Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

എന്തിനാ ഇരുട്ടത്ത് വരുന്നത്?"
"ഇരുട്ടത്ത് വന്നാലല്ലേടി നിന്നെ ഇങ്ങനെ ചേർത്തുപിടിക്കാൻ പറ്റൂ!"
അതു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഫാരിസ് തന്റെ കൈകൾ വീണ്ടും അവൾക്ക് ചുറ്റും മുറുക്കി .
അയാളുടെ ചുണ്ടുകൾ അവളെ തേടി വന്നപ്പോൾ അവൾ മുഖം തിരിച്ചു.
പക്ഷേ അയാൾ അവളുടെ മുഖം പിടിച്ചുവെച്ച് ചുണ്ടിൽ ചുംബിച്ചു.
പിന്നെ മെല്ലെ ആ ചുണ്ടുകളെ ചപ്പിക്കുടിച്ചു.
തൻറെ കീഴിലുണ്ട് അയാളുടെ വായിലേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നത് അനസൂയ അറിഞ്ഞു. അവൾ പിടഞ്ഞു. അയാളുടെ കൈകൾ അവളുടെ പുറത്തുനിന്നും താഴേക്ക് ഊർന്നു. മെല്ലെ അവളുടെ നിതംബത്തെ തഴുകി.
"ഫാരിസേ വിട്... പ്ലീസ്..."
അനസൂയ തല പിന്നോട്ട് വലിച്ച് കേണു.
"എന്നെ ഇഷ്ടമല്ലേ?"
ഫാരിസ് ചോദിച്ചു.
"ഫാരിസേ നീ കളിക്കല്ലേ."
താക്കീതുപോലെ അനസൂയ പറഞ്ഞു.
അയാളുടെ കൈകളിൽ നിന്നും തന്നെ മുക്തയാക്കാൻ അവൾ പരിശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഒരു വിധം അവൾ അവനെ തള്ളി മാറ്റി. ആ പരിശ്രമത്തിൽ അല്പം വിജയിച്ച അവൾ ഉടനെ പിന്നോട്ട് തിരിഞ്ഞു നിന്നു . കണ്ണുകൾ ഏറെക്കുറെ ഇരുട്ടിനെ അതിജീവിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. വർക്കേരിയയുടെ ഗ്രിൽ അവൾ കണ്ടു. അതിൽ പിടിച്ച് അവൾ അയാൾക്ക് പുറംതിരിഞ്ഞ് നിന്നു.
"എന്നെ നോക്കടോ."
ഫാരിസ് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
"ഇല്ല."
അനസൂയ പറഞ്ഞു.
"എന്നാ ശരി അങ്ങനെ ആവട്ടെ."
ഫാരിസ് മുന്നോട്ടു നീങ്ങി അവളെ പിന്നിൽ നിന്നും ആലിംഗനം ചെയ്തു.
അനസൂയ മുന്നോട്ടു നീങ്ങി ഗ്രില്ലിൽ ചേർന്നുനിന്ന് അയാളുടെ കൈകൾ അതിലേക്ക് അമർത്തി ഞെരിച്ച് വേദനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ അയാളുടെ കൈകൾ കരുത്തുറ്റതായിരുന്നു.
അയാളുടെ ശരീരവും കരുത്തുറ്റതായിരുന്നു.
തന്റെ നിതംബത്തിന് പിന്നിലായി അയാളുടെ അരക്കെട്ട് അമരുന്നത് അവൾ