Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

നയിക്കുന്നത്? അനസൂയക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. ഭരത് എപ്പോഴോ ഒരു ഞരക്കത്തോടെ അവളിലേക്ക് തൻറെ ബീജങ്ങൾ നിറച്ചു. അതൊന്നും അവൾ അറിഞ്ഞില്ല. തളർന്ന പോലെ അവൾ കിടന്നു. പിന്നെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു.

അടുത്തദിവസം രാത്രിയാണ് ഫാരിസിന്റെ ഫോൺ വന്നത്.
"എന്താ മോളെ, ഹൈദരാലി ശല്യം ചെയ്യാൻ വന്നിരുന്നാേ പിന്നെ?"
"ഇല്ല."
അനസൂയ പറഞ്ഞു. അനിതയുടെ വീട്ടിൽ ഹൈദരാലിക്കയെ കണ്ടത് അവൾ ഓർത്തു. തനിക്ക് പകരം തൻ്റെ കൂട്ടുകാരിയെയാണ് അയാൾ...
"ഇനി അയാൾ വരില്ല തന്നെ കാണാൻ. അനസൂയക്ക് ഇനി ധൈര്യമായിട്ട് ഇരിക്കാം."
ഫാരിസ് പറഞ്ഞു.
"താങ്ക്യൂ ഫാരിസ്."
"നന്ദി മാത്രമേ ഉള്ളുവോ?"
"പിന്നെന്താ വേണ്ടത്?"
"നമുക്കൊന്നു കൂടി കാണണ്ടേ? എന്തെങ്കിലും ഒരു മാർഗ്ഗം കണ്ടുപിടിക്കെടോ."
അയാൾ എന്താണ് പറഞ്ഞുവരുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. എന്തു മറുപടി പറയണമെന്ന് അവൾ സംശയിച്ചു നിന്നു.
"ഭരത് എന്ത് ചെയ്യുന്നു?"
ഫാരിസ് ചോദിച്ചു.
ഭരത് ഹാളിലിരുന്ന് എന്തോ ഡോക്യുമെന്റുകൾ പരിശോധിക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടിരുന്നു. സ്ഥലത്തിന്റെ ആധാരമോ മറ്റോ ആണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നിയിരുന്നു.
"ഇവിടെ ഉണ്ട്; എന്താേ ജോലിയിലാണ്."
അനസൂയ പറഞ്ഞു.
"ഇന്ന് മദ്യപാനം ഒന്നുമില്ലേ?"
"ഇല്ല; എന്തേ ചോദിച്ചത്?"
"അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഇന്നെന്റെ ദിവസമല്ല."
ചിരിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഫാരിസ് പറഞ്ഞത്.

ഫോൺ വിളി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അനസൂയ അയാൾ പറഞ്ഞതിനെ പറ്റി ആലോചിച്ചു.
ഭരതേട്ടൻ മദ്യപിക്കുകയായിരുന്നെങ്കിലോ?
അയാൾ ഇന്നും വരുമായിരുന്നാേ?
വന്നിട്ട് ഭരതേട്ടന്റെ കൂടെ മദ്യപിക്കുമോ അതോ അടുക്കളയ്ക്ക് പുറകിലേക്ക് തന്നെ വിളിച്ചിറക്കുമോ?
ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വർദ്ധിച്ചു.
അടുക്കളയ്ക്ക് പുറത്ത് ഇരുട്ടിൽ ഒരിക്കൽ കൂടി അയാളുടെ കൂടെ...
തൊണ്ടയിൽ എന്തോ വന്ന് തട്ടുന്നത് പോലെ അനസൂയക്ക് തോന്നി. അവൾ അറിയാതെ വാ തുറന്നു പിടിച്ചു. തന്നെ മുട്ടുകുത്തി നിലത്തുരുത്തി അയാൾ വീണ്ടും തൻറെ വായിലേക്ക്...
ശ്ശേ! താൻ എന്തൊക്കെയാണ് ആലോചിക്കുന്നത്!
അനസൂയ സ്വയം ശാസിച്ചു. ജാള്യതയോടെ ചിരിച്ചു.

അന്ന് രാത്രി അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ അനസൂയ തന്റെ ഭർത്താവിനോട് ചേർന്ന് കിടന്നു. പതിയെ കൈകൾ ചുറ്റി അയാളിലേക്ക് അമർന്നു. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ എന്തിനാേ വേണ്ടി ദാഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ ഭരത് എന്തോ കടുത്ത ആലോചനയിലായിരുന്നു.