Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

"അതുറപ്പായും."
അനസൂയ വാക്ക് കൊടുത്തു.
"എന്നാലും ഇത് ഇങ്ങനെ തുടർന്നുകൊണ്ടുപോകുന്നത് അത്ര നല്ലതല്ല എന്നാണ് എൻറെ അഭിപ്രായം. അയാള് വരുന്നതും പാേകുന്നതും ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ വലിയ പ്രശ്നമാകും." 1 അവൾ പറഞ്ഞു.
അനിത തലകുലുക്കി.
"അതറിയാമെടീ. എന്നാലും അയാൾ വരുമ്പോൾ നോ പറയാൻ തോന്നുന്നില്ല."

അന്ന് വീട്ടിൽ മടങ്ങി ഒന്ന് കുറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും അനസൂയക്ക് അങ്കലാപ്പ് മാറിയില്ല.
എത്ര പെട്ടെന്നാണ് തൻറെ സുഹൃത്ത് ഹൈദരാലിയുടെ കളിപ്പാട്ടയായി മാറിയത്? അവളുടെ വെറുപ്പ് എല്ലാം അയാളോടുള്ള ആദരവായി മാറി. എപ്പോൾ വേണേലും അയാൾക്ക് അവളുടെ കൂടെ കിടക്കാം.
'ഇക്കാ, അടിച്ചുപൊളിക്ക്ക്കാ' എന്ന് അവളെ കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കാം.
താനും അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുമായിരുന്നാേ എന്ന് അനസൂയ ആലോചിച്ചു.
ഭരതേട്ടന്റെ പണം മോഷ്ടിച്ചിട്ടായിരുന്നെങ്കിലും താൻ ഹൈദരലിക്കയുടെ കെണിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടത് എത്ര നന്നായി എന്ന് അവൾ ആശ്വസിച്ചു.

അന്ന് രാത്രി അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് അടുക്കളയിലെ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തപ്പോൾ അനസൂയക്ക് തലേ ദിവസത്തെ ഇരുട്ട് ഓർമ്മവന്നു. ജനലിലൂടെ വർക്ക് ഏരിയയിലേക്ക് നോക്കി അവൾ അല്പനേരം നിന്നു.
അവിടെ ഇരുട്ടിൽ ഫാരിസ് ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടോ എന്ന് അവൾ ആലോചിച്ചു.
തന്നെയും കാത്ത്...
അനസൂയക്ക് കുളിര് കോരി.
പതിയെ വാതിൽ തുറന്ന് അവൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. പിന്നെ അടുക്കള വാതിൽ ചേർത്തടച്ചു.
വർക്കേരിയയുടെ പുറത്തേക്കുള്ള ഗ്രില്ലുവാതിലിൽ പിടിച്ച് അല്പസമയം നിന്നു.
ഇരുട്ടിലൂടെ രണ്ടു കൈകൾ തനിക്ക് ചുറ്റും പടരുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി. അതൊരു തോന്നൽ മാത്രമാണല്ലോ എന്നത് അവൾക്ക് ധൈര്യം പകർന്നു. കണ്ണുകൾ അടച്ച് അവൾ നിന്നു. കാലുകൾക്കിടയിൽ ഒരു തരിപ്പ് അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. എവിടെയോ ചില പേശികൾ മുറുകുന്നത് പോലെയും പിന്നെ അയയുന്നതുപോലെയും തോന്നി.
ഫാരിസിന്റെ പൗരുഷം തന്റെ നിതമ്പത്തിലേക്ക് അമർന്ന നിമിഷത്തെ അവൾ ഓർത്തു.
എവിടെയൊക്കെയാണ് അയാൾ ഇന്നലെ തൊട്ടത്!
അനസൂയയുടെ കൈ അറിയാതെ അവളുടെ മാറിലേക്ക് നീങ്ങി. ചുരിദാറിന്റെ കഴുത്തിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയ്യിട്ട് അവൾ തന്നെ മാറിടത്തിൽ തഴുകി. മുല ഞെട്ടുകൾ തടിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിൽ ഇങ്ങനെ തൊടാനും വായിലിട്ടു നുണയാനും ഫാരിസ് വന്നിരുന്നെങ്കിൽ...
ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് അവൾ ആശിച്ചുപോയി.
അതുമാത്രം മതി; വേറെ ഒന്നും വേണ്ട.

അടുത്ത