Chapter Title : അനാമികയും രേവതിയും [M D V]

ഞാൻ “ശെരി ആയിക്കോട്ടെ” എന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സോഫയിൽ അനാമികയുടെ അടുത്തുതന്നെ ഇരുന്നു. “അതായത് മാധവേട്ടാ.. ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ പലപ്പോഴും ഉടക്കാറുണ്ട് എന്ന് മാധവേട്ടന് അറിയാവുന്ന കാര്യമല്ലേ.., പക്ഷെ അത് എന്തുകൊണ്ടാണ് എന്ന് മാധവേട്ടന് അറിയാമോ” “അത്.. മോളെ എല്ലാ പുതുമോടിയിലും അങ്ങനെ ചില കുഴപ്പങ്ങൾ ഒക്കെ ഉണ്ടാകും..അതൊക്കെ പരസ്പരം അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്താൽ ശെരിയാകും മോളെ” “അതല്ല മാധവേട്ട..ഞങ്ങളുടെ സെക്സ് ലൈഫ് ഒരു പരാജയമാണ്...” ഇരുട്ടിൽ എന്റെ അടുത്തിരിക്കുന്ന എന്റെ രതിസ്വപ്നങ്ങളിലെ രാജ്ഞി….എന്നോട് ഇങ്ങനെ വെട്ടിതുറന്നു പറയുമെന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കൽ പോലും കരുതിയില്ല. ഞാൻ പെട്ടന്ന് സോഫയിൽ നിന്നും എണീക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അനാമിക വിതുമ്പുന്നത് ഇരുണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ ഞാൻ കാണാൻ ഇടയായി… ഞാൻ അനാമികയെ കെട്ടിപിടിക്കാനായി സോഫയിലേക്ക് അവളുടെ അടുത്ത് ചേർന്ന് ഇരുന്നു.. “അനുമോളുടെ വിഷമം എനിക്ക് മനസിലാവും..എന്റെ മകനെ പോലെ തന്നെയാണ് അരുൺ. അവന്റെ ഭാര്യയാണ് നീ.. നമുക്ക് നല്ലൊരു ഡോക്ടറെ കാണാം അതിനൊക്കെ ഇന്ന് പരിഹാരം ഉണ്ടല്ലോ..” അനാമികയുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ കൈയിട്ടുകൊണ്ട് അനാമികയെ ഞാൻ എന്നോട് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു.

“അതിനൊന്നും അരുണേട്ടൻ സമ്മതിക്കുന്നില്ല...മാധവേട്ടാ അതിനെ ചൊല്ലിയാണ് ഇടക്കെല്ലാം വഴക്കു ഇവിടെ ഉണ്ടാകുന്നത്..” “അനുമോളെ.. എന്നോട് ഇത് പറഞ്ഞത് എന്തിനാണ് എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായില്ല..” “അത് ഞാൻ പറയാം മാധവേട്ടാ..ഒത്തിരി സ്വപ്നങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് ഞാൻ അരുണേട്ടന് മായുള്ള വിവാഹത്തിന് സമ്മതിച്ചത്…. ജാതകത്തിൽ ചില ദോഷങ്ങൾ ഉള്ളത്കൊണ്ട്.. 25 വയസിൽ ആണ് എന്റെ വിവാഹം നടക്കു എന്ന് ജ്യോൽസ്യൻ പറഞ്ഞത്. കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോ എനിക്കെന്റെ അച്ഛനെ പേടിച്ചു പ്രേമിക്കാൻ ഒന്നും പറ്റിയില്ല. അങ്ങനെ എന്റെ വികാരങ്ങൾ ഇത്രയും ഞാൻ മൂടിവെച്ചു. എല്ലാത്തിനും പകരമായി കല്യാണം കഴിയാൻ വേണ്ടി കാത്തിരുന്നു. എന്നെ കെട്ടുന്ന പയ്യന് എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളെ പൂർത്തീകരിക്കുമെന്ന ആഗ്രഹവും ആയി ജീവിച്ചു. ഇപ്പൊ അതും പോയി എന്റെ സ്വപ്ങ്ങളിലെ ദാമ്പത്യം എനിക്ക് അരുണേട്ടനിലൂടെ കിട്ടുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.. എനിക്ക് ഒരു തവണയെങ്കിലും അതിപ്പോ എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തു കൊണ്ടായാലും ശെരിക്കുമുള്ള ദാമ്പത്യസുഖം അറിയണം മാധവേട്ടാ..” എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരായിരം പൂത്തിരികൾ ഒരുമിച്ചു കത്തിയപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. പക്ഷെ ഒരു ദിവസം മാത്രം