Chapter Title : Ammayude adimakkundan [Ananthan Vers]

വീടെനിക്ക് നരകമായി തുടങ്ങി. പല രാത്രികളിലും എൻ്റെ ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ടു.ഞാൻ ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ മുറിയിൽ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നടക്കാൻ തുടങ്ങി.. അങ്ങനെ ചിന്തകൾക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരു രാത്രി ഞാൻ അമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറിച്ചെന്നു. അമ്മ പാവം ഒന്നും അറിയാതെ ഉറക്കമാണ്. ഞാൻ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അമ്മയുടെ കാലിലേക്ക് വീണു.. അമ്മ ഞെട്ടലോടെ ചാടി എഴുന്നേറ്റു ലൈറ്റ് ഇട്ടു.തറയിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു കരയുന്ന എന്നെ നിസ്സഹായതയോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട് നിന്നു. "ക്ഷമിക്കമ്മെ..""ഞാൻ പറഞ്ഞു. "എനിക്ക് അറിയാതെ പറ്റിയതാ.ഇനി ഞാൻ ഒരിക്കലും അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യില്ല...മാപ്പ്" എനിക്ക് അമ്മയില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ പറ്റില്ല".. "എന്നെ വെറുക്കല്ലെ അമ്മെ.." ഞാൻ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞ് പോയി.. കുറച്ചു നേരം അമ്മ മിണ്ടാതെ നിന്നു.. "ടാ കിച്ചു"... അമ്മ വിളിച്ചു. സ്നേഹം കൂടുമ്പോൾ അമ്മ അങ്ങനെയാണ് എന്ന വിളിക്കുന്നത്.. ഞാൻ തലയുയർത്തി അമ്മയെ നോക്കി. അമ്മയും കരയാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.. അമ്മ പെട്ടെന്ന് നിലത്തിരുന്നു. എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു എൻ്റെ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു കൊണ്ട് അമ്മ പറഞ്ഞു "പോട്ടെടാ കുട്ടാ..." അമ്മ വിഷമം കൊണ്ട് പറഞ്ഞതല്ലേ.."" "മോനെ വെറുക്കാൻ അമ്മയ്ക്കും പറ്റില്ല.." ഞാൻ അമ്മയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു..മാതൃത്വത്തിൻ്റെ ആഴം ഞാൻ വീണ്ടും തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു... * * * "ടാ ചെക്കാ എഴുന്നേൽക്കട..എന്തൊരു ഉറക്കമാട ഇത്.." അമ്മയുടെ ശബ്ദമാണ് എന്നെ ഉണർത്തിയത്.. അമ്മ കുളിച്ചു ഒരു സെറ്റ് സാരി ഉടുത്ത് മുൻപിൽ നിൽക്കുന്നു.കൈയ്യിൽ ആവി പറക്കുന്ന ചൂട് ചായ. ഞാൻ ഇതെവിടെയാണ് എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. പയ്യെപ്പയ്യെ ഇന്നലത്തെ രാത്രിയിലെ കാര്യങ്ങൾ എൻ്റെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നു.ഞാൻ കൈ കുത്തി നിവരാൻ നോക്കി.ഉറക്കക്ഷീണംവിട്ടുമാറുന്നില്ല. അമ്മയുടെ നനുത്ത