Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

പോണോ എന്ന് പറ."
"പോവരുത്."
"ഇനി അടിക്കുവോ?"
"ഇല്ല... ഇനി അടിക്കില്ല."
"കിസ്സ് ചെയ്താലോ ?"
"കിസ്സ് ചെയ്താ അടിക്കും."
"എന്നാ പിന്നെ കിസ്സ് അടിച്ചിട്ട് ഒരു അടി മേടിച്ചിട്ട് പോകാം. ഇറ്റ്സ് വർത്ത് ഇറ്റ്."
"അടി മേടിക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചൂടെ?"
"അതും ശ്രമിക്കാം."
"കിസ്സ് ചെയ്യാതെയോ?"
"അല്ല കിസ്സ് നന്നായിട്ട് ചെയ്തിട്ട്. കിസ്സ് ഇഷ്ടപെട്ടാൽ പിന്നെ അടിക്കില്ലല്ലോ."
അനസൂയക്ക് വീണ്ടും അരിശം വന്നു. "എടാ നാറീ... നിനക്ക് നന്നാവാൻ ഉദ്ദേശം ഇല്ലേ?"
"എടോ എനിക്ക് തന്നെ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണ്... കാര്യം നിനക്കെന്താ മനസ്സിലാവാത്തത്?"
"എടാ ഞാനൊരു ഭാര്യയാണ്. അത് നിനക്ക് മനസ്സിലാവില്ലേ?"
"ഞാനൊരു ഭർത്താവാണ്. എനിക്കും ഭാര്യയും മക്കളുമൊക്കെ ഉണ്ട്."
"എന്നിട്ടാണോ താൻ എന്റെ പിന്നാലെ നടക്കുന്നത്?"
"ഇങ്ങനെ അപമാനിക്കല്ലേ പൊന്നേ. വേണേ അടിച്ചോ."
"പിന്നെ ഇത് താൻ എന്താ ചെയ്യുന്നേ."
"ഇതൊക്കെ ഒരു രസമല്ലേ? തനിക്ക് തന്റെ ഭർത്താവ് അറിയാത്ത ഒരു രഹസ്യമില്ലേ?. അതേപോലെ എനിക്ക് എൻറെ ഭാര്യ അറിയാത്ത ഒരു രഹസ്യമുണ്ട്; അത് താനാണ്. തനിക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ എൻറെ ഒരു മികച്ച പോലീസുകാരൻ എന്ന എൻറെ ക്രെഡിബിലിറ്റിയാണ് ഞാൻ റിസ്ക് ചെയ്യുന്നത്. കുറച്ചു ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ ഭരത് എന്നെ പോങ്ങൻ എന്ന് വിളിക്കും. വിളിക്കില്ലേ?"
അനസൂയക്ക് പെട്ടെന്ന് മറുപടി വന്നില്ല. ഫാരിസ് തുടർന്നു.
"അപ്പോ ആ വിളി കേട്ട് മിണ്ടാതെ നിൽക്കണമെങ്കിൽ എനിക്ക് അയാളോട് പറയാൻ പറ്റാത്ത എന്തെങ്കിലും നേട്ടം വേണ്ടേ?"
അനസൂയ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പാരിസ് പതിയെ അവളുടെ ഒരു കൈ
കയ്യിലെടുത്തു.
"അപ്പൊ അതിനാണോ ഇത്?"
അവൾ ചോദിച്ചു.
"അല്ല.