Chapter Title : അമ്മയുടെ സ്വയംവരം 2 [ആദിദേവ്]

അവിടെ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

എന്താണ് ഇപ്പോൾ ഉണ്ടായത്? ഇല്ല, ഇത് നടക്കില്ല. ഞാൻ വേഗം പുറത്ത് ഇറങ്ങി. അവിടെ ആ ലേഡിയും ആളുകളും ഓരോ ജോലികൾ ചെയ്യുന്നു. ഞാനും അവിടേക്ക് പോയി. ഈ സ്വപ്നത്തിൻ്റെ കാര്യം പറയാൻ ആണ്. എന്നാൽ എനിക്ക് ലേഡി ജോലി തന്നു. ഞാൻ അത് ചെയ്തു. പിന്നീട് വ്യായാമം ചെയ്തു. അന്ന് ആ സ്വപ്നത്തിൻ്റെ കാര്യം മറന്നു.

രണ്ടാം ദിവസം:

അവർ വന്നു ഇൻജക്ഷൻ എടുക്കുന്നു, സ്വപ്നം വരുന്നു.

“ഏട്ടാ, ഒന്ന് എഴുന്നേൽക്ക്, ഇങ്ങനെ കിടന്ന് ഉറങ്ങാതെ.”

“എന്താ ഗീതു മോളെ?”

“ഏട്ടാ, അത്.. എനിക്ക് പറയാൻ നാണം ആവുന്നു.”

“പറയടി.”

“ഏട്ടൻ..”

“ഏട്ടൻ?”

“ഏട്ടൻ ഒരു അച്ഛൻ ആവാൻ പോകുന്നു.” ഞാൻ കൈകൾ കൊണ്ട് കണ്ണടച്ചു.

ശ്യാമേട്ടൻ കൈ തുറന്നു എൻ്റെ മുഖത്തു ഒരു ഉമ്മ തന്നു. എന്നിട്ട് എൻ്റെ വയറിലേക്ക് ഒരു ഉമ്മ വച്ചു. “ഇതാ വരുന്നു നമ്മുടെ ലോകം. ” ഞങ്ങൾ ചിരിച്ചു.

ഞാൻ ഇന്ന് ഒരു പുഞ്ചിരിയിലൂടെ ആണ് സ്വപ്നത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റത്. അത് കഴിഞ്ഞ് എന്നും ഈ സ്വപ്നത്തെ കുറച്ചു ചോദിക്കാൻ പോവും. പക്ഷേ പറ്റിയില്ല.

മൂന്നാം ദിവസം:

സ്വപ്നം: ഞാൻ നിറ വയറും ആയി ശ്യാമേട്ടനെ കാത്ത് നിൽക്കുക ആണ്. പെട്ടെന്ന് കാറിൽ നിന്ന് ശ്യാമേട്ടൻ ഇറങ്ങി വരുന്നു. കൈയിൽ പൊതി കാണാത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ പിണങ്ങം അഭിനയിച്ചു പോകുന്നു.

“മോളെ, എവിടെ ആണ് നീ?”

“എന്നോട് ഒന്നും മിണ്ടണ്ട. ഒരു മസാല ദോശ വേണ്ടിച്ചു തരാൻ പറഞ്ഞിട്ട്.”

“അയ്യോ മോളെ. ഞാൻ മറന്നു.”

“ഹ്മ്മ്. എന്നോട് മിണ്ടണ്ട, പൊയ്ക്കോ.”

“അയ്യോ, പിണങ്ങിയോ മോള്?”

ഞാൻ പിണങ്ങിയ പോലെ നിന്നു.

“എന്നാൽ ഇങ്ങോട്ട് ഒന്ന് നോക്കിയേ. ഇന്നാ.”

ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ശ്യാമേട്ടൻ്റെ കയ്യിൽ മസാല ദോശയുടെ ഒരു പൊതി ആണ് കണ്ടത്. ഞാൻ സന്തോഷത്തിൽ ഏട്ടനെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഉമ്മ വച്ചു. ഏട്ടൻ എൻ്റെ നിറവയറ്റിലും.

അന്നത്തെ സ്വപ്നം അങ്ങനെ നിന്നു.

നാലാം ദിവസം:

സ്വപ്നം: ഞാൻ രണ്ട് കുഞ്ഞുകളെ പ്രസവിച്ചു കിടക്കുകയാണ്. അവിടേക്ക് ശ്യാമേട്ടൻ