Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

കുറെ നാളായി വിളിക്കുന്നു ഒന്നു കൂടാൻ."
"രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇന്ന് തന്നെ കാണണം ഫാരിസ്, പ്ലീസ്..."
അവൾ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

അന്ന് ഉച്ചകഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഭരതിന്റെ ഫോൺ വന്നു.
"ഇന്ന് ഡിന്നറിന് ഫാരിസ് ഉണ്ടാകും. ഞാൻ വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്."
ഫാരിസ് തന്നെ ഭരതേട്ടനെ ഫോൺ വിളിച്ച് ഡിന്നറിന് ക്ഷണിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടതാവും എന്ന് അനസൂയ ഊഹിച്ചു. മദ്യപിക്കാൻ സുഹൃത്തുക്കളെ ക്ഷണിക്കും എന്നല്ലാതെ ഡിന്നറിന് വിളിക്കുന്ന പതിവൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് ഇല്ലല്ലോ.

സമയം കളയാതെ അനസൂയ നീലിമയെ സഹായത്തിന് വിളിച്ചു. ഭരത് വരുമ്പോഴേക്കും ഭക്ഷണമൊക്കെ റെഡിയായി. വൈകാതെ ഫാരിസും വന്നു. ഭരത് അയാളെ സ്വീകരിച്ച് ഹാളിൽ ഇരുത്തി. കുട്ടികൾക്ക് ചോക്ലേറ്റുമായാണ് ഫാരിസ് വന്നത്. അത് കിട്ടിയതും കുട്ടികൾ രണ്ടും ഹാപ്പിയായി. അനസൂയ വേഗം അവരെ മുകളിൽ റൂമിലിരുന്ന് പഠിക്കാൻ പറഞ്ഞുവിട്ടു.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അനസൂയ ഹാളിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ ഭരത് അന്വേഷണത്തിന്റെ പുരോഗതിയെപ്പറ്റി ചോദിക്കുകയായിരുന്നു.
ഫാരിസ് അവളെ നോക്കി. എന്ത് മറുപടി പറയണമെന്ന് കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
അനസൂയ ആദ്യം ചിരിച്ചു. പിന്നെ ഭരത് കാണാതെ 'പ്ലീസ്' എന്ന് ആദ്യം കാണിച്ചു.
അവളുടെ പ്ലീസ് അയാളെ രസിപ്പിച്ച പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
ഫാരിസ് ഭരതിനെ നോക്കി.
"ഞാനെന്റെ കഴിവിന്റെ പരമാവധി ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട് ഭരത്. പക്ഷേ വിചാരിച്ചപോലെ ലീഡ് ഒന്നും നീങ്ങുന്നില്ല. എന്റെ സംശയം .... സംശയം മാത്രമാണ്. നീയായോണ്ട് പറയുകയാണ്. മോഷണം നടന്നിട്ടില്ല എന്നു വരെ എനിക്ക് തോന്നുന്നുണ്ട്. താൻ വെച്ച സ്ഥലം മാറിപ്പോയോ എന്ന് ഒന്ന് പരിശോധിക്കണം."
അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അയാളുടെ നോട്ടം അനസൂയയുടെ നേരെ ഒന്ന് പാളി. അവൾ നന്ദിയോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.
"ഫാരിസെ ഇങ്ങനെ