Chapter Title : അമ്മയുടെ പിരിയായ കുഞ്ഞാറ്റ [Abej]

മൊത്തമായും കടക്കാൻ മാത്രം പാകത്തിനുള്ള ചെറിയ മുഴകൾ പൂച്ചയുടെ പിങ്ക് പടമുള്ള പച്ച ബനിയനുള്ളിൽ തെറിച്ച് നിൽക്കുന്നു.

ശിവൻ ചേട്ടനും കുമാരി ചേച്ചിയും അത്യാവശ്യം വെളുത്തത് കാരണം കുഞ്ഞാറ്റക്ക് നല്ല ഗോതമ്പിൻ്റെ കളറ് കിട്ടിയിരുന്നു.

കുട്ടി പാവാടക്ക് താഴെ മുട്ടിൻ്റെ ചിരട്ടക്ക് പോലും ഇളം ചുവപ്പ് നിറം.

കാലിലൊന്നും ഒട്ടും രോമമില്ലാതെ മിനുസമായി പാല് പോലെ തിളങ്ങുന്നു.

എണ്ണ തേക്കാത്ത അവളുടെ തിക്കാർന്ന ചെമ്പൻ മുടി മൾബറി ബുഷ് ഉപയോഗിച്ച് പൊക്കി കൊമ്പുപോലെ ഇരു സൈഡിലേക്കും കെട്ടിവെച്ചിരിക്കുന്നത് കാണാൻ ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗി തന്നെയായിരുന്നു.

നല്ല മാർവാടി പെൺകുട്ടികളുടെ മുഖമായിരുന്നു അവൾക്ക്.

ചിരിക്കുമ്പോഴുള്ള അവളുടെ വെളുത്ത കിന്നരി പല്ലുകൾ അവളെ കൂടുതൽ സുന്ദരിയാക്കിയിരുന്നു.

നല്ല വീതി കുറഞ്ഞ് ഉരുണ്ട കൊച്ചു കുണ്ടികൾ അവൾ നടക്കുമ്പോൾ ഏണേ കോണേ എന്ന് പാവാടക്ക് ഉള്ളിൽ നിന്നും നോക്കുന്നവനെ കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്നത് കാണാൻ തന്നെ ചന്തം ഇരട്ടിയായിരുന്നു.

വട്ട മുഖത്ത് ചെറിയ പൊടി പോലത്തെ കറുത്ത പൊട്ടും കണ്ണ് അൽപം വാലിട്ട് നീട്ടി എഴുതുന്നതും കൊണ്ടാകാം പതിനെട്ട് തികഞിട്ടും അവളുടെ കുട്ടിത്തം അവളെ വിട്ട് പോകാത്തതെന്ന് ഞാൻ മനസിലോർത്തു പോയി.

ഞാൻ അവളുടെ വളർച്ചകൾ നോക്കി നിന്നതും

"ഹാ കൗസമ്മേടെ കുഞ്ഞാറ്റ ഇങ് വാ,,,"

എന്ന് പറഞ്ഞ് അടുക്കളയിൽ നിന്ന് വന്ന അമ്മ അവളെ തൻ്റെ മാറോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് തലയിൽ ഉമ്മ വെച്ചു.

അമ്മയുടെ മുലക്ക് വരെ മാത്രമാണ് കുഞ്ഞാറ്റ എന്ന പതിനെട്ടുകാരിയുടെ ഉയരം ഉണ്ടായിരുന്നത്.

എൻ്റെ അമ്മക്ക് ഏകദേശം 5.5 ന് അടുത്ത് ഉയരമുണ്ടായിരുന്നു.

കുഞ്ഞാറ്റക്ക് കഷ്ടിച്ച് അഞ്ചടി മാത്രമെ ഉയരമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

അമ്മയുടെ മുലകളിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി അവൾ നിന്നതും

പതിനെട്ട്കാരിയായ മെലിഞ്ഞിരുന്ന കുഞ്ഞാറ്റയെ അമ്മ സ്നേഹത്തോടെ വാരി എടുത്ത് എളിയിലിരുത്തുന്നത് കണ്ട എനിക്ക് ചിരി വന്നു പോയി.

പതിനെട്ട് ആയെങ്കിലും വെറും പിള്ളാരുടെ ശരീരവും സംസാരവും കളി ചിരിയുമായ ഇവളെ എങ്ങനാ ദൈവമെ എഞ്ചിനിയറിങ് പഠിക്കാൻ വിടുന്നത് എന്ന് ഞാൻ മനസിലോർത്തു.

"അമ്മയല്ലേ പറഞ്ഞത് കുഞ്ഞാറ്റ വല്യ എഞ്ചിനിയർ ആയെന്ന് .

എന്നിട്ട് അമ്മയുടെ എളിയിലിരിക്കുന്ന ഈ ഇളളിള്ളാ