Chapter Title : അമ്മയും കൊച്ചച്ഛനും [Abhi]

കൊച്ചച്ചൻ വീട്ന് പുറത്ത്‌ ഇരിക്കുന്നു. അമ്മുമ്മ അടുക്കളയിലാണ്. അമ്മയും ആന്റിമാരും റൂമിൽ ഉണ്ട്.

ആന്റി : ഈ പ്രായത്തിൽ ഒരു ആദ്യരാത്രി നിന്റെ ഭാഗ്യം.. ആന്റി 2 : ഹാ.. ഹ്ഹ്ഹ്.. ക്ഷീണം ഒന്നും കാണിക്കല്ലേ.. അവർ രണ്ടുപേരും എന്തൊക്കയോ പറഞ്ഞു അമ്മയെ കളിയാക്കി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അമ്മ ആണങ്കിൽ നാണക്കേടും മറ്റും കൊണ്ട് വല്ലാത്ത ഒരു അവസ്ഥയിൽ ഇരിക്കുകയാണ്. അപ്പോൾ ആണ് അമ്മുമ്മ വന്നത് 2 ന്റെയും സൂക്കേട് മനസ്സിലാക്കിയ അമ്മുമ്മ അവരെ ഓടിച്ചു. പിന്നീടുള്ള മണിക്കൂറുകൾ ആകെ ശോകാവസ്ഥയായിരുന്നു വീട്ടിൽ. രാത്രിയിൽ ഞങ്ങൾ അത്തായം കഴിഞ്ഞു കിടക്കാൻ സമയമായി {വീട്ടിൽ ആകെ രണ്ട് റൂമാണ് ഉള്ളത് ഒന്നിൽ അമ്മുമ്മയും മറ്റേറൂമിൽ അമ്മയും ഒക്കെ ഞാൻ മിക്കവാറും ഹാളിൽ ആണ് കിടപ്പ് } കൊച്ചച്ചൻ വെളിയിൽ കസേരയിൽ വന്നിരിക്കുകയാണ്. അമ്മുമ്മ : സമയം ഇത്ര ആയില്ലേ നീ പോയി കിടക്ക്. കൊച്ചച്ചൻ : ഞാൻ ഹാളിൽ കിടന്നോളാം അമ്മുമ്മ : പിന്നെ ഇന്ന് കല്യാണ ദിവസം ആയിട്ട്. നിങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു കിടന്നാൽ മതി.. അമ്മുമ്മ കൊച്ചച്ചനെ നിർബന്ധിച്ചു അമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറ്റി കതകടച്ചു. അവർ തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും നടക്കുമോ എന്നായിരുന്നു എന്റെ ചിന്ത. അമ്മുമ്മ അവിടെ നിന്ന് പോയ ശേഷം ഞൻ അവരുടെ കതകിന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് നോക്കി ശബ്ദം ഒന്നും കേൾക്കാനില്ല. ഹോൾ ഒന്നുമില്ലാത്ത കൊണ്ട് അകം കാണാനും കഴിയുന്നില്ല. പഴയ വീട് ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ മച്ചിൽ കയറിയാൽ എന്തെങ്കിലും കാണാൻ കഴിയും എന്ന വിശ്വാസത്തോടെ ഞാൻ മച്ചിന്റെ മുകളിൽ വലിഞ്ഞു കയറി. ആ റൂമിന്റെ മുകളിലെത്തി പാലകകൾക്ക് ഇടയിലൂടെ റൂമിലേക്ക് നോക്കി. രണ്ടുപേരും അപരിചിതരെ പോലെ രണ്ടു സൈഡിലായി നിൽക്കുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു കൊച്ചച്ചൻ കട്ടിലിൽ കേറി കിടന്നു. അമ്മ പതുക്കെ അലമാരയുടെ മുകളിൽ നിന്ന് ഒരു പാ എടുത്തു തറയിൽ വിരിച്ചു കിടന്നു. ഞാൻ ചിന്തിച്ചപോലെ ഒന്നും ഉണ്ടാകുന്നില്ല. രണ്ടുപേരും കല്യാണത്തിന് വലിയ താല്പര്യം ഒന്നും കാണിച്ചിരുന്നില്ല. വീട്ടുകാരുടെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി കല്യാണം കഴിച്ച കൊണ്ടാവും അവർ ഒരുമിച്ച് പോലും കിടക്കത്തെ എന്ന്