Chapter Title : അമൃതം [AK]

നോക്കി അവിടെ അമൃത നിൽക്കുന്നത് വിവേക് കണ്ടു.

വിവേക്: ശെരി ജോലി ഒരെണ്ണം ശെരി ആകാം പക്ഷേ താമസം ഇവിടെ വീട് അങ്ങനെ കിട്ടാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ആണ് പ്രത്യകിച്ചും നിങ്ങളെ പോലെ ഒളിച്ചോടി വന്നവർക്ക്

ഫസൽ തല ഒന്ന് താഴ്ത്തി നിന്നു

വിവേക്: ഒരു കാര്യം ചെയ് നിങൾ ഇവിടെ സ്റ്റേ ചെയ്തോ

ഫസൽ: അയ്യോ അതു സാറിന് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് ആവില്ലേ

വിവേക്: എനിക്കെന്തു ബുദ്ധിമുട്ട് ഇവിടെ ഞാനും വേലയ്ക് നിൽക്കുന്ന ശോഭ എന്ന സ്ത്രീയെ ഉള്ളൂ. പിന്നെ എന്നെ സാർ എന്ന് വിളിക്കണ്ട പെർ വിളിച്ച മതി

അതു അവൻ പറഞ്ഞത് അമൃതയെ നോക്കി ആണ്.

അമൃതയ്ക് വിവേകിനോടു ആ സമയം ഉണ്ടായത് ഒരു ബഹുമാനം ആണ്. ഒറ്റ രത്രയിലെ പരിചയം വെച്ച് ഇത്രയൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് കണ്ടിട്ട്.

വിവേക്: നിങൾ ആലോചിച്ചു പറ ഞാൻ ഒന്ന് പുറത്ത് പോയ് വരാം

ഫസൽ നേരെ മുകളിൽ പോയ് അമൃതയോട് ചോദിച്ചു

ഫസൽ: എടി എന്ത് വേണം ഇവിടെ നിന്നാലോ

അമൃത: എനിക്കും അതാണ് തോന്നുന്നത്

രണ്ട് പേർക്കും സമാധാനം ആയി.

വിവേക് അവിടുന്ന് നേരെ പോയത് ശോഭയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ആണ്
ഇവൻ്റെ വരവ് കണ്ട് ശോഭയും ഭർത്താവും പുറത്തേക്ക് വന്ന്

വിവേക്: ചേച്ചി

ശോഭ: മോനെ എന്താണ് ഈ വഴിക്ക്

വിവേക്: ചേച്ചി നാളെ തൊട്ടു വീട്ടിലേക്ക് വരണം ഒരു സഹായം വേണം

ശോഭ: അതിനെന്താ ഒന്ന് ഫോൺ വിളിച്ച പോരായിരുന്നോ

വിവേക്: പിന്നെ എനിക് വെറെ ഒരു സഹായം കൂടെ വേണം കുറച്ചു പേഴ്സണൽ ആണ്

ശോഭ: നിങൾ ഒന്ന് അകത്ത് പോ മനുഷ്യ

ഭർത്താവ് അകത്തേക്ക് പോയ്

ശോഭ: എന്താ മോനെ വേണ്ടത്

വിവേക് കാര്യങ്ങള് എല്ലാം പറഞ്ഞു

ശോഭ: ഓ കെട്ടിയ പെണ്ണിനെ തന്നെ വേണോ

വിവേക്: വേണം ചേച്ചി ഞാൻ ഇന്നേവരെ ഒരു സഹായവും ചോദിച്ചിട്ടില്ല പക്ഷേ ഒരു പെണ്ണിനെ മാറ്റിയെടുക്കാൻ മറ്റൊരു പെണ്ണിന് കഴിയും ചേച്ചിയ്ക് ഉറപ്പായും കഴിയും

ശോഭ: ഞാൻ എന്നാല് നാളെ രാവിലെ മുതൽ വരാം നമുക്ക്