Chapter Title : അനന്തരം [Seena Baby]

എന്താണ്?"

വിനീത് ഒരു നിമിഷം മടിച്ചു നിന്നു. "അവൾ പുറത്തിറങ്ങാറില്ല അനന്തു. അവളുടെ അമ്മ മാനസികമായി തകർന്നു. നീയയച്ച വീഡിയോകൾ കണ്ടിട്ടാണോ എന്നറിയില്ല, ശാലിനിയുടെ അച്ഛൻ പക്ഷാഘാതം വന്ന് കിടപ്പിലാണ്. അവൾ ഇപ്പോൾ ഒരു മെഴുകുതിരി പോലെ ഉരുകിത്തീരുകയാണ്."

അനന്തു വിൻഡോയിലൂടെ ദൂരേക്ക് നോക്കി. ആകാശത്ത് കാർമേഘങ്ങൾ ഉരുണ്ടുകൂടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "അവൾ അനുഭവിക്കണം വിനീത്. പത്ത് വർഷത്തെ എന്റെ കാത്തിരിപ്പിനും പ്രണയത്തിനും അവൾ ഇട്ട വില ആ ഗോവയിലെ രാത്രികളായിരുന്നു. എന്റെ വിശ്വാസത്തെ പിച്ചിച്ചീന്തിയവൾക്ക് സമാധാനത്തോടെ മരിക്കാൻ പോലും അവകാശമില്ല."
"പിന്നെ... അഖിൽ?" വിനീത് ചോദിച്ചു.

"അഖിലിനെ അവന്റെ വഴിക്കുവീട്ടു. അവൻ ഇപ്പോൾ ഒരു ശരീരമാണ്, പക്ഷേ അതിൽ മനസ്സില്ല. ഭിക്ഷയാചിക്കുന്ന ആ ചിരട്ടയിലേക്ക് വീഴുന്ന ഓരോ നാണയത്തുട്ടും അവനെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് അവൻ കൊച്ചിയിൽ പടുത്തുയർത്തിയ ആ വ്യാജ സാമ്രാജ്യത്തെയാകണം."

അനന്തു തന്റെ ഡ്രോയറിൽ നിന്നും ഒരു പഴയ ഫോട്ടോ എടുത്തു. കോളേജ് കാലത്ത് അവൾ അറിയാതെ എടുത്ത ഒരു ചിത്രം. നെറ്റിയിൽ ചന്ദനക്കുറി തൊട്ട്, പുസ്തകം മാറോട് ചേർത്ത് ചിരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ശാലിനി. ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ അനന്തുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു തുള്ളി കണ്ണീർ പൊടിഞ്ഞു. പക്ഷേ, ഉടനെ തന്നെ അവൻ ആ ഫോട്ടോ കത്തിച്ചു കളഞ്ഞു.

"ഇനി പഴയ ശാലിനിയില്ല... പഴയ അനന്തുവുമില്ല."

അവൻ താഴെ പാർക്ക് ചെയ്തിരുന്ന തന്റെ കറുത്ത മെഴ്സിഡസ് കാറിലേക്ക് നടന്നു. വണ്ടി നേരെ പോയത് ഇടപ്പള്ളി പള്ളിക്ക് മുന്നിലേക്കാണ്. തിരക്കിനിടയിൽ, മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളുമായി മണ്ണിൽ ഇരുന്നിരുന്ന അഖിലിന് മുന്നിൽ കാർ നിർത്തി. ഗ്ലാസ് പകുതി താഴ്ത്തി അനന്തു അവനെ നോക്കി. അഖിൽ ആരെയും തിരിച്ചറിയാതെ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി പിച്ചും പേയും പറയുകയായിരുന്നു.

അനന്തു തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു സ്വർണ്ണ നാണയം അഖിലിന്റെ ചിരട്ടയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. ആ ലോഹം ചിരട്ടയിൽ തട്ടി ശബ്ദമുണ്ടാക്കിയപ്പോൾ അഖിൽ ഒന്ന് ഞെട്ടി അനന്തുവിനെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ തിരിച്ചറിവില്ലായിരുന്നു, വെറും ശൂന്യത മാത്രം.

അനന്തു വണ്ടി തിരിച്ചു. അവൻ തന്റെ ഫോണെടുത്ത് ശാലിനിക്ക് ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചു. അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ അവസാനത്തെ മെസ്സേജ്.

"ശാലിനി, നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും