Chapter Title : അമ്മയുടെ കല്യാണം 4 [Anuraj]

ഊഹം ശരിയാണോ എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്, പക്ഷേ ഞങ്ങൾ ഒരിക്കൽ പോലും അത് പരസ്പരം തുറന്നു പറയുകയോ ഇഷ്ടമാണെന്ന രീതിയിൽ എന്തെങ്കിലും പറയുകയോ ചെയ്യുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല. എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും അത് നടക്കാൻ പാടില്ല നമുക്ക് പിന്നെ നാട്ടിൽ ഇറങ്ങി നടക്കാൻ പറ്റില്ല.

അജു : അതും ഒരു സത്യമാണ്

ഞാൻ : ശരി സമ്മതിച്ചു എങ്കിൽ നിങ്ങൾ ഒരു അമ്പലത്തിൽ വച്ച് എന്റെ കൺമുന്നിൽ വച്ച് താലി ചാർത്തി മാലയിട്ട് ഭാര്യയും ഭർത്താവും ആയാൽ മതി, ലീഗൽ ആയ ഒരു തെളിവും വേണ്ട, വേറെ ആരുടെയും മുന്നിൽ ഭാര്യയും ഭർത്താവും ആണെന്ന് പറയുകയും വേണ്ട

അമ്മ : നീ എന്താണ് പറഞ്ഞു വരുന്നത്

ഞാൻ : അമ്മ ഇനിയും സുമംഗലിയായി എനിക്ക് കാണണം, അമ്മയെ കെട്ടാനും അമ്മയ്ക്ക് ഒരു ഭർത്താവിൽ നിന്ന് വേണ്ട എല്ലാം തരാനും എനിക്ക് ഇവനെക്കാൾ മികച്ച ഒരാളെ കണ്ടെത്താൻ പറ്റില്ല. നിങ്ങൾ ഇവിടെ കാര്യം ഭർത്താക്കന്മാരായി ജീവിക്കും, വെളിയിൽ ഇതെന്റെ കൂട്ടുകാരൻ മാത്രമായിരിക്കും

അജു : എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും അവരെയും ഭർത്താവും എന്നു പറഞ്ഞാൽ നീ എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്

ഞാൻ : അതും ഞാൻ പറയണോ?.... ശരി ഈ വെള്ളത്തിന്റെ ഫിറ്റിന്റെ പുറത്ത് ഞാൻ അത് പറയാം... എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് നിന്റെ ശരീരവും നീ നൽകണം

ഞാനിതു പറഞ്ഞതും അവർ പരസ്പരം നോക്കി നാണിക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു

ഞാൻ : നിങ്ങൾ നിന്ന് ചമ്മണ്ട ആലോചിച്ചു പറഞ്ഞാൽ മതി

അജു : എനിക്ക് സമ്മതം.

അമ്മ : നിങ്ങളുടെ താല്പര്യം അതാണെങ്കിൽ ഞാനും സമ്മതിക്കാം

ഞാൻ : അയ്യടാ, സ്വയം താല്പര്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ മതി.

അമ്മ : ആണ് 😏😏😏

ഞാൻ : എങ്കിൽ നാളെ രാവിലെ തന്നെ അടുത്തുള്ള കാവിൽ പോയി നമുക്ക് കല്യാണം നടത്താം, അതാകുമ്പോൾ അവിടെ അധികം ആളൊന്നും വരില്ല. നമ്മൾ മൂന്നു പേരു മാത്രം മതിയല്ലോ. രണ്ടാളും പോയി കിടന്നോളൂ

അടുത്തദിവസം രാവിലെ ഇപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും പൂർണ്ണ ബോധം വന്നു

അജു : ഇന്നലെ നമ്മൾ എന്തൊക്കെയാണ് പറഞ്ഞത്

അമ്മ