Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

നിമിഷം അവൾക്ക് സ്വബോധം തിരിച്ചു വന്നു.
ഈശ്വരാ! എന്തൊക്കെയാണ് ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നത്!
അനസൂയ പെട്ടെന്ന് അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി വാതിൽ ചേർത്ത് അടച്ചു. പിന്നെ തന്റെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ഭരത് കിടന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
"നീ എവിടെ പോയതായിരുന്നു?"
അയാൾ അവളെ നോക്കി.
"ഞാൻ വർക്കരിയയിലെ ഗ്രിൽ അടക്കാൻ പോയതായിരുന്നു."
അതും പറഞ്ഞ് അനസൂയ അയാളിലേക്ക് ചേർന്ന് കിടന്നു.
ഭരത് ഉടനെ ലൈറ്റ് അണച്ചു. പിന്നെ അനസൂയക്കു നേരെ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.
അതിനുവേണ്ടി കാത്തിരുന്ന പോലെ അനസൂയയുടെ കൈകൾ അയാൾക്ക് ചുറ്റും പടർന്നു. പിന്നെയെല്ലാം വളരെ പെട്ടെന്ന് ആയിരുന്നു. അനസൂയ തന്നെയാണ് തൻ്റെ ചുരിദാർ അഴിച്ചു മാറ്റി കിടക്കയിൽ ഇട്ടത്. ഭരത് അവളുടെ പാന്റിന്റെ വള്ളി അഴിച്ചപ്പോഴേക്കും അവളത് കാലുകൊണ്ട് ചവിട്ടിയൂരി. പിന്നെ പാന്റിയും. കാലുകൾ അകത്തി അയാളെ തന്നിലേക്ക് സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് പെട്ടെന്ന് ഫാരിസിനെ ഓർമ്മ വന്നു. അയാളുടെ അഗ്രം ഉരുണ്ടു തടിച്ച ലിംഗം ഓർമ്മ വന്നു. അതിനെ തൊട്ടതും കുലുക്കി സുഖിപ്പിച്ചതും പിന്നെ വായിലേക്ക് ഇറക്കിയതും ഓർമ്മവന്നു.
അവൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി. ആ ശ്വാസംമുട്ട് മുട്ട് പക്ഷേ അവളെ കോരിത്തിരിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.
അയാൾ ആഗ്രഹിച്ചത് പോലെ അല്പനേരം കൂടി നിന്നിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ ഭരതേട്ടൻ ചെയ്യുന്നതുപോലെ തന്റെയുള്ളിൽ കയറിയിറങ്ങിയേനെ അയാളുടെ തടിച്ചുരുണ്ട ലിംഗം. ആ ചിന്ത അനസൂയയെ ഉന്മത്തയാക്കി. അവളുടെ കൈകൾ ഭരതേട്ടന് ചുറ്റും പടർന്നു.
"അടിച്ചുപൊളിക്കിക്കാ..."
അറിയാതെ അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്നും ആ വാക്കുകൾ പുറത്തേക്ക് വീണു.
"എന്ത്?"
ഭരത് അമ്പരന്നു ചോദിച്ചു.
അനസൂയയും ഞെട്ടിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
താൻ എന്താണ് പറഞ്ഞത്?
അവൾക്കു വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
"മെല്ലെ ചെയ്യ് ഏട്ടാ. വേദനിക്കുന്നു."
അവൾ പറഞ്ഞു.
ഭരത് ചിരിച്ചു.
"കുറച്ചു വേദനയൊക്കെ വേണ്ടേ മോളെ. അതിനാണ് സുഖമെന്ന് വിളിക്കുന്നത്."
തന്റെ അരക്കെട്ട് അവളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ തള്ളിക്കൊണ്ടാണ് ഭരത് പറഞ്ഞത്.
വായിൽ വന്ന കള്ളം കൊണ്ട് അയാളെ പറ്റിക്കാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും അനസൂയക്ക് സ്വയം സമാധാനം നഷ്ടപ്പെട്ട നിമിഷമായിരുന്നു അത്. ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് എങ്കിലും താൻ വേറെ ആരുടെയോ കൂടെയാണ് എന്ന ഒരു തോന്നൽ അവളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
എങ്ങോട്ടാണ് ഇതെല്ലാം തന്നെ