ്മയെക്കുറിച്ച് ഇത്രയും 'സെക്ഷ്വൽ' ആയ, എന്നാൽ അതിമനോഹരമായ പ്രണയവിവരണം കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി. എന്റെ ശാന്തസ്വഭാവക്കാരിയായ അമ്മയുടെ ഉള്ളിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു അഗ്നിപർവ്വതം ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ കരുതിയിരുന്നില്ല.

​"സഞ്ജൂ, നിന്റെ അമ്മയെപ്പോലെ പ്രണയിക്കാൻ അറിയാവുന്ന മറ്റൊരു സ്ത്രീയെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. അവൾ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുമ്പോൾ ലോകം അവസാനിച്ചാലും വേണ്ടില്ല എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുമായിരുന്നു. അവളുടെ ആ കണ്മഷി പടർന്ന കണ്ണുകൾ... അ വലിയ വിരിഞ്ഞ മാറിടം..ഇന്നും അതൊക്കെ