Chapter Title : അനാമികയും രേവതിയും [M D V]

സുഖിപിച്ചുകൊണ്ട് അനാമിക എന്നോട് മാറി നിൽക്കാൻ പറയുമോ എന്ന് എനിക്ക് പേടിയുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ സ്വപ്നത്തിലെ പോലെ..എന്റെ ബീജം എന്നും അവളുടെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ നിറക്കാൻ ആണ് എന്റെ ഉള്ളിലും ആഗ്രഹം. ഞാൻ അനാമികയോട് ചോദിച്ചു “ഞാനിപ്പോൾ എന്താണ് ചെയേണ്ടത്”. “മാധവേട്ടാ എന്റെ സ്കൂളിലെ ഒരു മാഷിന് എന്നോട് നല്ല താല്പര്യമാണ്, അയാൾ ഈയിടെ എന്നോട് ഈ ആഗ്രഹം പ്രകിടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്..പക്ഷെ എനിക്ക് തെറ്റ് ചെയ്യാനൊരു മടി” “മോളെ നിയന്താണീ പറയുന്നത്” “അതെ മാധവേട്ടാ..ഞാനും ഒരു പെണ്ണല്ലേ..പാതിവൃതയായ ഭാര്യയായി കുടുംബിനി ആയി ജീവിതം തീർക്കാൻ എനിക്ക് വയ്യ.” “ഒരേ ഒരു തവണ മാത്രം എനിക്കൊന്നു സുഖിക്കണം എന്ന് തോന്നുന്നത് അത്ര വലിയ തെറ്റാണോ മാധവേട്ടാ” “തെറ്റാണോ ശെരിയാണോ എന്നൊന്നും എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷെ മറ്റൊരാളെ ഒരു പക്ഷെ നിന്നെ ബ്ലാക്ക് മെയിൽ ചെയ്താലോ മറ്റോ കുടുംബം തകരും..അത് വേണോ മോളെ” “അയ്യോ അത്രക്കൊന്നും ഞാൻ ആലോചിച്ചില്ല, ആലോചിച്ചാൽ ശെരിയാണ് മാധവേട്ടൻ പറഞ്ഞത്.” “ഞാൻ ഇനി എന്ത് ചെയ്യും” “മോളെ ഈ കുടുംബത്തിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ 4 ചുവരുകൾ ക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങണം പുറത്തേക്കു അത് പോയാൽ ആകെ പുലിവാലാകും.” “അതെ മാധവേട്ടാ.എനിക്ക് മനസിലായി..മാധവേട്ടനോട് ഞാൻ ചോദിച്ചോട്ടെ….ഈ ഇരുട്ടിൽ ഒരു നിമിഷം എന്നെ ഭാര്യയായി കാണാമോ..” അനാമിക വിതുമ്പികൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “അനുമോളെ…കരയാതെ..സമാധാനിക്കു..”

“അതെ മാധവേട്ടാ..ഈ കാര്യത്തിൽ ഇനിയിപ്പോ മാധവേട്ടന് മാത്രമേ എന്നെ സഹായിക്കാൻ കഴിയു” അനാമികയെ രുചിക്കാനുള്ള അവസരം അവള് തന്നെ എന്റെ മുൻപിൽ വെക്കുന്നത് ഞാൻ അറിയാത്ത പോലെ ഭാവിച്ചു . “മോളെ ഭാര്യയായി കാണുക എന്ന് പറയുമ്പോ ….പക്ഷെ അത് .. അനു മോളെ നമ്മൾ രണ്ടാളും തെറ്റല്ലേ ചെയുന്നത്” “ശെരിയായിരിക്കാം..പക്ഷെ ആരും അറിയാതെ ഈ നാല് ചുവര്കള് മാത്രം സാക്ഷിയായി എന്നെ സ്നേഹിച്ചൂടെ മാധവേട്ടന്” ഞാൻ ഇനി കാത്തിരിക്കുന്നതിൽ അർത്ഥമില്ല എന്ന് എനിക്ക് പൂർണ ബോധ്യമായി. ആ ഇരുട്ടിലെ എന്റെ കാമിനിയുടെ കുണ്ടി പന്തുകളെ ഞാൻ കൈകൊണ്ട് ഞെരിച്ചുകൊണ്ട് അനാമികയെ എന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. “മാധവേട്ടാ…” “അനുമോളെ..എന്റെ പൊന്നെ” പെട്ടന്ന് കറന്റു വന്നപ്പോൾ അനാമിക എന്നിൽ നിന്നും അടർന്നു മാറാൻ നോക്കി. ഞാൻ അപ്പോൾ